'Onverwachting'- over het taboe dat nog steeds hangt rond abortus

Non-Fictie De Madammen

Ilse en Elke kwamen in De Madammen op Radio 2 vertellen over het taboe dat nog steeds hangt rond abortus. 1 op de 5 vrouwen in België liet ooit al een zwangerschap afbreken. Dat zijn bijzonder hoge cijfers, maar toch komen deze verhalen nauwelijks aan bod. Journaliste Eline Delrue doorbreekt dit taboe met haar boek 'onverwachting' vol met getuigenissen over abortus. Waaronder ook de verhalen van Elke en Ilse.

Protest aan de abortuskliniek

Ilse: 'Er stonden mensen te protesteren aan de abortuskliniek.' Ilse was 25, student en in een prille relatie. 'Ze stond nog niet sterk genoeg in haar schoenen om een kind te krijgen', legt ze uit. Toen Ilse zwanger was , was ze erg beschaamd en ze wilde haar ouders er ook niet mee lastig vallen. En omdat er vorig jaar in de politiek weer over abortus gedebatteerd werd, voelde het alsof je nooit het volledige verhaal hoort en daarom besliste ze om met haar verhaal naar buiten te komen. 'Het is belangrijk dat de wetgever de verhalen van die vrouwen hoort', vult Ilse aan. Bij Ilse heeft de pil haar werk niet gedaan. Elke was volgens de specialisten al in de vervroegde menopauze en zou echt nooit meer zwanger kunnen worden. En toch is het gebeurd.

Paniek

Elke had al een dochtertje, dus haar kinderwens was al vervuld: 'Ik zag mezelf altijd al als mama van één kind. Toen vijf jaar geleden mijn kleine meid Marie geboren werd, werd dit bevestigd door een enorm compleet gevoel. Er ontbrak niets of niemand. Het klopte. Met de persoon wie ik ben, met alles wat ik nog wil en met de mama die ik voor haar wil zijn, klopte dit.'

Elke had het voorbeeld van het gevolg van een zwangerschap voor haar staan, een prachtige dochter: 'Toch had ik toen ik zwanger werd meteen het gevoel dat er iets niet klopte. Ik was ongelofelijk in paniek. Het was een heel ander gevoel dan de eerste keer dat ik ontdekte dat ik zwanger was. Toen was het ‘joepie!’ en euforie, maar nu wilde ik het echt niet.'

Ik heb nog geen enkele dag spijt gehad van mijn keuze, maar ik had wel een heel intens verdriet om dat verlies. (Elke)

Een vervroegde menopauze

Er zijn heel wat misvattingen rond abortus. Soms hoor je wel eens dat het enkel vrouwen zijn die te los omgaan met anticonceptie of dat ze met jan en alleman in bed zouden duiken. Ook Elke kreeg hiermee te maken: 'Dat is allemaal een groot misverstand. Ik kan alleen maar benadrukken dat het daarom juist extra belangrijk is om erover te praten. Mijn verhaal ging niet over de pil die zijn werk niet deed of een condoom die scheurde. Mijn verhaal gaat over de medische wereld die mij na onderzoeken onvruchtbaar verklaarde. Volgens de dokter zat ik in een vervroegde menopauze en was het onmogelijk om nog zwanger te worden, ondanks het feit dat ik toen nog maar 35 jaar was. We moesten ons niet meer beschermen, zei de arts. Hij toonde de cijfers van de testen en zei: 'Mevrouw, ik zou niet weten hoe jij nog zwanger geraakt.' Een week later was ik zwanger … Ik voelde mij naïef en kwaad. Maar wat moest ik doen? Ik had al twee opinies gevraagd … Je hebt vertrouwen in de medische wereld.'

Een rouwproces

Toch blijft abortus ook een rouwproces, bevestigt Elke: 'Dit is niet voor iedere vrouw zo uiteraard, maar voor mijzelf is dit wel een rouwproces geweest. Ik had dit op voorhand niet zien aankomen. Achteraf had ik wel heel veel verdriet. Ik was enorm triestig om iets wat ik zelf had gekozen, dat was vreemd. Dat verdriet kwam in golven. Mijn eerste stap in het proces was om het mezelf toe te laten om hier zo verdrietig om te zijn. Ook al was ik er helemaal oké mee. Ik heb nog geen enkele dag spijt gehad, maar ik had wel een heel intens verdriet om dat verlies. Het is heel moeilijk om uit te leggen…'

Als ik met mijn verhaal naar buiten kom, bots ik op het verdriet van koppels die niet zwanger raken of een kind verloren zijn.(Elke)

Sommige mensen begrijpen Elke, maar anderen totaal niet. Er blijven altijd mensen voor en tegen abortus: 'Er zijn bepaalde groepen, koppels en/of vrouwen die heel veel moeite moeten doen om zwanger te worden. Je hebt ook mensen die een kind verliezen, al dan niet in de buik of op 2 à 3 jarige leeftijd. Als ik met mijn verhaal naar buiten kom, bots ik op hun verdriet. En dan kan ik niet anders dan er alleen maar respect voor hebben en snappen dat zij vanuit hun verhaal en hun pijn niet begrijpen waarom ik voor deze beslissing gekozen heb. Maar er is een hele andere groep mensen die heel snel is met hun oordeel en dat kan ik minder goed plaatsen. Wees een beetje meer empathisch. Het is een heel weloverwogen keuze, dus oordeel er niet over. Weet gewoon dat iedere vrouw of ieder meisje een reden heeft om daarvoor te kiezen.'

In het boek ‘Onverwachting’ van Eline Delrue kan je het verhaal van Elke en Ilse rustig nalezen, samen met nog andere verhalen.

Herbekijk het interview in De Madammen hieronder:

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief