Foto Max Greyson: Koen Broos

Romandebuut voor dichter Max Greyson: 'Een waarschijnlijk toeval'

Fictie Klara

Max Greyson liet zich al opmerken als dichter en brengt nu een eerste roman uit. 'Een waarschijnlijk toeval' is een reflectie over de liefde en het leven als millenial. Uit bij De Arbeiderspers.

Romandebuut van dichter

Max Greyson is dichter, spoken word performer, is bezig met inclusief internationaal muziektheater en debuteert nu ook als romancier. 'Omdat het moest', vertelt hij aan Nicky Aerts in Pompidou. Hij schrijft al tien jaar romans maar die zijn nooit goed bevonden door de uitgeverij. 'Maar nu sprong de uitgever een gat in de lucht', gaat Greyson verder.

Autofictie

Het hoofdpersonage Max in 'Een waarschijnlijk toeval' heeft opvallend veel gemeen met de auteur. 'Het is, wat ik zou noemen: autofictie. Een roman met een ik-verteller is altijd gevaarlijk, dat trekt wel aan, ook als schrijver', geeft Greyson toe.

Die Max, een dertiger, is in het verhaal een man die in zijn stamkroeg 'Koffieland' in Antwerpen, zit te schrijven aan een roman, gedichten en theaterteksten. Tot op een dag de mooiste vrouw ter wereld binnenstapt en hij van zijn sokken geblazen wordt. Maar dat is niet de eerste vrouw die dat met hem doet. Die ervaring zet hem aan om terug te knikken. Een motorisch moment dat iets in gang zet dat niet meer tegen te houden valt. Er volgt een cascade.

In de roman gaat het tussen Renée, de mooiste vrouw ter wereld, en Michelle, de vrouw met wie het tot een breuk gekomen is na een lange relatie . 'Valt hij op Renée om niet te moeten weten dat er iets verloren is gegaan, dat hij gefaald heeft?', vraagt Nicky aan de auteur. 'Het is een soort vlucht in de liefde en voor de liefde, beide', beaamt Greyson. 'Max zoekt altijd een plek om naartoe te vluchten: soms is dat het buitenland, soms is dat in de ogen van een mooie vrouw.' Hij zit bij het begin van het verhaal op de trein naar Keulen, waar hij een theateropdracht met dansers heeft. Het verhaal is niet chronologisch. Je moet het als lezer samenpuzzelen. 'Misschien is het met dit boek gelukt omdat het verhaal er in één ruk is gekomen, in zes maanden tijd, net voor de lockdown. Sindsdien heb ik geen letter meer geschreven. Het was als een gedicht dat er in één keer uitmoest en achteraf heb ik gepuzzeld.'

Taal als medium

Taal is overduidelijk het medium van Greyson. De perfpormer, dichter en muzikant komen allemaal samen in deze roman. Hij heeft ze elk een andere taal, wellicht vanuit de invloed uit het theater. 'In een dialoog is het belangrijk iemand in zijn eigenheid te zetten, los van wat de acteur eraan zou toevoegen.'

Er zitten Whatsapp-dialogen in: Greyson is een millenial! Hij verwijst in het boek ook naar zijn eigen gedichten: 'een combinatie van zelfspot en eerbetoon aan mijn werk', grapt hij. In werkelijkheid schrijft Greyson ook echt in een bar. Hij heeft drukte rondom zich nodig om zich te kunnen afzonderen om te schrijven.

Max uit de roman heeft een obsessie om zich vrij te noemen, hoe onrealistisch en paradoxaal dat ook is: 'vrijheid is een illusie maar tegelijkertijd ligt ze er altijd voor het grijpen'.

Greyson is ook lid van 'Un-Label', een inclusief internationaal muziektheatergezelschap met professionele kunstenaars met een beperking. Sommigen duiken ook op in het boek, net zoals Seckou (Ouologuem), de stadsdichter van Antwerpen en vriend.

Herbeluister hieronder Max Greyson in Pompidou.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief