In 'Mrs. Degas' zoomt Arthur Japin in op het stille verdriet in het leven van de Franse schilder Edgar Degas

Fictie Klara

Arthur Japin heeft een nieuwe historische roman. In 'Mrs. Degas' pluist Arthur Japin de relatie uit die de Franse schilder Edgar Degas had met Estelle, zijn nichtje. Zij was zijn grote liefde, maar ze trouwde met zijn broer. Ze leeft verder in zijn schilderijen.

Estelle, de blinde vrouw die bloemen schikt

Pompidou nodigde de auteur uit in de radiostudio. Arthur Japin schreef al eerder romans die over dat deel van de 19e eeuw gaan omdat hij dit tijdperk een ontzettend spannende tijd vindt 'waarin alles begint zoals de industrialisatie, nieuwe stromingen in de kunst, De Tachtigers in Nederland, alles is ineens mogelijk.' Met de 19e eeuw heeft hij zich ook altijd dichterbij gevoeld dan bv. 1950 en 1970, de tijd waarin hij zelf heeft geleefd. Dit heeft wellicht te maken met het feit dat hij is opgegroeid tussen een aantal zeer oude mensen die nog een deel van die 19e eeuw hebben meegemaakt. Hij leeft tussen hun spullen die hij heeft geërfd. Het dient zich aan.

'Mrs Degas' gaat over de grote liefde van Edgar Degas voor zijn blind geworden Amerikaanse nichtje Estelle, een Creoolse uit New Orleans. Hij schilderde haar terwijl zij bloemen aan het schikken was.

Hoe kwam Arthur Japin uit bij Estelle? Tijdens een verblijf in New Orleans bezocht hij het huis waar Degas heeft gewoond. Zijn moeder was Creoolse (in de betekenis dat je oorspronkelijk van Franse afkomst bent). In het huis hingen reproducties waarop Estelle is afgebeeld en waarop ze bloemen aan het schikken is, terwijl ze blind is. Waarom was Degas hierdoor zo gefascineerd? Hij wist dat hijzelf ook blind zou worden en was aan het onderzoeken wat zij als blinde doet met kleuren. In Parijs wordt zijn oogziekte erger, hij schildert er de balletmeisjes in die mooie kleuren waar zijn kopers zo gek op waren. Hij moest dit schilderen om zijn familie te onderhouden, ook die in New Orleans. De familie daar komt in de schulden na de afschaffing van de slavernij. Tijdens de Burgeroorlog vluchten ze voor het geweld naar Parijs. Estelle, 18 jaar dan, is weduwe (haar man stierf in de strijd) en jonge moeder. Ze is in rouw. Zijn broer René zal uiteindelijk met haar trouwen. Edgar schildert Estelle, die bedrogen wordt door zijn broer, maar dit niet kon zien. In het boek neemt de auteur de lezer mee ook mee achter de schermen van de opera, de green rooms waar welgestelde heren de 14-15 jarige ballerina's ontmoeten. De jonge meisjes waren hiertoe aangemoedigd door hun moeders die hopen op een interessante trouwkandidaat voor hun dochter.

Edgar Degas had als bijnaam 'de beer' omdat hij vreselijk onbeschoft was. Hij had de reputatie van een humeurig man en een dwarsligger te zijn en hij was antisemiet (hij vond dat Dreyfus terecht opgesloten zat). Japin probeert in het boek te achterhalen hoe hij zo is geworden.

Wanneer Degas uit zijn huis moet, komt er 'iemand' zijn archief maken, zij moet zijn ogen zijn. Wie die iemand is, ontdek je in het boek. Zij maakt een beschrijving van de waanzinnige kunstcollectie van Degas die nu deel uitmaakt van het kunstpatrimonium van de Franse staat. Uiteindelijk werden alle familieschulden afbetaald. .

'Hoeveel waarheid zit er in het boek, want het is een roman?' wil Chantal Pattyn weten. 'De feiten kloppen maar wat ik invul is de emotionele laag eronder: wat ze denken en voelen. Dit is de gekke mix', vertelt Japin in Pompidou.

Herbeluister hieronder Arthur Japin over zijn nieuwe roman in Pompidou

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief