Illustratrice Gerda Dendooven: 'Tiny was voor mij het Dallas van de kinderboeken'

Kinder-en jeugdboeken Expo 22

'Tiny gaat zwemmen', 'Tiny speelt toneel' of 'Tiny in de bergen'. Moeilijk iemand te vinden die nog nooit een boek las over het kleine meisje Tiny. Ook illustratrice Gerda Dendooven was fan en haalt herinneringen op aan haar jeugd met de Tiny-boeken. Een verhaal met een randje.

In elk land heeft ze een andere naam. Hier heet ze Tiny, in het Frans heet ze Martine en dat is het origineel.

Dendoovens moeder stelde haar en haar zussen elke zomer voor de keuze: kermis of de boeken van Tiny waar je heel de zomer lang plezier aan zou hebben. De keuze was snel gemaakt. 'Het was een beetje een opvoedingsbijbel', legt Dendooven uit. Ze heeft de boeken verzameld, hoewel ze een kwajongen was. 'Het was voor mij het 'Dallas van de kinderboeken, omdat het het perfecte plaatje was'. De boeken gaven me troost. De verhalen vond ik maar saai, maar ik kon uren wegzinken in de prenten. Ik was heel jaloers op alles wat ze had en kon. De droom dat het misschien wel zou kunnen, gaf me hoop', legt Dendooven uit.

'De illustraties zijn zo mooi. Tiny is het perfecte meisje. Als ik ziek was stonk ik, Tiny ruikt dan nog naar viooltjes, zo lijkt het toch,' lacht Dendooven. De tekeningen zijn heel Belgisch.

Gerda Dendooven heeft de tekenaar ooit mogen ontmoeten en interviewen. 'Mijn eerste tekeningen waren geïnspireerd op Tiny. Hij woonde in een sprookjesachtig en idyllisch huis. Hij werkte in de keuken achter een gordijn. Het was fantastisch om de originelen te zien', legt Dendooven uit. Het gesprek was aangenaam tot ze de vraag stelde waarom er zoveel onderbroeken in 'Tiny' te zien zijn. Daarop reageerde hij: 'Jij ook weer, dat was de mode in die tijd.' 'Dat klopt wel, maar op sommige tekeningen staan er zo veel. In 'Tiny in de zoo' waren er wel 20 op 1 pagina, ik heb ze ook geteld. Vanaf de jaren 70 begint Tiny inderdaad wel broeken te dragen, ze evolueert wel mee', gaat Dendooven verder.

Er zitten wel veel stereotiepe genderpatroontjes in de de boeken. Haar kinderen hebben de boeken niet gelezen. Ze vond ze daarvoor niet spannend genoeg.

Toen Tiny 50 werd heeft ze een artikel voor de De Standaard gemaakt. Vrij kritisch. Een beetje over het 'misdadig perfecte kind'. Ze maakte er ook een toneelvoorstelling rond. Het ging over hoe dwingend ouders zijn ten opzichte van hun kinderen. 'Ze moeten op zeilles en ballet. Een echt keurslijf dus', legt Dendooven uit. Ze hadden de rechten opgevraagd van de uitgeverij. Een week voor de voorstelling kregen ze bericht dat de rechten niet vrijgegeven werden. In elk interview moest ze zeggen dat het niets met Tiny te maken had.

Herbeluister het gesprek op Radio1.be

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief