Heleen Debruyne las 'Simone de Beauvoir, een leven'

Biografie Pompidou

Bij Ten Have verscheen onlangs de biografie 'Simone de Beauvoir, een leven' door Kate Kirkpatrick. Heleen Debruyne las het boek. Simone de Beauvoir was trouwens ook bevriend met Boris Vian, waar het in de uitzending van Pompidou ook verder over ging.

De biografe is deze keer een Amerikaanse hoogleraar. Er zijn al een aantal biografieën over Simone. Maar er is heel wat nieuw materiaal opgedoken, onder meer brieven van en aan minnaars en dagboeken uit haar jongere jaren.

Wat maakt een extra minnaar meer of minder nu uit? 'Er zijn nogal hardnekkige mythes over de Beauvoir. Ze was zogezegd een aanhangsel van Sartre en wordt altijd aan Sartre gekoppeld, maar omgekeerd nooit. Er wordt ook altijd gezegd dat ze op vlak van de liefde afhankelijk was en dat ze jaloers was op zijn andere relaties. Maar dat blijkt goed mee te vallen als je haar dagboeken leest', zegt Heleen Debruyne.

In het begin was ze helemaal niet zo onder de indruk van Sartre. Uiteindelijk zwicht ze toch, omdat ze op intellectueel vlak een klik hadden. De Beauvoir is opgegroeid in een kleine adellijke familie, vrouwen waren er enkel goed voor het huwelijk. Ze zag een huwelijk meer als een last en Sartre stelde voor om te trouwen maar zonder de dwingende normen van een huwelijk. Allebei hadden ze wel soms last van die open relatie. Simone heeft vaak getwijfeld of ze wel bij hem moest blijven, vooral als ze partners had waar ze betere seks mee had dan met hem. En ze gaf later ook toe dat ze mensen uit allerlei driehoeksrelaties wel gekwetst hebben.

Af en toe lees je de gedachte dat ze vindt dat ze te afhankelijk is van Sartre. Maar op intellectueel vlak hadden ze wel een speciale band. Ze heeft hem net zo goed beïnvloed in zijn denken als hij haar. En dat blijkt goed uit deze nieuwe biografie, zegt Debruyne. Ze heeft zijn filosofie eigenlijk verfijnd, alleen weet dat bijna niemand, volgens deze nieuwe biografie.

Voor de Beauvoir was het belangrijk dat men constant in beweging was, dus ze veranderde soms wel van mening. Maar de buitenwereld vond dat moeilijk om te aanvaarden. Ze geeft toe dat ze blinde vlekken heeft gehad, bijvoorbeeld in de jaren 60 heeft ze te weinig aandacht voor klassen. En na een reis in Amerika verwerkte ze haar ervaringen met racisme in haar filosofie. Ze was er ook niet vies van om haar werk in romans en memoires te populariseren.

Herbeluister de recensie van 'Simone de Beauvoir, een leven' door Heleen Debruyne op Klara.be

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief