'Toen ik ten tijde van 'De Slimste Mens' schattig werd genoemd, dacht ik: ‘Help!'

Poëzie Radio 1

'De opiniestukken die ik schrijf worden soms controversieel genoemd. Maar ik ben over heel weinig thema’s echt verontwaardigd' zegt Delphine Lecompte in 'De Wereld van Sofie'. 'Voor mij gaat het in de eerste plaats om de schrijfvreugde en de branie, en het willen schofferen. Toen ik ten tijde van 'De Slimste Mens' schattig werd genoemd, dacht ik : ‘Help! Toch niet schattig?! Ik ga dat hier eens mooi saboteren en die aaibaarheidsfactor verpulveren.'

Wie zijn dertig jaar na de dood van provocateur, schenenschopper, dwarsligger en non-conformist Serge Gainsbourg de non-conformisten van nu? Misschien komt dichter Delphine Lecompte wel in aanmerking. 'Ik wil knuppels in hoenderhokken gooien en de boel op stelten zetten. Ik wil controverse en rellen creëren, brandjes stichten, keurige burgers schofferen en mijn rivalen (collega's? laat me niet lachen) op de zenuwen werken', schreef ze onlangs. Reporter Brecht Devoldere zocht haar op.

'Ik heb als puber ook altijd geweigerd een uniform van een subcultuur te dragen'

Delphine Lecompte: 'Ik denk dat ik als kind opstandiger was dan als puber. Als vijfjarige was ik al aan het spijbelen. Ik begreep al vroeg dat het me nooit zou lukken om aansluiting te vinden bij een kliek. Dan heb ik maar van die wonde van dat gebrek een soort kracht proberen maken. En mijn vreemdheid wat extra in de verf gezet waardoor ik paradoxaal genoeg toch weer in de smaak viel bij sommige mensen.'

'Ik heb als puber ook altijd geweigerd een uniform van een subcultuur te dragen. Dan ging ik naar mijn allereerste rockconcert: The Cure. En dan zag ik allemaal mensen die verkleed waren als Robert Smith. En ik dacht: ‘dat kan toch niet de bedoeling zijn! Je moet net dwars zijn! Rock of punk betekent toch net dat je je niet gaat kleden zoals iemand anders. Zelf droeg ik op dat concert heel kleurrijke in plaats van zwarte kleren. Niet eens om uit de toon te vallen, maar ik merkte wel dat iedereen aan het staren was.

Ik houd van flamboyante mensen en tegelijk kan ik me ergeren aan de slaafse dweepzucht van de volgelingen van die flamboyante mensen. Want die hebben er vaak niets van begrepen. Je moet proberen om even onorthodox te zijn als Ozzy Osbourne of Alice Cooper, maar je moet dat wel zélf invullen. Ik vind mezelf heel heavy metal of punk maar ik heb nooit dat uniform willen dragen. Mensen die mij zien, zien gewoon een niet meer zo jonge vrouw in een Scandinavische kersttrui.'

'De opiniestukken die ik schrijf worden soms controversieel genoemd. Maar ik ben over heel weinig thema’s echt verontwaardigd, voor mij gaat het in de eerste plaats om de schrijfvreugde en de branie, en het willen schofferen. En ook het zelfdestructieve. Toen ik ten tijde van 'De Slimste Mens' schattig werd genoemd, dacht ik : ‘Help! Toch niet schattig?! Ik ga dat hier eens mooi saboteren en die aaibaarheidsfactor verpulveren.' En daar ben ik wonderwel in geslaagd en dus word ik nu opnieuw verguisd. Hoera!'

Lees verder op radio1.be en beluister het gesprek met Delphine Lecompte via Radio 1 Select.


Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief