Rudi Meulemans reist in zijn nieuwe boek door Zuid-West-Engeland

Reisverhalen Klara

Nicky Aerts praat in Pompidou met Rudi Meulemans over zijn nieuwe roman, waarin hij een reis door Zuid-West-Engeland maakt.

Rudi Meulemans reist in zijn nieuwe boek 'Een ander leven' in de voetsporen van Vita Sackville-West, Harold Nicolson en James Lees-Milne. Het waren drie schrijvende Britten met een grote voorliefde voor het Engelse landleven. In 1947 maakten ze een reis door Zuid-West-Engeland namens de National Trust, een organisatie die Engels erfgoed wil restaureren en bewaren. Ze deden het ene landgoed na het andere aan, als een pelgrimage langs iconen uit betere tijden. Die reis maakt Rudi Meulemans opnieuw in dit boek.

Vita was een schrijfster en is misschien wel het meest bekend door haar tuin die ze aanlegde op haar landgoed, ze was een vriendin van Virginia Woolf, maar getrouwd met Harold Nicolson, die diplomaat en schrijver was. Maar hij had ook een relatie met James Lees-Milnes oftwel Jim. Aan het begin van de twintigste eeuw was het niet ongebruikelijk om een 'lavender marriage' te hebben, een 'verstandshuwelijk' van een man een vrouw om de in die tijd gestigmatiseerde homoseksualiteit te verdoezelen. Vita en Harold hadden zelfs 2 kinderen.

De drie personages spelen een grote rol in het boek en ze zijn ook elkaars minnaars en minnaressen. Jim de jongste van de drie wordt secretaris van de National Trust en gaat landhuizen bekijken. De National Trust is eind 1900 ontstaan en de oorspronkelijke bedoeling was om landschappen te vrijwaren. Ze wilden een soort National Gallery van landschappen creëren. Al gauw wordt het landschap uitgebreid met landhuizen. Het landhuis werd een icoon van een geïdealiseerd Engeland. En de nadruk daarop is na de eerste wereldoorlog gekomen. De National Trust is momenteel een zeer grote organisatie met veel landhuizen in hun bezit. Rudi beschrijft alle landhuizen van de National Trust die hij bezocht heeft zeer nauwkeurig in het boek. Jim bestudeerde grondig wie de huizen bewoond had en wou altijd dat de huizen getoond werden zoals ze bewoond waren. Jim heeft echter veel van de huizen ingericht. Wat je denkt dat authentiek is, is fictie en daar gaat het veel over in het boek: de relatie tussen het imaginaire en fictie. De reis die Vita , Harold en Jim in 1947 gemaakt hebben, heeft Rudi een aantal jaar geleden zo nauwkeurig mogelijk overgedaan. Tot zijn grote verbazing waren er nog veel hotels waar zij gelogeerd hebben, die nog steeds bestaan, maar er is ook veel vergane glorie. Maar de afstammelingen van de mensen die de 3 ontmoet hebben , de bewoners van de huizen dus, die ontvingen Rudi goed. Er is wel veel kritiek op de 'National trust' omdat ze er een soort 'voyeuristische uitstap' van zouden gemaakt hebben. Maar om te overleven moest de 'National trust' populair worden. Dus je krijgt zo 'architecturaal toerisme', maar dat is in de zestiende eeuw eigenlijk al begonnen. Bedoeling was telkens om steun te krijgen voor de huizen. In ruil voor het openstellen van de huizen voor het publiek, worden de eigenaars bijvoorbeeld ontlast van erfbelasting. In 1947 , net na de oorlog, stuiten de drie op het feit dat er geen geld naar erfgoed en kunst zou gaan, er waren andere prioriteiten. En net dat vindt Rudi interessant, in hoeverre is het bewaren van het erfgoed belangrijk voor ons, en bij uitbreiding wat is het belang van kunst voor ons?

Jim heeft veel dagboeken van hoge kwaliteit geschreven en ook Harold heeft veel geschreven, daardoor kon Rudi de reis makkelijk nadoen. Rudi reist niet graag alleen en het eerste landhuis bezocht hij tijdens zijn huwelijksreis. In Gunby Hall ziet hij de foto van Jim staan en verneemt Rudi dat Jim er de bibliotheek gered heeft en dat 'triggerde' hem om meer te weten te komen over Jim en de 'National Trust'.

Rudi leest een stuk voor uit zijn boek. Het is een heel persoonlijk boek, na de reis werd Rudi verlaten door zijn man, voor iemand die hij dan nog ontmoet heeft op die reis. 'Het boek is geen therapie', benadrukt Rudi, 'maar als hij in de levens van de personages gaat 'peuteren', dan moet hij zichzelf ook een beetje eerlijk beschrijven', meent Rudi. Na de reis gaat Rudi een ander leven leiden dus, net zoals vele mensen uit het boek. Daarom ook de titel van het boek.

Herbeluister het interview op Klara.be

Ook Sven Speybrouck en Koen Fillet waren nieuwsgierig naar het verhaal van Rudi Meueleman en nodigden hem uit aan de tafel van Interne keuken. Het gesprek kan je hieronder herbeluisteren.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief