©Stephan Vanfleteren

Jeroen Theunissen wandelt in zijn boek 'Ik = cartograaf' van Ierland naar de Bosporus

Non-fictie Klara

De Gentse auteur Jeroen Theunissen wandelde van Ierland naar Turkije en schreef er een boek over. 'Ik = cartograaf' gaat over zijn voettocht door Europa. Het is meteen ook zijn eerste non-fictie werk, al is het niet helemaal duidelijk of het ook zo genoemd mag worden. Voor Theunissen is het vooral een roman van een man die door Europa wandelt en toevallig is hij die man nu zelf.

Theunissen had al erg lang het plan om een lange wandeling te maken. Toen hij zijn eerste zelfverklaarde existentiële crisis had, geloofde hij dat wandelen de enige manier was om het leven uit te houden. 'De enige juiste methode om de absurditeit van het bestaan te kunnen bolwerken was het wandelen', vertelt hij in het programma Pompidou op Klara.

Volgens Theunissen geeft wandelen je een ritme en een duidelijk doel: de volgende stap zetten. Het is bewezen dat wandelen therapeutisch werkt.

Theunissen is een grote fan van mooie kaarten. Zijn wandeling is gebaseerd op een kaart van Europa, met dikke paarse lijnen die het continent doorkruisten alsof ze autosnelwegen zijn. In feite waren het wandelroutes dwars door Europa, in de jaren 60 uitgestippeld met het idee een soort vredesproject of verenigend Europees initiatief in gang te zetten.

De illusie van het verdwalen

Theunissen heeft niet één keer valsgespeeld. Hij heeft wel één keer de trein in Oekraïne moeten nemen omdat hij daar niet door kon. Verder vertikte hij het om zijn gps te gebruiken. 'Als ik nu de wandeling opnieuw zou doen, zou ik wel een gps gebruiken. Het was soms absurd om er geen te gebruiken en ik ben af en toe lelijk verdwaald', vertelt hij.

Al is de insteek van zijn boek wel net gebaseerd op dit verdwalen en de illusie dat het nog steeds mogelijk is. 'De gedachte is mooi, maar de praktijk iets minder', aldus Theunissen. Er is een uitspraak van één van de CEO's van Google, die stelt dat onze generatie de laatste is die weet wat het is om te verdwalen.

Theunissen revolteert tegen die gedachte. Voor hem gaat verdwalen vooral om het idee iets nieuws te kunnen ontdekken. 'Het idee van de ontdekking van een terra incognita is een absurde gedachte geworden, zeker in Europa', aldus Theunissen. 'Maar het betekent daarom niet dat er niets meer te ontdekken valt en dat er niet nog veel is om te bekijken.'

Een literaire wandeling

Theunissen wilde vooral een persoonlijk verhaal over Europa vertellen. Niet de verhalen die van bovenaf geschreven zijn, zoals de verhalen over de Europese Unie, of de Koude Oorlog of vanuit een morele superioriteit. Zijn verhaal is er één van iemand die heel traag door het continent gaat en van wat hij daar tegenkomt. 'Het is een literaire wandeling over de verhalen die ik gehoord heb en waar ik geweest ben', aldus Theunissen.

Jeroen Theunissen, oftewel de wandelaar, is ook erg belangrijk in het boek. Theunissen heeft last van onbehagen, paniekaanvallen en vindt België maar een lelijk land. De vertrekdrang is groot. Dat maakt het boek erg persoonlijk. Theunissen vertrok voor dit boek namelijk niet op een manier die helemaal kritiekloos onthaald kan worden. Hij liett zijn gezin achter om zichzelf te ontdekken tijdens de wandeling.

Het boek beschrijft daarom niet alleen de wandeltocht maar ook het moment na die tocht wanneer Theunissen weer naar huis moet, naar een kapot gezin. Hij probeert opnieuw een thuis te maken en tegelijk ook in het reine te komen met zijn vertrekdrang.

Herbeluister hieronder het gesprek met Jeroen Theunissen in Pompidou op Klara.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief