Delphine Lecompte over 'Beschermvrouwe van de verschoppelingen. II' in De Afspraak

Fictie VRT NWS

Begin dit jaar kwam Delphine Lecompte met haar nietsontziende, veelbesproken prozadebuut 'Beschermvrouwe van de verschoppelingen'. Nog geen acht maanden later ligt deel II in de rekken. Opnieuw geeft ze haar wilde meningen en vertelt ze verhalen over haar markante leven. Opnieuw spaart ze nog zichzelf, noch haar dierbaren, noch haar vijanden. De Afspraak nodigde haar uit in de tv-studio.

Kluizenaar vs 'De Slimste Mens'

Vooraleer het over het boek te hebben, informeert Bart Schols naar haar gezondheidstoestand want er verschenen in de pers berichten over haar depressie. 'Sinds mijn deelname aan De Slimste Mens is dat nu showbizznieuws' vertelt Lecompte. Ze had een lezersbrief geschreven over het gebruik van antidepressiva en daarin gezegd dat ze het heel moeilijk heeft. Ondertussen gaat het al beter, het zijn vooral stemmingswisselingen. Ze was echt niet opgewassen tegen het BV-schap dat zo brutaal op haar geworpen werd, onthult ze. 'Had ik geweten dat mijn leven zo zou veranderen, zou ik niet hebben deelgenomen aan De Slimste Mens'.

'Poëzie is weinig opzienbarend'

Die opiniestukken zijn meer een hobby en schrijft ze alleen maar als ze zich stierlijk verveelt. Ze geven haar een kick, zoals alcohol vroeger met haar deed. 'Mijn gedichten blijven mijn belangrijkste werk. Maar poëzie is weinig opzienbarend, klungelig. Het kneusje van de literatuur.'

Ze wil De Slimste Mens ook niet de schuld geven van al haar ellende, verduidelijkt ze: 'Ik ben altijd al een sombere, zwartgallige mens geweest, met periodes'. Nu kijkt ze met stomme verbazing naar die onuitstaanbare vrouw met woeste meningen en haar opiniestukken. Maar die opstandigheid zit ook in haar en die zal terugkomen. Nu is ze vooral bezig met gedichten schrijven en is de blik minder naar buiten gericht maar meer naar binnen. Als ze haar bekendheid dankzij De Slimste Mens kan gebruiken om zich te engageren voor bijvoorbeeld psychiatrische patiënten, dan doet ze dit graag, ook omdat ze merkt dat mensen waarderen dat ze durft haar kwetsbaarheid te tonen.

'Beschermvrouwe van de verschoppelingen. II

In 'Beschermvrouwe van de verschoppelingen. II' vindt de lezer een selectie van haar opiniestukken. Sommige blijven niet relevant en daarom staat bijvoorbeeld haar stuk waarin ze het opneemt voor Bart De Pauw niet in het boek. Het is ook een Hollandse uitgeverij. Wel blijft ze achter haar stukken staan waarin ze het waagde het op te nemen voor de pedofiele medemens en waarin ze zich vooral wilde afzetten tegen de pedo-jager. 'Dit is ontploft'.

In het boek zitten ook auto-biografische stukjes in: autofictie dus, 'lastig voor de familie', grapt Delphine, die dingen herkent. De blote borsten van tante Anna, bijvoorbeeld. Tante Anne bestaat echt, de waslijst van minnaars heeft ze wel wat kleurrijker gemaakt, geeft ze toe. Waarom over je familie schrijven?, wil Bart weten. Er is een citaat 'als een schrijver geboren wordt, sterft de familie', verduidelijkt Lecompte. De kindertijd is een heel vruchtbare grond voor schrijvers. Vandaar 'De Panne' (waar ze opgroeide) dus, altijd maar opnieuw.

Live op 'De Desperado's van de Vlaamse Poëzie'

Binnenkort treedt Delphine Lecompte op met 'De Desperado's van de Vlaamse poëzie', een voorstelling met niemand minder dan Jan Decleir, Roland en Gerda Dendooven waar ze haar eigen gedichten zal voordragen. Ze heeft een haat-liefdeverhouding met optreden voor een live publiek, bekent ze.

Herbekijk hieronder Delphine Lecompte in De Afspraak.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief