Wandel mee door het New York van de jaren 50 en 60 uit de vorige eeuw - Christophe Vekeman las 'De breedsprakige dame' van Maeve Brennan, columniste bij The New Yorker

Non-Fictie Klara

Op reis gaan zit er de komende weken niet in. Daarom reist Christophe Vekeman in gedachten naar New York, met een bundel columns van Maeve Brennan.

Wat er ook van zij, en hoe onverwacht goed en snel deze verschrikkelijke crisis in ons eigen land ook zou mogen aflopen, één van de dingen die hoe dan ook vaststaan is dat reizen naar de Verenigde Staten een hele poos onmogelijk zal wezen. Troostelozer gedachte is vanzelfsprekend nauwelijks denkbaar, maar de geest is vrij, gelukkig, en een echte lezer voelt zich sowieso nooit sterk gedwongen om zich neer te leggen bij de harde feiten van de werkelijkheid. Op de vleugels van de verbeelding, kortom, reizen we waarheen we willen, en geholpen door de verzameling columns van Maeve Brennan die zopas vertaald is als De breedsprakige dame verplaatsen wij ons zelfs moeiteloos, niet zomaar naar New York, maar naar het New York van de jaren 50 en 60 van de vorige eeuw, volgens Brennan zelf ‘de lastigste, onstuimigste, ambitieuste, verwardste, meest komische, droevigste, koudste en menselijkste stad die er bestaat’.

Brennan publiceerde haar ‘columns’, van overigens zeer sterk wisselende lengte – sommige zijn ettelijke bladzijden lang –, in The New Yorker, maar in haar voorwoord geeft de in 1917 in Ierland geboren schrijfster te kennen dat zij ook na vijfentwintig jaar niet aan zichzelf kan denken als aan een ‘echte’ New Yorker en dat grote delen van de stad haar volstrekt onbekend zijn. Voorts gaat ze bijna nooit naar het toneel of de film of tentoonstellingen of kunstgalerijen, en neemt zij alleen het openbaar vervoer als ze tracht te stoppen met roken. Ze omschrijft zichzelf, steeds nog in datzelfde voorwoord, als absoluut niet nieuws- of leergierig.

De lezer kan er zijn voordeel maar mee doen, zo blijkt algauw: Brennan maakt inderdaad niet heel erg veel spectaculairs mee in dit boek – op een bepaald moment valt er een vrouw van een jaar of dertig ten prooi aan een hartstilstand dood neer op straat; op een ander ogenblik brandt er een huis af bij de schrijfster in de buurt –, maar de wijze waarop zij verwoordt wat er haar zoal ter ore en onder ogen komt in bars en restaurants en in de trein (gezien het aantal keren dat ze zich daar bevindt, was ze zo’n beetje onophoudelijk bezig van de tabak af te raken) is wel degelijk vrij indrukwekkend en in elk geval onderhoudend.

Lees de volledige recensie van Christophe Vekeman op klara.be.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief