Merlijn Van Doomernik

Johan de Boose stelt Passa Porta Festival - gast en Poolse schrijfster Aleksandra Lun voor

Fictie Pompidou

De Poolse schrijfster Aleksandra Lun woont en werkt in België en is deze maand te gast op het Passa Porta Festival. In haar debuut 'De psalimpsesten', verschenen bij Pluim, komt de hele 20ste-eeuwse Europese geschiedenis voorbij. Johan de Boose las het boek en vertelt erover in Pompidou op Klara.

Een psalimpsest is een hergebruikt stuk perkament dat als handschrift dient. De bovenste laag van dit perkament (met de tekst erop) werd afgeschraapt zodat het perkament opnieuw beschreven kon worden.
Samuel Becket en nog heel wat andere auteurs duiken op in het boek. Het zijn hoofdzakelijk mannen. En auteurs met een bepaalde eigenschap: ze zijn allemaal in een ander land gaan wonen en dus ook in een andere taal gaan schrijven. En sommigen hebben ook zelfmoord gepleegd.

'Het is een geweldig en dolkomisch boek', volgens Nicky Aerts. 'Het is moeilijk om samen te vatten. Het is zelf bijna zelf een psalimpsest. Het is ook filosofisch. Het gaat over een man die dierenarts wil worden maar faalt in alles en komt in de psychiatrie terecht in België, een land zonder regering. Lun is Poolse en schreef dit boek in het Spaans. Het hoofdpersonage heeft ongetwijfeld bewust een Poolse naam, want ze speelt met taal. Ook het hoofdpersonage schrijft een boek en zit samen met een priester in een cel in het psychiatrisch centrum. Hij schrijft een boek op een oud exemplaar van De Standaard. Je krijgt een heel absurd, obsessioneel verhaal met bizarre seksdromen waarin zelfs de voormalige Poolse paus voorkomt. De man zit opgesloten omdat hij in een bepaalde taal wil schrijven die niet zijn moedertaal is, maar hij mag dat niet. Hij schrijft in het Antarctisch, een taal die niet bestaat', legt de Boose uit.

'Aleksandra Lun schrijft over iets wat ze zelf meemaakt. Ze woont in Brussel en is polyglot. Een taal is ook een multiversum. Elke taal die je gebruikt is een nieuwe wereld. En dat ondervindt ze aan den lijve', gaat de Boose verder.

Ook schilderes Arpaïs Du Bois is fan van het boek. Het spreekt haar aan door de verhouding tot taal die permanent bevraagd wordt en heel de literaire geschiedenis die passeert.

'Het is ook een soort 'Ideeënroman', een soort pleidooi tegen eng nationalisme en patriotisme. Het gaat over identiteit. De 'natives' zijn boos en slaan hem kort en klein omdat hij schrijft in hun taal, want wie gaat anders nog hun boeken lezen?', vertelt de Boose.

Herbeluister het interview op Klara.be

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief