De website langzullenwelezen.be gaat begin volgend jaar offline en de informatie wordt sinds 1 november niet meer aangevuld. Wil je op de hoogte blijven van het laatste boekennieuws uit de VRT-programma's en leestips ontvangen? Schrijf je dan hier in voor de wekelijkse nieuwsbrief.

Twintig vertaalde Europese romans om te lezen: de longlist van de Europese Literatuurprijs 2022!

Literaire prijs LangZullenWeLezen

Vandaag werd de longlist van de Europese Literatuurprijs 2022 bekend gemaakt. De prijs bekroont zowel auteur als vertaler(s) van het beste hedendaagse Europese literaire fictiewerk dat in het afgelopen jaar in Nederlandse vertaling is verschenen. De longlist met twintig boeken is samengesteld door zeventien (Nederlandse) boekhandels en is een selectie van wat de Europese literatuur het voorbije jaar te bieden had.

De prijs ging eerder al naar Herkomst van de Bosnisch-Duitse schrijver Saša Stanišić, Lente van Ali Smith, Meer dan een broer van David Diop en Max, Mischa & het Tet-offensief van Johan Harstad.

In juni wordt de shortlist aangekondigd door een vakjury en de prijsuitreiking volgt in november tijdens het Crossing Border festival in Den Haag. De prijs bestaat uit een geldbedrag: €10.000 voor de auteur en €5.000 voor de vertaler van het winnende boek.

Twintig Europese romans om te lezen!

Deze twintig boeken, afkomstig uit dertien landen en vertaald uit elf talen, zijn genomineerd voor de Europese Literatuurprijs 2022. Twintig Europese must reads om op je boekenlijstje te zetten. Hieronder vind je de lijst aangevuld met beschikbare recensies op langzullenwelezen.be.

1. Vang de haas van Lana Bastašić, vertaald uit het Servo-Kroatisch door Pavle Trkulja (Meulenhoff)

Vang de haas is een dynamisch en ontroerend verhaal over vriendschap, volwassen worden en de invloed van de Balkanoorlog in de jaren negentig op een hele generatie. Twaalf jaar nadat ze elkaar voor het laatst hebben gezien, krijgt Sara een telefoontje van Lejla, haar beste vriendin van vroeger. Sara woont al jarenlang in Dublin terwijl Lejla in hun moederland Bosnië is gebleven. Lejla vraagt haar naar Mostar te komen om samen op zoek te gaan naar Armin, Lejla’s broer die lang geleden vermist is geraakt. (bron: Meulenhoff)

2. Erfgoed van Miguel Bonnefoy, vertaald uit het Frans door Liesbeth van Nes (De Bezige Bij)

Miguel Bonnefoy (1986) is geboren en getogen in Parijs. Zijn ouders komen uit Chili en Venezuela. Erfgoed is zijn derde roman, en de eerste die in Nederlandse vertaling is uitgegeven. Erfgoed is een familie-epos dat start aan het einde van de negentiende eeuw met een wijnboer die vanuit de Elzas emigreert naar Santiago de Chile met in zijn zak het stekje van een druif. In de schaduw van de Andes bouwt hij een nieuw bestaan op. Zijn huis aan de Calle Santo Domingo zal de volgende vier generaties van de Lonsonier-familie onderdak en bescherming bieden. Ze vergeten hun Franse wortels echter nooit. Drie zoons vertrekken tijdens de Grote Oorlog naar Noord-Frankrijk, maar alleen de oudste, Lazare, keert terug uit de loopgraven. Lazare trouwt met Thérèse, die in de tuinen van het huis aan de Calle Santo Domingo de meest befaamde volière in de Andes laat bouwen. (bron: De Bezige Bij)

'Schitterend verteld en tegelijk schitterend geschreven' is de mening van Marc Verhaeghe in zijn recensie op langzullenwelezen.be.

3. Het geluk van de wolf van Paolo Cognetti, vertaald uit het Italiaans door Yond Boeke en Patty Krone (De Bezige Bij)

Paolo Cognetti brak internationaal door met de prachtroman De acht bergen die momenteel wordt verfilmd door Felix van Groeningen en Charlotte Vandermeersch. In zijn nieuwe roman Het geluk van de wolf keert Cognetti terug naar de Italiaanse Alpen. Hoofdpersonages zijn Fausto en Silvia die elkaar ontmoeten in het bergdorp Fontana Fredo. Hij is schrijver, zij is kunstenares op zoek naar een nieuw bestaan. Evenaart het boek zijn vorige bestseller? Volgens deze recensie op langzullenwelezen.be alvast wel:

'Tja... wat kan ik zeggen... een fan van deze schrijver... voor mij is het dan weer helemaal raak...Geen spectaculaire verhaallijnen maar zo 'n subtiele karakterschetsen dat je meteen verliefd wordt op ieder personage... Zalig. Zalig. Zalig. Punt.' - Wendy Langenaeker

4. Witte zee van Roy Jacobsen, vertaald uit het Noors door Paula Stevens (De Bezige Bij)

'Tweede boek van de auteur over de familie Barroy, nu het verhaal van de tweede generatie. Na het eerste boek waren de verwachtingen erg gespannen, voor mij beschreef hij in De onzichtbaren een geheel nieuwe wereld, ruw, onherbergzaam, bijna mensvijandig en dit op een zeer indringende wijze...Dit vervolg is zeker een goed geschreven verhaal, de geselingen van de oorlog die over het eiland trekken en de eilanders die zich noodgedwongen aanpassen en overleven. Misschien mist het de verwondering van het eerste boek, maar zeker een waardige opvolger', schrijft lezer Marc Dilliën in zijn recensie op langzullenwelezen.be.

5. Zwemmen in het donker van Tomasz Jędrowski, vertaald uit het Engels door Maaike Bijnsdorp en Lucie Schaap (Meulenhoff)

Zwemmen in het donker is het romandebuut van de Poolse schrijver Tomasz Jedrowski. Waarover gaat het? Polen, 1980. De angstige, gedesillusioneerde Ludwik Gowacki, die binnenkort afstudeert aan de universiteit, is samen met de rest van zijn klas naar een landbouwkamp gestuurd. Hier ontmoet hij Janusz. Ze brengen een droomachtige zomer door met zwemmen in afgelegen meren, het lezen van verboden boeken en verliefd worden. Een Poolse versie van 'Call Me By Your Name' die op langzullenwelezen.be alvast bijzonder in de smaak valt:

'Een heel mooi liefdesverhaal in een communistisch Polen. Prachtig debuut! Sterke aanrader!' - Rudy Blom

'Zwemmen in het donker is een krachtige mix van romantiek, naoorlogse politiek, intriges en geschiedenis. Lyrisch en sensueel, meeslepend en intens, Tomasz Jedrowski heeft een onuitwisbaar en tot nadenken stemmend literair debuut gemaakt dat vrijheid en liefde in al zijn incarnaties verkent.' - André Oyen

6. Osebol van Marit Kapla, vertaald uit het Zweeds door Janny Middelbeek-Oortgiesen (Atlas Contact)

Osebol van Marit Kapla gaat over het gehucht Osebol, dat in een prachtig, bosrijk gebied ligt ongeveer 400 kilometer ten noordwesten van Stockholm. Met het verdwijnen van de plaatselijke houtindustrie in de jaren vijftig van de vorige eeuw begon een gestage uittocht uit het dorp richting de stad. De winkels zijn inmiddels dicht, de skipiste is met onkruid overwoekerd, de brug over de rivier is gesloten voor verkeer. Maar het leven in Osebol gaat door – voor de honkvaste nazaten van eeuwenoude boerengeslachten, en voor de nieuwkomers uit nabije en verre landen. (bron: Atlas Contact)

7. Eurotrash van Christian Kracht, vertaald uit het Duits door Peter Claessens (De Arbeiderspers)

Christian Krachts roman Eurotrash is net als zijn eerste boek Faserland het verslag van een reis. In Zürich, waar die reis vijfentwintig jaar geleden nogal traumatisch eindigde, begint Eurotrash. De verteller bezoekt na lange tijd zijn dementerende, alcoholische moeder. Samen met haar gaat hij opnieuw op reis, nu door Zwitserland, waarbij zijn moeder haar uiterste best doet haar op dubieuze wijze verworven vermogen te spenderen. De reis voert dit keer niet alleen naar het hart van het eigen ego, maar ook naar de afgronden van de eigen familie, waarvan het verleden op tragische, komische en soms spectaculaire wijze de Duitse geschiedenis kruist. (bron: De Arbeiderspers)

8. Anomalie van Hervé Le Tellier, vertaald uit het Frans door Andreas Dijkzeul (Xander Uitgevers)

Volgens Bent Van Looy is Anomalie van Hervé Le Tellier een pageturner van jewelste. De Franse auteur won er al de Prix Goncourt 2020 mee en is nu ook genomineerd voor de Europese Literatuurprijs 2022!

'Een caleidoscopische pageturner van jewelste. Propvol verwijzingen naar wetenschap, filosofie en popcultuur. Stel je deze situatie voor: Een vliegtuig gaat landen in New York maar wordt door de verkeerstoren gevraagd nog even in de lucht te blijven cirkelen want hetzelfde vliegtuig met hetzelfde vluchtnummer en dezelfde passagierslijst is anderhalve maand eerder al eens in New York geland. Hoe kan dat? En wat zijn de gevolgen en de gevaren? En wat met de passagiers? Er zijn er nu twee versies van. Klinkt als een serie! De rechten waren al verkocht voor Tellier de Goncourt won. Je kan wachten op 'Anomalie, de serie, maar als ik jou was, zou ik toch eerst het boek lezen', raadt Van Looy aan in Culture Club op Radio 1.

9. Nocilla-trilogie van Agustín Fernández Mallo, vertaald uit het Spaans door Adri Boon (Koppernik)

In zijn Nocilla-trilogie – Nocilla Dream, Nocilla Experience en Nocilla Lab – voert Agustín Fernández Mallo talloze verhalen op van mensen en plaatsen die Amerika en de wereld in het digitale tijdperk van de eenentwintigste eeuw weerspiegelen. De Nocilla-trilogie, gepubliceerd tussen 2006 en 2009, bracht een verschuiving teweeg in de hedendaagse Spaanse literatuur en baande de weg voor de geboorte van een nieuwe generatie schrijvers die bekendstaat als de ‘Nocilla-generatie’. (bron: Koppernik)

'De trilogie, die als naam onwaarschijnlijk het Spaanse equivalent van Nutella uit het Franco-tijdperk aanneemt, experimenteert met een esthetische methode en put uit punkmuziek en televisie als echte artistieke vormen die de moeite waard zijn om mee te worstelen. En in plaats van zich terug te trekken in het knusse traditionalisme van de negentiende-eeuwse roman, probeert Mallo's trilogie hedendaagse kwesties in wetenschap en technologie aan te pakken: de levensechte filosofieën van het begin van de eenentwintigste eeuw', schrijft André Oyen in zijn recensie op langzullenwelezen.be.

10. Het bal der gekken van Victoria Mas, vertaald uit het Frans door Andreas Dijkzeul (Spectrum)

Paul Veevaete liet op langzullenwelezen.be een uitgebreide recensie na over Het bal der gekken:

'In haar debuutroman neemt Victoria Mas de lezer mee naar ‘La Salpêtrière’, het Parijse ‘gekkenhuis’ voor vrouwen, gelegen in het zuidoosten van de stad. In deze imposante gebouwen in een al even uitgestrekt park, een dorp gelijk, gebouwd in opdracht van Lodewijk XIV, huisde vroeger een salpeterfabriek. Later was het een gesticht en gevangenis voor alles en iedereen waar Parijs zich geen raad mee wist: arme en dakloze vrouwen, bedelaressen en zwerfsters, liederlijke vrouwen, prostituees, gekke, seniele en gewelddadige vrouwen, geesteszieken en zwakzinnigen, leugenaressen … In de tweede helft van de 19de –eeuw groeit ‘La Salpêtrière’ uit tot het Europees centrum van de moderne psychiatrie. Philippe Pinel, Jean-Martin Charcot, Pierre Janet, Gilles de la Tourette, Babinski, Sigmund Freud… al deze groten hebben in ‘La Salpêtrière’ aan de wieg gestaan van de moderne neurologie en psychiatrie...Op 5 maart 1885 wordt een nieuwe patiënte, de 19-jarige Eugénie Cléry, binnengebracht door haar vader en broer. Veilig opgesloten in ‘La Salpêtrière’ zal ze als geesteszieke de familienaam niet langer ten schande zijn.'

11. Het Oog van de Naald van Wiesław Myśliwski, vertaald uit het Pools door Karol Lesman (Querido)

De nieuwe magistrale roman van de Poolse meesterverteller over de liefde, de verstrijkende tijd en onze herinnering. Op de steile stenen trap van Het Oog van de Naald, een smalle doorgang van een middeleeuws stadje naar de groene vallei, komt een man zijn oudere ik tegen. Beiden wachten op een meisje – de een sinds kort, de ander misschien al zijn leven lang. Wie is zij? (bron: Querido).

12. Open water van Caleb Azumah Nelson, vertaald uit het Engels door Adiëlle Westercappel (Querido)

'Caleb Azumah Nelson, Brits-Ghanese auteur en fotograaf, heeft met Open water een prachtig en aangrijpend debuut geschreven', schrijft Saskia Imbert in haar recensie. 'Twee zwarte mensen ontmoeten elkaar op een feestje in een pub in Zuidoost-Londen. Er is meteen een bijzondere connectie tussen hen. Hij is fotograaf, zij danseres. Ze spreken nadien nog af, om samen rond een project te werken. Het blijkt dat ze elkaar in die korte tussentijd gemist hebben. Er ontstaat een intense band, waarin de grens tussen vriendschap, verliefdheid en een echte relatie zeer broos is. De verbintenis tussen hen is zo mooi, zo teder. Dingen die niet gezegd worden, maar wel gevoeld worden. Een gevoel van herkenning en veiligheid. Maar hij heeft het moeilijk om zich kwetsbaar op te stellen. Na een traumatische ervaring sluit hij haar steeds meer buiten. Kan hij eerlijk zijn? Kan hij zichzelf zijn? Wie is hij écht?'.

13. Een geest in de keel van Doireann Ní Ghríofa, vertaald uit het Engels door Caroline Meijer (Van Oorschot)

Na de geboorte van haar vierde kind vullen eindeloze lijsten vol taken de dagen van een jonge schrijfster. Terwijl ze worstelt met dat repetitieve bestaan, dringt zich een stem uit het verleden op: die van de achttiende-eeuwse dichteres Eibhlín Dubh Ní Chonaill. Het gedicht dat zij schreef na de moord op haar echtgenoot wordt beschouwd als een van de belangrijkste in de Ierse literatuur. (bron: Van Oorschot)

Lezeres Els Van Haute schrijft op langzullenwelezen.be: 'Ní Ghríofa’s zoektocht is koortsachtig, alles overheersend, uitputtend, naast haar huishoudelijke werk en het zorgen voor vier kleine kinderen. Gelukkig heeft die toewijding en uitputting tot dit prachtige boek geleid. Want na essays en poëziebundels is er nu eindelijk haar geweldige prozadebuut...Ieren kunnen bezwerend, murmelend, zielsontroerend schrijven. Na Maggie O’Farrell en Sally Rooney ben ik nu ook verliefd op Doireann...Een geest in de keel is historisch, poëtisch, intiem, feministisch, autobiografisch, pijnlijk eerlijk, donker, essayistisch, detective-achtig, een aangrijpend memoir...Ieren kunnen bezwerend, murmelend, zielsontroerend schrijven. Na Maggie O’Farrell en Sally Rooney ben ik nu ook verliefd op Doireann.'

14. De wereld is niet stuk te krijgen van Maxim Osipov, vertaald uit het Russisch door Yolanda Bloemen en Seijo Epema (Van Oorschot)

'Er is een nieuwe Tsjechov opgestaan. Hij is Rus, schrijver en arts èn hij schrijft verrekt goede verhalen. Zijn naam luidt ... Maxim Osipov'. Christophe Vekeman las De wereld is niet meer stuk te krijgen van Osipov. 'Maxim Osipov weet het leven te vatten in bruisende verhalen' vertelt Vekeman in zijn recensie op Klara.

15. Prachtige wereld, waar ben je van Sally Rooney, vertaald uit het Engels door Gerda Baardman en Jan de Nijs (Ambo | Anthos)

Ook de nieuwe Sally Rooney staat op de longlist van de Europese Literatuurprijs. Christophe Vekeman bracht verslag uit van Prachtige wereld, waar ben je op Klara. Zijn conclusie was lovend en hij sprak van 'een bijzonder geslaagde en meeslepende roman'. De Ierse schrijfster en literair fenomeen Rooney wordt wereldwijd gehypet en fans zaten écht te wachten op een vervolg van 'Normale mensen'.

16. Verzamelde werken van Lydia Sandgren, vertaald uit het Zweeds door Eline Jongsma en Janny Middelbeek-Oortgiesen (Oevers)

Met deze sensationele debuutroman, waaraan ze tien jaar werkte, werd Lydia Sandgren in één klap een literaire ster. Winnaar van de BMF-Prijs van de Zweedse Boekhandelaren en de Augustprijs 2020 (de belangrijkste Zweedse literatuurprijs). En ook Wouter Cajot van boekhandel ‘t Stad Leest in Antwerpen is fan: 'het is te dik, de titel is totaal verkeerd want het zijn geen verzamelde werken en de cover is nietszeggend. Maar, het is een briljant boek!', vertelde hij aan Sven Speybrouck tijdens het Radio 1 Boekenfeest.

Het gaat over een aan lager wal geraakte uitgever die alles dreigt te verliezen en toch terug grip op het leven krijgt. Wanneer Cajot dan begint te lezen, denkt hij ook aan bepaalde klanten en laat hen dan weten dat hij meent dat het boek echt iets voor hen is.

17. M. De man van de voorzienigheid van Antonio Scurati, vertaald uit het Italiaans door Jan van der Haar (Podium)

M. De man van de voorzienigheid is het tweede deel van Antonio Scurati’s trilogie over het leven van de Italiaanse fascistische leider Mussolini. Het eerste deel ‘M. De zoon van de eeuw’ won al de prestigieuze Italiaanse literaire prijs 'Premio Strega 2019' en was volgens Rudi Vranckx hét boek van het jaar 2019.

Ook deel 2 is een aanrader. Dat schrijft Koen Rommel op langzullenwelezen.be. Hij kijkt uit naar deel 3.

18. Het eiland van de verdwenen bomen van Elif Shafak, vertaald uit het Engels door Manon Smits (Nieuw Amsterdam)

In 2020 werd de Turkse auteur Elif Shafak gelauwerd door de VUB en dit n.a.v. de Internationale dag van de Persvrijheid. Journalist Jan Van Delm kon Elif Shafak, die al jaren problemen heeft met het Turkse regime en in Engeland woont, interviewen op Radio 1.

'Cyprus, 1974. Kostas en Defne ontmoeten elkaar heimelijk in de plaatselijke taverne, onder de vijgenboom die door een holte in het dak omhoog groeit. Dat is de enige plek waar zij, een Turkse, en hij, een Griek, elkaar ongezien kunnen treffen. Dan breekt de oorlog uit. Kostas wordt naar een oom in Londen gestuurd, Defne blijft achter...Tientallen jaren later probeert hun dochter Ada, na de dood van haar moeder, de geheimen van haar familie te ontwarren. Het enige aanknopingspunt dat Ada heeft, is een vijgenboom die in de achtertuin groeit'. Zo vat André Oyen het verhaal samen in zijn recensie over Het eiland van de verdwenen bomen.

19. Het geknetter in de sterren van Jón Kalman Stefánsson, vertaald uit het IJslands door Marcel Otten (Ambo | Anthos)

In Het geknetter in de sterren van Jón Kalman Stefánsson moet de kleine jongen die net zijn moeder heeft verloren een nieuw woord leren: stiefmoeder. ‘Nu ga je het krijgen,’ zeggen zijn vriendjes als de jongen een stiefmoeder krijgt, en omdat zijn vader vaak weg is, vlucht de jongen met zijn tinnen soldaatjes in een droomwereld: hele legers helpen hem te strijden tegen zijn eenzaamheid. (bron: Ambo I Anthos)

Volgens lezer Anne Correwyn op langzullenwelezen.be een aanrader: 'Deze schrijver slaagt er opnieuw in een bijzonder boek te schrijven waarin eigenlijk niet zoveel gebeurt en tegelijkertijd kom je terecht in een web van een familiegeschiedenis. De personages hebben hun eigenaardigheden maar passen in IJsland. Het verhaal maakt vaak sprongen in de tijd en toch gaat het traag. Er staan prachtige zinnen in. Ik zou het nog eens willen lezen, ook om de familiestamboom helderder te krijgen.'

En ook Alexandra Peeters is onder de indruk: 'Wat kan ik zeggen. Dit verhaal is zo mooi. Ooh zo mooi. Hoe de kleine jongen en zijn tinnen soldaatjes overleggen, hoe het verhaal van zijn overgrootvader duidelijk maakt hoe rusteloosheid effect heeft op alles en iedereen en hoe overgrootmoeder een pad leek te proberen leggen voor de toekomst.'

20. Onder buren van Juli Zeh, vertaald uit het Duits door Annemarie Vlaming (Ambo | Anthos)

De Duitse Juli Zeh (Bonn, 1974) heeft al heel wat bekroonde en internationaal vertaalde romans op haar naam staan. In haar laatste boek Onder buren vertelt ze het verhaal van Dora die na een relatiebreuk van Berlijn naar Brandenberg op het Oost-Duitse platteland verhuist. Het leven in het kleine dorp is echter niet zo idyllisch als het op het eerste gezicht leek. Deze recensies op langzullenwelezen.be zijn alvast lovend:

'Zij (Dora) heeft als buur een alleenstaande man met nazisympathieën en als liberale, moderne vrouw levert dit de nodige fricties op. Zowat alle clichés over het Oosten komen aan bod en voeg daarbij de klimaatcrisis en de coronapandemie, en je hebt het kader van dit boek.' - Marc Dilliën

'Juli Zeh schrijft met de regelmaat van een klok prachtige en maatschappijkritische boeken. Dit is er weer zo één.' - Rudy Blom

'Een boek dat zich afspeelt in de eerste lockdown. Dat klinkt niet als aangename lectuur in de eerste dagen van de vierde golf. En toch. Ik heb genoten van elke pagina. Zeh is wederom meesterlijk...Ik zou nooit gedacht hebben dat een pandemieboek het ideale tegengif is voor triestige, angstige dagen maar dat is het wel. Liefde is de oplossing, liefde is het antwoord. Ik heb dit boek met veel liefde gelezen.' - Els Van Haute

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief