Lale Gül brak met haar streng islamitische afkomst: 'Wou geen broedkip worden'

VRT Boekenmaand Boekathon

De Turks-Nederlandse schrijfster Lale Gül groeide op in een streng islamitisch gezin in Amsterdam-West. Als kind schipperde ze tussen twee culturen, de westerse en de islamitische. Ze ging steeds meer rebelleren tegen haar afkomst. Op een gegeven moment besliste ze om het radicaal anders te gaan doen. 'Niet omdat ik voorbeelden had in mijn omgeving, waarvan ik dacht zo wil ik ook zijn. Ik dacht dan ben ik maar de eerste die dat doet', zei ze in de Boekathon op VRT NU.

Onzichtbaar

Ze pende haar verhaal neer in het boek 'Ik wil leven'. De achterflap is alvast erg direct. 'Moet ik leven als een kamerplant? Moet ik in een huwelijk treden waar alle seks uit is geramd nog voordat het begonnen is, omdat mijn verwekkers een volstrekt humorloze, bloedeloze en Koranvaste lul voor mij hebben uitgekozen? En dan veranderen in een broedkip zoals alle vrouwen om me heen? En de rest van mijn bestaan op die manier slijten? Is dat waarvoor ik leef? Is God dan blij met mijn tragedie?'

'Ik wou niet jong trouwen en moeder worden', zegt Gül. 'Ik was bezig met de actualiteit, schrijven, boeken verslinden, literatuur. Er was een enorme kloof van intelligentie en culturele bagage tussen mij en mijn ouders.' Haar ouders waren analfabeet, kwamen uit een familie van boeren, naar Nederland.

'Mijn ouders wortelden niet in Amsterdam en gingen zich erg vastklampen aan hun geloof en hun eigen cultuur', zegt ze. Gül vond dat ze niets mocht doen wat leuk was, geen muziek, niet daten, geen mannelijke vrienden hebben, niet feesten op festivals... 'Ik moest zo onzichtbaar mogelijk zijn en vooral een faciliterende rol voor een mannenwereld hebben.'

Ode aan de bibliotheek

Gül zegt dat vooral het onderwijs en de bibliotheek een belangrijke rol gespeeld hebben in haar ontwikkeling. 'Ik heb al vroeg de bibliotheek ontdekt. Dat zag ik echt als een oase aan kennis. Op een gegeven moment was er geen boek meer dat ik nog niet gelezen had.'

'Ik ben de overheid daar super dankbaar voor, want ik heb dat gratis kunnen doen. Ik mezelf kunnen ontwikkelen. Ik heb mijn taal kunnen ontwikkelen en mijn culturele bagage. Ik heb mezelf kunnen verrijken zonder naar andere landen toe te gaan omdat ik erover las. En dan krijg je een breder wereldbeeld, een bredere horizon.'

Uiteindelijk ging ze zelf schrijven. Ze schreef al haar frustraties van zich af in 'Ik wil leven'. Dat werd haar niet in dank afgenomen door haar familie en haar omgeving. Ze kreeg ook haatmails en bedreigingen. Dat vond ze heel eng, want ze wist niet of de mensen die dat schreven gewoon stoere praat verkochten of ook echt iets gingen doen.

Met haar familie heeft ze ondertussen gebroken. 'Als het op ideologisch vlak zo met elkaar botst, is het beter dat je elkaar niet langer frustreert. Op dat moment was dat best erg, maar nu heb ik er zoveel geestverwanten voor teruggekregen, nieuwe vrienden, dat het me niet meer zoveel doet.'

Bekijk het volledige gesprek met Lale Gül in de Boekathon op VRT NU.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief