Pech voor Klara's boekenrecensent Christophe Vekeman; hij las voor het eerst een boek van Gerald Murnane. En bij dat ene boek zal het blijven

Fictie Klara

Christophe Vekeman las voor het eerst een boek van Gerald Murnane. En bij dat ene boek zal het blijven.

Lees hier waarom:
'Nooit eerder is het gebeurd dat er een boek van Gerald Murnane in het Nederlands vertaald is, maar zopas is dan toch De vlakte verschenen. Ik zeg dus niet dat de betreffende vertaling zopas eindelijk verschenen is, want dat zou betekenen dat ik op een en ander zat te wachten, terwijl niets minder waar is dan dat. Ik was tot voor kort immers in het geheel niet op de hoogte van het bestaan van Murnane – wat ik gemeen had, naar verluidt, met het gros van de rest van de wereld: The New York Times noemt hem ‘de belangrijkste Engelstalige auteur waar u nog nooit van hebt gehoord’.

De Australische, thans tachtigjarige schrijver schijnt – over belangrijkheid gesproken – al een jaar of tien tot de officiële Nobelprijskandidaten te behoren, en als die informatie nog niet wervend genoeg zou zijn, dan zijn er op de koop toe nog een aantal biografische feitelijkheden die een beetje boekenliefhebber met een voorliefde voor geheimtips moeiteloos aan het kwijlen brengen.

Murnane woonde decennialang in de een of andere zwaar doordeweekse buitenwijk, tot hij in 2009, nadat zijn vrouw aan kanker was bezweken, verhuisde naar een gehucht in het midden van nergens, waar hij op zondagmiddag weleens drankjes staat uit te schenken voor de leden van de plaatselijke golfclub. Hij heeft in zijn leven nog nooit gevlogen, is nog nooit in het oosten van Australië geweest, laat staan in het buitenland, heeft nog nimmer een museum bezocht en amper een bioscoop, hij typt met gebruikmaking van niet meer dan een enkele vinger et cetera.

Een spectaculair onspectaculair leven is het, kortom, dat hij leidt, en dat spreekt natuurlijk zeer tot de verbeelding: het idee dat een doodeenvoudige, inmiddels hoogbejaarde kerel ergens in een uithoek van de wereld nobelprijswaardig meesterwerk na nobelprijswaardig meesterwerk uit zijn ene vinger zit te zuigen is zonder meer gelukkig stemmend. Wat voor soort boeken zouden het zijn die hij vervaardigt?

Dat weet ik niet. Ik heb alleen De vlakte gelezen, uit 1982, en ik kan je verzekeren dat het daarbij zal blijven.' Lees de volledige recensie op klara.be.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief