De reputatie van de raaf: 'Eeuwenlang gehaat, geminacht en gelinkt aan hekserij'

Non-Fictie Interne Keuken

Heeft u hem al eens in het echt gezien, de raaf? Ik bedoel: in het echte echt. Niet in een kooi en ook niet in Londen bij de Tower. Gewoon in de natuur. Ik niet.

De raaf is nochtans terug. Je kan hem opnieuw in het wild waarnemen: ten zuiden van de taalgrens, maar ook in Brabant en de Kempen.

Daar zijn wij blij om want de raaf is een spectaculaire vogel. Spectaculair groot en spectaculair slim en spectaculair zwart.

En ook spectaculair berucht. De raaf heeft een reputatie. Of beter: had een reputatie. De raaf voorspelt onheil, geloofde men generaties lang. Het is een grimmige, akelige vogel, zijn karakter zo zwart als zijn veren. Zijn geluid een doodsreutel gelijk.

De raaf houdt zich op in de buurt van de galg. Hij is de compagnon van de heks. Hij is een roofdier dat zelfs een lam kan doden. Hij doet dat niet omdat hij honger heeft, hij doet dat omdat de raaf slecht is.

De raaf werd gehaat en geminacht, hij moest worden verdelgd. Je kon premiegeld krijgen voor elk ravenlijk. En in 1865 was het in Vlaanderen afgelopen met de raaf. Het laatste nest bevond zich in Wilrijk.

Kristof Smeyers, academisch onderzoeker aan de Universiteit Antwerpen in een heel andere discipline, hij is historicus en houdt van de raaf. Hij heeft over de raaf een boek geschreven en kwam naar Interne Keuken.

Kraaiachtigen en raven kunnen gezichten goed onthouden en zijn heel slim. Toen Smeyers in Leuven woonde was er een kraai die een noot van het dak liet vallen om ze open te krijgen, toen Smeyers net op dat moment passeerde. Hij heeft de noot toen voor de kraai geopend. De dagen die daar op volgden deed de raaf steeds hetzelfde en Smeyers opende steeds de noot. 'Er zijn ook kraaiachtigen die zebrapaden en het verkeerslicht gebruiken', licht Smeyers verder toe.

Het begon al in de bijbel dat de raaf als slechterik afgebeeld wordt. 'De raaf mocht als eerste de ark van Noach verlaten. Hij vliegt uit en komt nooit meer terug. En daarmee werd hij meteen weggezet als iemand die aan zijn plicht verzaakt heeft en niet te vertrouwen is', legt Smeyers uit. Vikings namen ook vaak raven mee aan boord om het land te verkennen, die zaten dan in het kraaiennest. En zo vertelt Smeyers nog heel veel weetjes.

Herbeluister het interview op Radio1.be

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief