Leo Timmers, dyslectisch, maar zijn boeken worden in 25 landen gelezen

Boekenmarathon

Leo Timmers kwam in de Boekenmarathon met Tom De Cock praten over zijn nieuwste boek 'Het eiland van olifant'. Zijn boeken worden in 25 landen vertaald en gelezen. Dat zou je niet meteen verwachten van iemand met dyslectie.

Het eiland van olifant

Na onder meer 'Meneer René', 'Waar is de draak' , 'Op weg' is er nu het boek 'het eiland van olifant'.

Na een storm op zee belandt Olifant op een eiland. Hij roept om hulp, en kijk, daar komt Muis al aanvaren. Olifant mag bij hem instappen, maar het bootje is veel te klein en breekt. Ook Hond en Krokodil kunnen de schipbreukelingen niet redden. Dus blijven ze allemaal op het eiland. Het wordt er heel gezellig…

Herhaling en toch verschillend

Wat Tom opvalt is dat Timmers vaak met herhaling werkt.
'Dat is een systeem dat ik heel vaak gebruik. Dat werkt heel goed in prentenboeken omdat je verwachting creëert. En als je dat doorbreekt dan gebeurt er iets heel spannend. Ik probeer het te verwerken in een groot verhaal zodat het niet enkel een stapelverhaal wordt', vertelt Timmers. Timmers neemt het ook vaak op voor de underdog. Hij houdt erg van kleur, vorm en humor. Er zit weinig kwaad in zijn boeken, geen slechteriken bijvoorbeeld. 'Maar mijn boeken verschillen wel erg van elkaar', vindt hij zelf. Je ziet wel duidelijk dat het een boek van Timmers is. 'Je kan niet ontsnappen aan jezelf, je probeert nieuwe thema's en nieuwe vormen te introduceren en toch', zegt Timmers.

Dit jaar viert Timmers zijn 20ste jubileum als solo-auteur. 'Wat gebeurt er als je het allereerste boek 'Blij met mij' uit 2000 vastneemt?', vraagt Tom De Cock. 'Ik vind dat er dan al alles in zit, toen was het al iets dat heel erg mezelf was. Ik ben er absoluut niet beschaamd voor. Ik heb eerst als illustrator gewerkt en ben dan pas beginnen schrijven.'

Dyslectie

'Waarom heeft dat tot je 30ste geduurd om te schrijven?', vraagt Tom De Cock. 'Het had met zelfvertrouwen te maken, als illustrator beginnen schrijven is een grote stap. Dat is met taal bezig zijn en daar zijn wij als illustratoren vaak bang voor. Ik heb die angst overwonnen, omdat de teksten die ik kreeg voor mij vaak visueel niet zo interessant waren. Prentenboeken hebben eigenlijk niet zoveel tekst nodig. En zo ben ik er stap voor stap mee begonnen. Ik ben nu met rijmen bezig', legt Timmers uit.

Timmers is dyslectisch. En toch...de New York Times volgt zijn boeken en hij is in 25 landen vertaald. Hij had moeite met schrijven en schreef ook alles in spiegelbeeld. Zijn lagere school was een groot drama, maar tekenen was zijn vluchtmiddel. En daarmee kon hij zich onderscheiden. 'En dat schrijven is uiteindelijk ook beter geworden. Ik zal me nooit schrijver noemen, ik ben goed in schrijven van teksten die bij mijn verhalen horen. En daar moet ik mij heel hard voor inspannen.'

Animatiereeksen

Timmers heeft 2 internationaal bekende animatiereeksen op zijn naam: 'Ziggi en de zootram' en 'Diepzeedokter Diederik'.

''Ziggy en de zootram' is begonnen met een ideetje van mij. Het zijn dingen die toevallig op mijn pad komen. Zelf was ik de laatste om eraan te denken. Ik heb meegewerkt aan de scenario's en ik heb de karakters ontworpen, daarna worden ze in 3D gemaakt. Dat is een heel grote machine', vertelt Timmers.

'Er ligt nu een krokodil op mijn tekentafel voor een nieuw boek. Ik heb altijd de neiging om na een moeilijk boek iets heel eenvoudigs te doen.'

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief