Willemieke Kars

Onconventioneel romandebuut van Sofie Lakmaker: 'De geschiedenis van mijn seksualiteit '

Debuutroman Radio 1

Een van de meest besproken debuutromans van het ogenblik: ‘De geschiedenis van mijn seksualiteit’ van Sofie Lakmaker (26) is een mokerslag. Een allesbepalend debuut over haar liefdesleven en de worsteling met haar gender. Bent Van Looy belt in het programma Culture Club met Sofie voor een gesprek over een boek dat je dit voorjaar zéker nog moet lezen. Nu zondag ligt het boek ook op tafel van het nieuwe boekenprogramma 'Brommer op zee'.

'Stoer, hilarisch en hartverscheurend debuut' - Bent Van Looy

''In geschiedenis van mijn seksualiteit' lijkt alsof soms straffe verhalen over veroveringen en andere capriolen door de hoofdpesoon die Sofie Lakmaker heet, net als de schrijver, in je oor geschreeuwd worden in een bar waar de muziek veel te luid staat. Andere passages worden met een klein stemmetje binnensmonds gepreveld nauwelijks hoorbaar in een te grote goodie.' Zo omschrijft Bent Van Looy het boek.

Het boek is nu 2 maanden uit en tot verbazing én blijdschap van de auteur loopt de promotie ervan nog steeds. 'Op het moment dat iedereen iets te zeggen heeft over je boek, dan moet je ook wel iets van distantie creëren voor jezelf zodat je later, als het iets rustiger wordt, er opnieuw een authentieker gevoel kan bij krijgen' antwoordt Sofie op de vraag of het boek nog van haar is.

'In hoeverre is de Sofie Lakmaker uit het boek, de Sofie die het geschreven heeft?', vraagt Bent haar. In het echt maakt ze een vriendelijker indruk dan in het boek. Dit krijgt Sofie te horen. 'Op papier durf ik net iets meer te zeggen dan misschien in die kroeg waar de muziek iets te luid staat,' lacht ze. Het klopt wel dat het dicht op de realiteit geschreven is. Wat niet betekent dat alles klopt want het is ook een roman.

In het boek staat een zinnetje dat zegt dat ze besloot op haar 17de een genie te worden 'Het vervelende van genialiteit is dat het iets is zoals homoseksualiteit: je bent het en wordt het niet. Toen ze 17 was is wel de ambitie gekomen om schrijver te worden. Maar ook de angst. In het boek lacht ze ermee maar er was die droom om groot te worden en beroemd. Tot die tijd wilde ze graag profvoetballer worden. In sport is het normaal om zo'n soort doelstellingen te hebben. Schrijven is ingewikkelder dan voetbal omdat je een soort afzondering nodig hebt. Je doet het in je eentje, in tegenstelling tot voetbal, en dan word je een beetje kierewiet, eenzaam en ga je je steeds minder goed voelen. Ze heeft er geen romantische ideeën over dat het als kunstenaar loont je slecht te voelen. In het boek schrijft ze dat ze meesterlijk wilde worden, niet alleen in seks maar ook in het schrijven.

'Leg je je hiermee geen enorme druk op?', vraagt Bent. Tegen de lezer durft ze het allemaal te zeggen, maar met het meisje waarmee ze in bed ligt: ho, maar!. Omdat ze het moeilijk heeft om contact te maken. Die timiditeit belemmert en verklaart waarom laatst iemand tegen haar zei dat ze liever in het echt is dan in het boek, zegt ze. 'Je schreeuwt op een heel stoere manier over je heel klein voelen', werpt Bent op.

Ergens bijhoren

Bent vraagt haar uit te leggen wat er zo leuk is aan voetbal. 'Het heeft iets estetisch, het kan heel mooi zijn, alles wat rondom het middenveld gebeurt. Het biedt de mogelijkheid ergens bij te horen en je collectief boos te maken', vindt Sofie. In het boek schrijft ze dat ze heimwee heeft naar de lagere school, waar goed kunnen voetballen genoeg is om je plek in die kleine wereld zeker te stellen en waarna het allemaal ingewikkelder wordt. Ze heeft een paar jaren last gehad van paniekaanvallen. Ze heeft die een jaar lang niet gehad nadat ze een boekcontract kreeg. Je wil stabiliteit uit jezelf halen, maar dit lukt niet altijd. Sofie voelt zich heel erg thuis bij de uitgeverij Dasmag. Het is belangrijk dat je ergens bijhoort.

'Lesbische fundamentalist'

De Sofie in het boek is heel erg op zoek naar identiteit: in het begin is ze hetero, later een lesbische fundamentalist. De hoofdperoon in het boek ergert zich eraan als mensen zeggen: 'je bent nu dit of dat'. Het is haar opgevallen als het gaat over lesbiennes, of het nu in muziek, literatuur of film is, ze er meestal niet in zitten ofwel eerder als comic relief, zelden als iets waardigs. 'Ik heb deels wel vanuit hokjesdenken willen zeggen: 'vrouwen die op vrouwen vallen: ze zijn er'. Dit lijkt een nieuw inzicht in kunst, maar tegelijkertijd klopt het wel dat ik bv. bij de term 'lesbienne' daar weer wat gek over voel. Omdat ten eerste zo'n woord als lesbienne vaker wordt geuit door mensen die zich daar niet mee identificeren, maar iets naars zeggen over die groep. Dan wil je misschien dat woord niet meer gebruiken. 'En voor mij, in het specifiek, geldt dat ik steeds meer het gevoel heb verloren écht vrouw te zijn.' De auteur zit nu in een soort tussenzone die minder meisje moet worden en meer jongen. Daar eindigt het boek mee. Ze zou blij zijn mocht ze in die tussenfase mogen blijven.

Rondom seksualiteit heeft ze vaak heel wat ongemak ervaren waardoor ze het gevioel had dat er iets niet klopte met haar of de situatie. Op zo'n moment biedt humor een soort redding, als je er op zijn minst een soort grapje over kunt maken. Dit is zo in het echte leven maar ook in boeken.

'Wie dit boek leest, gaat gegarandeerd lachen en gegarandeerd huilen', rondt Bent het gesprek af.

Herbeluister hieronder Culture Club met Sofie Lankmaker.

Nu zondag is Sofie Lankmaker ook te gast in 'Brommer op zee' op Canvas!

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief