'De heilige Antonio' van Arnon Grunberg is na 25 jaar eindelijk verfilmd

Verfilming De Afspraak

Al meer dan vijventwintig jaar leeft en werkt auteur Arnon Grunberg in New York. Het was daar dat hij in 1998 het boek 'De heilige Antonio' schreef waarin een illegaal gezin in New York haar plaats probeert te zoeken, met veel vallen en minder opstaan. De Brits- Zweedse cineast Wilkins maakt er nu een film van: 'The Saint of The Impossible'. Het thema is dan ook nog steeds brandend actueel.

Het boek is naar aanleiding van de film nu ook heruitgegeven. 'Het is nu pas verfilmd omdat de cineast 10 tot 12 jaar bezig was om het geld bij mekaar te vinden om het te verfilmen en daar kwam ook nog covid tussen', legt Grunberg uit. De film komt deze zomer bij ons in de zalen.

In 1998 was dit boek het boekenweekgeschenk. Grunberg was toen net 3 jaar in New York en werkte in een Italiaans restaurant. Hij ruimde er de tafels af en uiteindelijk nam hij ook bestellingen op. Hij deed het meer voor de ervaring dan voor het geld. Hij vindt het werken in de horeca heel leuk. Er werkte een Mexicaanse tweeling, waarvan iedereen wist dat ze er illegaal waren, en die fascineerden hem en dienden als inspiratie voor zijn boek. De moeder kan je er bij denken en 'uiteraard wordt er een klant verliefd op haar. Dat gebeurt vaak in de horeca, omdat de klant extra gecharmeerd wordt, omdat je in New York vooral voor de fooi werkt', legt Grunberg uit.

In de film wordt niet de 'heilige Antonio' maar de 'heilige Rita' gebruikt. Grunberg weet niet waarom ze een andere heilige gekozen hebben, maar beiden staan ze voor de hopeloze gevallen.

Grunberg is onder de indruk van de jongens die de tweeling spelen. Ze hebben hen in Peru gevonden. Ze hadden nog nooit geacteerd en wilden ook graag naar New York komen. 'De liefde vinden en rijk worden is dat wat mensen in New York zoeken?', vraag Phara. 'Niet alleen in New York. Het is vaak ook een combinatie. Dat is een beetje een taboe. Soms is de noodzaak er ook: Het is wel handig als mijn partner wat geld heeft. Het is wel een hard leven zonder papieren. Er zijn ook mensen die trouwen voor de 'papers', de 'greencards'. Als alle illegalen weg zouden zijn in New York, zou geen restaurant meer draaien', legt Grunberg uit. De jongens zeggen ook dat ze gezien willen worden. Grunberg heeft ooit Engelse les gevolgd met verschillende nieuwkomers. En daar heeft hij die zin wel gehoord.

Grunberg is tevreden over de film. 'Het is niet echt mijn film, maar het voelt wel een beetje als mijn kindje. En de film is dicht bij mijn boek gebleven.' Hij speelt zelf een klein rolletje in de film.

Grunberg voelt zich een bevoorrechte migrant. New York heeft hem geholpen bij het schrijven. Hij kan iedereen aanraden om ook een beetje migrant te zijn. 'Het feit dat je ergens anders heen gaat, verfrist je blik zo. Migreren hoort bij de geschiedenis van de mensen. Helemaal zeker is het niet dat we nooit hoeven te vluchten'.

Grunberg wil graag Amerikaan worden. Hij heeft alles afgelegd. Hij heeft alleen iets te veel gereisd en daarom net 20 dagen te weinig in Amerika verbleven. Over 2 jaar probeert hij het weer. Nederland wil niet dat mensen 2 paspoorten hebben, dus zal hij zijn Nederlands paspoort verliezen. Hij voelt zich wel Europeaan. Maar hij mag een Duits paspoort aanvragen, omdat zijn ouders slachtoffers waren van het Derde Rijk. Hij wil graag begraven worden in Oekraïne. Hij is fan van Joseph Roth die uit de streek Brody komt in Oekraïne. En ook zijn voorouders zijn van daar. Hij wil daar op die Joodse begraafplaats begraven worden tussen de grazende schapen en geiten.

Herbekijk De Afspraak en een fragment uit de film hieronder:

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief