Carl Van Vechten Photographs

'Evelyn Waugh? Zeg maar wauw!' Christophe Vekeman leest de nieuwe uitgave van 'Brideshead Revisited'

Fictie Pompidou

Twee jongens, een teddybeer en een aristocratisch landgoed. Dat zijn de ingrediënten van 'Brideshead Revisited'. Het boek van de Brit Evelyn Waugh werd pas echt bekend na de gelijknamige tv-serie met Jeremy Irons in 1981. Nu is er een nieuwe verfilming en daarom ook een nieuwe uitgave. Christophe Vekeman deelt met Waugh de liefde voor sigaren, maar dat is niet de enige reden waarom hij in zijn nopjes is met dit boek. Lees hieronder zijn recensie:

‘De meest futiele, rampzalige dag lijkt goed gespendeerd als je erop terugkijkt door de blauwe, geurige rook van een Havannasigaar’: ware woorden zijn dat van de Britse schrijver Evelyn Waugh. Zó waar – en bekend – zijn ze zelfs dat je geen boek over sigaren kunt doorbladeren of je komt het citaat binnen de minuut op zijn minst één keer tegen.

Het zou dan ook, mocht binnenkort de elfde druk van de Nederlandse vertaling van Waughs beroemdste boek 'Brideshead Revisited' van de persen rollen, mooi zijn mocht eindelijk het foutieve ‘Partagasigaren’ dat er nu nog altijd staat in het correcte ‘Partagassigaren’, met twee s’en dus, worden veranderd. Alle betrokken partijen verdienen dat, dunkt me.

Voorts is het goede nieuws dat hiermee, dit gezegd zijnde, mijn gehele arsenaal aan kritische kanttekeningen aangaande Terugkeer naar Brideshead uitgeput is.

Waugh, die ondanks het feit dat hij Havanna’s van het merk Partagas rookte niet heel erg oud werd – hij stierf in 1966 op 63-jarige leeftijd – publiceerde 'Brideshead Revisited' in 1945, toen hij allang een bestsellerauteur was én zich eveneens al vele jaren voordien tot het katholicisme bekeerd had: een daad van maatschappelijke durf en recalcitrantie in het anglicaanse Engeland.

Waugh was dan ook zijn leven lang een contra-man, en Brideshead Revisited staat bekend als een ‘katholieke roman’, al heeft het weinig zin, wat mij betreft, om dat aspect al te zeer te benadrukken. Brideshead is immers niet zozeer een pleidooi voor het katholicisme, maar voor alles wat een gewaarwording van eeuwigheid en continuïteit kan opwekken of in leven kan houden.

Het is een uiting van het gevoel dat ‘een wereld met drie dimensies’ die in zijn geheel kan worden ervaren ‘met behulp van mijn vijf zintuigen’ ten enenmale ‘niet bestaat’, en het is vooral een door en door deemoedige aanklacht tegen het almachtige verval.

Het gaat over de fragiliteit van de liefde, en vooral gaat het boek over de vergankelijkheid van de jeugd met zijn illusies van ‘onschuld, God, hoop’ en de daarmee gepaard gaande superieure luiheid: ‘lui zijn – het ontspannen van nog niet vermoeide spieren, de gedachten in zichzelf teruggetrokken en bezig met zichzelf – dat kent alleen de jeugd en het sterft met die jeugd. (…) tijdens die in ledigheid doorgebrachte dagen op Brideshead waande ik mezelf in elk geval dicht bij de hemel.’

Give the boy a cigar, zou ik zeggen.

Lees de volledige recensie op Klara.be.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief