Het boekenbal van Vekeman: 'De Zeven Gehangenen' van Leonid Andrejev

Fictie Klara

Vandaag is Leonid Andrejev uiteraard in het geheel niet zo bekend meer als bijvoorbeeld Anton Tsjechov of zijn – althans een periode lang – goede vriend Maxim Gorki, maar aan het begin van de twintigste eeuw werd zijn werk wel degelijk heel druk gelezen en schijnt hij zelfs te hebben behoord tot de best betaalde schrijvers van Rusland. Vanaf de dood van zijn vrouw in 1906 wijdde Andrejev zich dan ook voltijds aan de literatuur, maar daarvóór was hij mede aan de kost gekomen als advocaat en rechtbankjournalist, wat wel niet echt als een verrassing zal komen voor de lezer van De zeven gehangenen, Andrejevs novelle die verscheen in 1908 en overigens een jaartje later al, vanzelfsprekend in vertaling, als feuilleton gepubliceerd werd in de Vlaamse krant Het volk – zó populair was hij dus.

'De zeven gehangenen' was niet alleen een geliefd, het was – en is nog steeds – vooral ook een meesterlijk werkje. Niet meteen een boek, nee, waarvan je geestelijk enorm opkikkert, allesbehalve een proza geworden prozacpilletje dus, en toch van dien aard dat je de lectuur ervan naderhand, als het uit is en jijzelf in zak en as druilerig zit te somberen, voor geen geld had willen missen.

In weerwil van de enigszins misleidende titel gaat de novelle niet over zeven mensen die zijn opgehangen, maar wel over zeven mensen die eerstdaags zúllen worden opgehangen. Lees de volledige recensie van Christophe Vekeman op klara.be.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief