Foto Christophe Vekeman: Mieke de Ley

Christophe Vekeman zoekt 'plezier' in het leven en in zijn nieuwe roman 'Carwash'

Fictie Pompidou

Carwash is het 17de boek van Christophe Vekeman en zo maar even de allereerste musical in de geschiedenis van de wereldliteratuur. Hoe dat leest, laat staan klinkt? Je hoorde het van de schrijver zelf in Pompidou op Klara. Carwash is verschenen bij De Arbeiderspers.

Escapisme

Het ziet er denimachtig uit. Jeans speelt een grote rol in het boek. Het speelt zich niet af in een carwash. Vekeman zet de lezer vaak graag op het verkeerde been met de titel.
Een 26-jarige knapperd in spijkerpak, speelt de hoofdrol. Vekeman zelf is ook vaak in spijkerpak te zien, hij noemt zijn hoofdfiguur een beetje een rolmodel. Een bloedmooie blonde jongen en hij ontmoet het even mooie barmeisje Daisy. In één enkele liefdesnacht komen ze erachter dat ze voor elkaar geboren zijn, dat ze van dan af onafscheidelijk willen zijn. Carwash vertelt het verhaal van deze twee jonge geliefden die in een kleine truck een grote lading jeans naar ’t verre Bullet moeten brengen. Het is een soort roadnovel. Die niet erg realistisch aan doet, maar zoals het op de achterflap staat: 'Een zonovergoten verhaal dat je zult verslinden, handenwrijvend en breed grijnzend, met eenzelfde zorgeloze gretigheid als waarmee je vroeger naar je favoriete jeugdserie op tv keek.' Voor Vekeman was dat de 'Dukes of Hazzard'. Hij had die serie in gedachten toen hij het boek schreef. Een serie die hij nu niet meer graag ziet. Maar hij denkt er graag aan terug. 'Een serie die 30 minuten duurde, maar daar kon je dagen mee verder. Op de speelplaats personages uitbeelden. Dat was kunst die een impact had op het leven van alledag. En ik wilde een dergelijke vorm van escapisme, wel iets hoogstaander, in deze sombere enggeestige tijden bieden', legt Vekeman uit.

Er zit een parallel verhaal in dat erg gruwelijk is. Het dient als tegengewicht voor dat heel vrolijke verhaal. Nicky Aerts heeft erg moeten lachen met het boek. Het doet haar denken aan Quentin Tarantino en David Lynch. Dat zijn complimenten. Vekemans zegt dat zijn referentiekader iets bescheidener was: de actiekomedies van de jaren 70 en ook 'Smokey and the bandit' en musicals als 'Grease'.

Musical

'Dit is geen musical zoals 'The sound of music'. Maar er wordt wel in gezongen', gaat Vekeman verder. En het begint met een lied in het café waar Daisy werkt. Er wordt gedronken en diepzinnige 'klap' verkocht. En het gaat over de roman waarvan ze zeggen dat hij niks waard is.
'Op musical wordt erg neergekeken. Je kan je dan afvragen waarin verschilt dat laagste van het laagste met het hoogste van het hoogste in dit genre, met name 'opera'. Niet zoveel, behalve in de tijd. Hetzelfde geldt voor de roman. Ik begin de musical in kwestie met een lange ouverture, waarin uitgelegd wordt waarom de roman een literair genre is dat de mislukking al in zich draagt. Er wordt de vraag gesteld: 'Zo'n autobiografische roman, in hoeverre ga jij je oprecht kunnen interesseren in een boek, waaruit blijkt dat een schrijver zichzelf interessant genoeg vindt om het bijna 300, 400 of 500 pagina's over zichzelf te hebben. Dat neigt toch naar narcisme. Dat is iets wat door de klanten geopperd wordt. Dit is een zeer filmisch boek, zoals het hoort voor een musical. De verteller waagt zich maar af en toe aan een veronderstelling over de gevoelswereld omtrent dit of dat personage. In een roman wordt het omgekeerde gedaan. De verteller weet vaak meer dan het personage over zichzelf. Dat duidt aan hoe hoogmoedig je moet zijn om een roman te gaan stofferen. Voor mij is de definitie van een mens, een wezen dat zozeer onkenbaar is, dat je met recht zou kunnen zeggen dat het eigenlijk niet bestaat. In een roman is niets waar. Dat is het verschil tussen een roman en een film. Een man op een paard, is in een film echt een man op een paard. In een roman niet, daar is het fantasie', legt Vekeman uit.

Plezier in het leven en het boek

Vekeman leest ook nog een stukje voor uit zijn boek. Zodat het duidelijk wordt dat je moet kunnen lachen met het boek. Hij zoekt in zijn boeken wat hij ook in zijn eigen leven zoekt. Hij wil nog maar één ding in het leven en dat is plezier.

Herbeluister het gesprek op klara.be

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief