De website langzullenwelezen.be gaat begin volgend jaar offline en de informatie wordt sinds 1 november niet meer aangevuld. Wil je op de hoogte blijven van het laatste boekennieuws uit de VRT-programma's en leestips ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Peter Terrin: 'Het verschijnen van een boek went nooit'

Fictie Pompidou

Schrijver Peter Terrin vertelt in Culture Club over zijn dertiende roman 'De gebeurtenis'.

'Het verschijnen van een boek went nooit, ondanks de voorbereiding die eraan vooraf gaat (script, kaft etc.). Mijn vrouw leest het boek eerst, ze is mijn beste lezer. Ze weet heel goed waar ik naartoe wil en zij kan ook goed helpen daarin. Als het af is, laat ik het haar lezen', legt Terrin uit.

'Het boek ontstond omdat ik zelf een paar boeken gelezen had die dit stramien volgen: een mozaïekvertelling. Het zijn kortverhalen die in mekaar verweven zijn. De hoofdpersonages duiken ook in elkaars verhalen op. Soms als een schim en soms heel duidelijk. Er is in het boek een referentie naar 'Shortcuts' van Raymond Carver. Hij heeft me als schrijver enorm veel geleerd. Hij schrijft heel compact en hij leerde me ook dat je het raadsel niet per se moet oplossen in een verhaal. En je hoeft niet heel literair te zijn om een boek te schrijven, kan ook met gewone taal. Ik probeerde het eerst anders en dat paste niet bij mij. En toen ik Carver las vielen de puzzelstukjes in elkaar', legt Terrin uit.

'De thematiek is me komen zoeken op een onaangename manier. In het boek komt de thematiek van een waardig einde aan bod. Mijn moeder heeft vier jaar geleden een hersenbloeding gehad. Ik vraag me vaak af wat er in haar hoofd omgaat. In het verhaal van Anna komt dit ook voor. Ze is terminaal, ze zou nog maar 2 jaar leven, maar na 2 jaar leeft ze nog. Het wachten op de dood begint te wegen voor haar en haar naasten. Er is een raamvertelling in het boek. Dat gaat over een blinde schrijver die zijn boeken laat uitschrijven door een jonge vrouw, Juliette. En er is een memorystick die hij achterlaat. Daar staan allemaal dictaten op. En Juliette schrijft er een boek mee. Je zou het kunnen lezen alsof alle personages in het boek een soort afsplitsingen zijn van haar', legt Terrin uit.

Hij toont als schrijver veel liefde en mededogen voor ouderdom. 'Dat komt omdat ik er van heel dichtbij mee te maken heb. Het is in het boek inderdaad een van de grote thema's', zegt Terrin.

'David Hockney is een van de beste kijkers onder de kunstenaars', zegt van Looy. Bij Terrin voelt Van Looy dit ook in zijn boeken. 'Ik vergelijk het graag met mijn fotografie. Remco Campert zei: schrijven is kijken met je ogen dicht. Maar ik zie het nog verder: Het is heel goed observeren wat je in je verbeelding ziet en daar het juiste uitkiezen om je verhaal te vertellen. Ik zit niet in een hoekje om notities te nemen', lacht Terrin.

Herbeluister het interview op Radio 1 Select

'Eenmaal een boek gepubliceerd is, wordt het van de lezer'

'Ik ben heel gelukkig als ik kan schrijven', zegt Peter Terrin. Zijn wereld in de boeken is ook heel licht en helder, volgens Van Looy. 'Het is geen kerker vol skeletten en toch snijdt het werk soms door merg en been', gaat Van Looy verder. 'De setting is meestal kraaknet'. Maar Terrin is zich er niet van bewust, maar geeft Van Looy wel gelijk.

'Ik ben niet de man van de grote gebaren. Ik hou ervan om mijn verhalen subtiel te houden. Er wordt al genoeg geschreeuwd in de wereld. Ik hou ervan om mijn verhalen mysterieus te houden. Als ik het zelf moet zeggen. Maar elke lezer haalt er zelf iets uit. Eens een boek gepubliceerd is, wordt het van de lezer', gaat Terrin verder.

'In Nederland word ik altijd uit volle borst onthaald en in Vlaanderen is er altijd een reserve', vertelde Terrin in een krantinterview. 'Is dat misschien omdat de Nederlanders een gezonde afstand hebben t.o.v. Vlaanderen in de boeken?', vraagt Van Looy zich af. 'Ik ga niet bewust Vlaams schrijven', antwoordt Terrin daar op. Maar volgens Van Looy zijn de settings erg Vlaams. In 'De gebeurtenis' noemt hij wel geen plaatsnamen. 'Het zijn wel allemaal twijfelaars in de boeken en dat is misschien wel typerend voor onze aard', legt Terrin verder uit.

'Ik lees Engels en Nederlands. Ik hou erg van het werk van Tommy Wieringa. En er zijn er meer waar ik een soort verwantschap mee voel. Ik vind het ook altijd boeiend om te leren van andere schrijvers', legt Terrin uit. Hij werd deze week vergeleken met James Salter in de krant. 'Dat is een eer. Salter noem ik een genre op zich. Het is heel uniek. Er zit ook een knipoog in het boek 'De gebeurtenis' naar het werk 'The Hunter' van Salter. Ik ben heel ambitieus wat mijn werk betreft, maar ik kom enkel naar buiten als een boek verschijnt, daar tussen liever niet. Mijn oeuvre heeft iets heel herkenbaars', vertelt Terrin verder nog.

'Ik wil herinnerd worden als een goede schrijver, echtgenoot en goede vader', besluit Terrin.

Herbeluister het interview op Radio 1 Select

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief