Maud Vanhauwaert vertelt in Culture Club dat ze 'Poetrywares' wil organiseren

Poëzie Radio 1


Dichteres Maud Vanhauwaert wou heel graag het boek 'Het stad in mij' voorstellen. Een boek over haar net afgelopen stadsdichterschap. Maar toen ging iedereen in lockdown en kon niks meer. Nu maandag kan het weer wél, eindelijk. Maud vertelde in Culture Club al wat dat met haar deed, dat stadsdichterschap, dat boek en die lockdown.

'Het stad in mij' is een speciale uitgave. Er is een gewone en luxe-editie van het boek. Bij de luxe-editie is de wikkel anders en kleurrijker. De luxe-editie is Maud in Antwerpen persoonlijk gaan rondbrengen met haar fiets.

'Het stad in mij' is niet meteen een samenvatting van alle werken. Het is eerder een overzicht van hoe Maud de poëzie lostrekt van het papier. Ze is erin op zoek gegaan naar nieuwe vormen. Het zijn heel veel verschillende vormen geweest, die ze tijdens haar stadsdichterschap uitgeprobeerd heeft. Het grootste project was 'De toren van Babel'. Ze heeft ook een 'viewmaster' gedicht gemaakt met foto's van uitzichten van Antwerpenaars en naar zo ook naar hun vooruitzichten gevraagd.

Er zit een paradox in het boek. De meeste projecten zijn ontstaan los van het papier, maar ze vond het mooi om al die projecten te laten landen in een boek. Want dat is het mooiste medium, volgens Maud.

Je krijgt er ook verschillende versies van Maud in te zien. 'Voor een prozawerk moet je meteen in de juiste richting rijden, maar poëzie tolereert afslagen en dat past goed bij me', vertelt ze. Maud draagt een gedichtje uit het boek voor, dat op alle trouwboekjes in Antwerpen staat.

wij. hier. nu. ja

en ach, misschien zullen er ooit bergen rijzen

valleien splijten tussen ons in, zullen wij

met rookpluimen moeten seinen: weet je nog

daar. toen. wij. toch

maar zolang we niet vergeten dat er een moment

was in ons leven waarop we dachten

dit en voor eeuwig, dit heden is een eden

vinden wij ons wel weer in elkaar

en zal ik denken aan wat je ooit onbewaakt

tegen mij zei, je had het in oude psalmen gelezen

aan u gebonden ben ik vrij

Maud Vanhauwaert

(c) stadsgedicht Antwerpen 2019

Een andere zin die nu ook erg 'geïnstagramd' wordt, door mensen die in Antwerpen wandelen, is: 'soms is het gewoon wachten', die zin vormt deel van een langer gedicht en staat op lamellen ergens aan de dokken. De zin heeft door het coronatijdperk net zoals zoveel een andere filter gekregen.

Maud geniet nu wel een beetje van de rust tijdens de lockdown.

Het project 'De toren van Babel' is helaas een paar weken geleden volledig afgebrand, maar ze voelden de solidariteit van de buurt en nu willen ze een nieuwe installatie maken, een Babelbühne maken. Daarmee willen ze een plek creëren om de meertaligheid te vieren.

Ze denkt er ook nog aan om 'Poetryware-avonden' met haar nieuwe boek te organiseren: poëtische Tupperware-avonden. Maar dat mag voorlopig nog niet. 'Misschien in de zomer wel', hoopt ze. En de boeken zijn vanaf maandag in de boekhandel verkrijgbaar en daar is Maud alvast heel blij om.

In onze rubriek #schrijverleesttegencorona heeft Maud haar boek al in primeur voorgesteld. Herlees het hier.

Herbeluister het interview op Radio1.be

Deel dit artikel

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief