Met 'De vrouw van 1 miljoen' wil Véronique Bockstal vrouwelijke ondernemers een duwtje in de rug geven

Non-fictie Radio 1

In tijden van polarisering krijgen mensen die de tegenstelling opzoeken vaak de aandacht. In het Radio 1 - programma 'Bruggenbouwers' wil Annemie Peeters de andere kant van het verhaal belichten. Op paasmaandag kwam Véronique Bockstal langs. Als ondernemer en auteur probeert zij andere (vrouwelijke) ondernemers een duwtje in de rug te geven. Maar Bockstal werd op haar beurt geïnspireerd door andere mensen die met kleine of grote gebaren haar leven veranderden.

Van start-up naar volwaardig bedrijf

Een bruggenbouwer op vele fronten, zo omschrijft Annemie Peeters haar gast Véronique Bockstal. In haar boeken richt ze zich vooral tot vrouwen, maar mannen worden zeker niet uitgesloten. 'Maar vrouwen verdienen een duwtje in de rug', zegt ze daarover. Haar laatste boek heet 'De vrouw van 1 miljoen' en daarin legt ze uit waarom vrouwen dat duwtje precies verdienen.

Hoewel ondernemen genderneutraal is, blijkt dat veel vrouwelijke ondernemers blijven steken in de zogenoemde 'dead zone', het punt waarop je van start-up zou moeten groeien naar een volwaardig bedrijf met een omzet van 1miljoen euro of meer. Mannen halen die kaap wél makkelijker. Véronique heeft zich verdiept in het thema en kwam ontmoedigende cijfers tegen, niet alleen in België, maar ook in de rest van Europa. Hoe komt het dat zo veel minder vrouwen groot worden in ondernemen? En wat kan je daaraan doen? Dat zijn de vragen die Bockstal beantwoordt in hear boek.

Levensveranderend gedicht

Véronique werd natuurlijk ook zelf geïnspireerd tijdens haar leven, niet in het minst door mensen die dat zelf niet doorhadden. Zo is er ex-klasgenote Veronique Verhoeyen die ooit een gedicht van Herman de Coninck deelde met Véronique Bockstal. Het is een klein, simpel gedichtje, maar kwam in een periode dat Véronique niet goed in haar vel zat en niet wist welke kant ze uit moest met haar leven. Aan Annemie vertelt ze dat het gedichtje haar leven veranderde, iets wat klasgenote Veronique nooit eerder besefte.

O, ik weet het niet,
maar besta, wees mooi.
Zeg: kijk, een vogel
en leer me de vogel zien.
Kijk, het leven is een brood
om in te bijten en de appels zien rood
van plezier, en nog, en nog, zeg iets.
Leer me huilen, en als ik huil
leer me zeggen: het is niets.
(uit De Lenige Liefde’)

Ontdek op radio1.be wie Véronique Boxstal zelf een duwtje in de rug gaf en herbeluister de integrale uitzending op Radio 1 Select.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief