Politie-inspecteur Erik Jacobs leest te veel, volgens zijn kinderen

Boekentips LangZullenWeLezen

Op deze Wereldboekendag is het heel de dag feest op LangZullenWeLezen. Je kan er boeken winnen en we zetten een aantal veellezers en recensenten van LangZullenWeLezen in de schijnwerpers. Erik Jacobs is één van hen, hij reist doorheen zijn boeken. Volgens zijn kinderen leest hij te veel.

1. Wie ben je en wat doe je in het leven? En welke plaats nemen boeken in in jouw leven?

Ik ben Erik Jacobs, ben 46 jaar oud en woon al mijn hele leven in Zonhoven. Ik ben gelukkig getrouwd en vader van twee kinderen van 19 en 12. Beroepsmatig werk ik als politie-inspecteur op de Noodcentrale 101 in Hasselt. Ik sta daar in voor de dispatch van de politieploegen op het terrein.

Buiten het pas ontdekte paddelen, wandelen, muziek luisteren, en werken/ontspannen in mijn hof, lees ik redelijk veel. Mijn kinderen zeggen soms te veel. Maar zij lezen dan weer te weinig, vind ik. Maar ik push ze niet. Ze zullen de boeken wel mettertijd ontdekken. Ik vind het al fijn dat ze voor boekopdrachten van school, tips komen vragen welk boek ze zouden lezen, of welk dan weer niet.

Ik lees zo’n 3 boeken op 2 weken. Zelden meer, zelden minder. Meestal een combinatie van het fysieke boek en dan de ebook-versie ’s avonds in bed. Mijn zicht begint te verslechteren en op dat vlak is een e-reader een genot. Je ogen worden gewoon veel minder snel moe. En je zet de lettergrootte zo groot als je zelf wilt.

2. Welk genre van boek trekt jou aan?

Ik kan enorm genieten van boeken, zowel fictie als thrillers, die zich in een bepaalde stad of regio afspelen. Gewoon omdat dat je beleving enorm verhoogt. Zo ben ik fan van Arne Dahl en Jens Lapidus, twee Zweedse thriller-auteurs. Als ik dan door Stockholm wandel, kan ik mij perfect verplaatsen in hun hoofdpersonages en zie je veel herkenningspunten. Hetzelfde geldt voor het Barcelona van Carlos Ruiz Zafon en de boeken van Elena Ferrante, die zich afspelen in en rond Napels. Zalig om dan door de straatjes van de Spaanse en andere Napolitaanse wijken te trekken en op de eilandjes nabij te vertoeven. Dan is ‘De geniale vriendin’ nooit veraf.

Nog? De recent uitgebrachte Kopenhagen-trilogie van Tove Ditlevsen. Ik ben al diverse keren in Kopenhagen geweest. De sfeer van die stad wordt perfect weergegeven in haar boeken. Om die reden staat het Baskenland hoog op mijn verlanglijstje. Gewoon door het prachtige boek ‘Vaderland’ van Fernando Aramburu. Of het Zuid-Tirol van ‘De acht bergen’ van Paolo Cognetti.

3. Het is Wereldboekendag! Welke internationale klassieker of auteur is jouw favoriet? Wanneer en waar las je dit boek?

Mijn absolute favoriet is Roddy Doyle. Ik ben hem eigenlijk pas beginnen lezen na de film ‘The Commitments’ te hebben gezien. Werkelijk alles verslind ik van hem. De Barrytown-serie is gewoon subliem met ‘Paddy Clark, HaHaHa’ als absoluut hoogtepunt. In zijn kielzog verslond ik gelijkaardige auteurs als Nick Hornby en Irvine Welsh, maar Roddy Doyle blijft mijn favoriet. De enige ook die ik regelmatig herlees.

Op Nederlandstalig vlak ben ik grote fan van Stefan Brijs. Een oud-dorpsgenoot die met De Engelenmaker maar vooral Post voor mevrouw Bromleytwee pareltjes schreef. Wederom, zalig om daarna opnieuw de Westhoek te herontdekken met het Talbot House dat een centrale rol speelt in dat laatste boek.

4. Je laat regelmatig een recensie bij een gelezen boek na op langzullenwelezen.be en inspireert zo andere lezers. Waar haal jij je boekentips of inspiratie voor je volgende boek?

Inspiratie haal ik soms uit boekenrecensies uit de krant. Marcel Graulus heeft in Het Belang van Limburg elke zaterdag een bibliofielrubriekje. Niet zelden zitten daar pareltjes tussen. Zo ontdekte ik door zijn vurig artikel 'Radetzkymars' van Joseph Roth. Prachtig!

Ook de Facebook-pagina van de Zonhovense bibliotheek is een bron van inspiratie. Eén bibliotheekmedewerker heeft zelfs een blog met diverse mediaberichten, maar zijn film en- boekentips zijn steeds dik in orde.

Maar de meeste inspiratie haal ik de laatste jaren uit de podcast van Wim Oosterlinck: ‘Drie Boeken’. Ik beluister die podcast telkens bij het onkruid wieden wat eigenlijk een wekelijkse traditie en onthaastmoment is geworden. Elke week vertelt een gast welke 3 boeken je absoluut gelezen moet hebben. Daar zitten soms verrassende boeken tussen waar ik nog nooit van gehoord heb, maar evenzeer dikwijls herkenningspunten bij de keuzes door de gasten. Een echte aanrader. Begin met de aflevering van acteur Peter de Graef en je bent verkocht. Eén nadeel en dat heb ik Wim ook laten weten: je raakt nooit meer bijgelezen want je denkt continu ‘dat moet ik lezen, en dat ook, en dat ook…

5. Welk boek ben je nu aan het lezen?

Op dit moment ben ik ‘Al wat goud op de bergen is’ van C Pam Zhang aan het lezen. Een wat atypische western die zich zowel in het verre verleden als in de toekomst kan afspelen, afgaande op de hoofdstukken die beginnen met XX62, XX59. Ik moet eerlijk zeggen dat het wel even duurde voor ik in het verhaal zat, maar eenmaal je gewoon bent aan het prozaïsch verteld verhaal en het gegeven dat de hoofdpersonages Aziatisch zijn i.p.v. typische cowboys en indianen, ben je vertrokken.

Politie-inspecteur Erik Jacobs leest te veel, volgens zijn kinderen
Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief