Christophe Vekeman leest 'Liefde in de grote stad' van Sang Young Park

Fictie Pompidou

Wat vond Christophe Vekeman van 'Liefde in de grote stad', het succesvolle romandebuut van de Zuid-Koreaanse schrijver Sang Young Park? Dit is zijn recensie.

Zeker sinds een jaar of tien, en dit dankzij die geweldige Gangnam-Style-hit en de spontane, weirde dansmomenten die bij dat nummer hoorden, maar ook vanwege de vandaag zeer succesvolle Netflix-reeks The Squid Game, kost het ons maar weinig moeite Zuid-Korea volop te associëren met popcultuur en entertainment. Anderzijds echter hebben wellicht nog niet zo gek veel Vlamingen Zuid-Koreaanse literatuur gelezen – ikzelf toch niet. 'De vegetariër' van Han Kang schiet me nu te binnen, maar daarmee houdt het wel ongeveer op wat dat te binnen schieten aangaat.

En kijk, nu is er het in Zuid-Korea zeer populaire 'Liefde in de grote stad', het romandebuut van iemand die in 1988 werd geboren en tot dusverre alleen nog maar verhalen had gepubliceerd: Sang Young Park. Het betreft een boek over – en ik citeer de zijflaptekst – ‘het wilde stadsleven van een queer millennial’. Het betreft, zou je dus eveneens kunnen zeggen, een typisch Das Mag-boek.

De stad in kwestie, waarin het leven zo wild om zich heen slaat, is Seoel, en de homoseksuele ik-persoon vertelt ons aan het begin van het verhaal dat hij eertijds, in de zomer van zijn twintigste levensjaar, ‘zwoer bij de levensregel om in te stemmen met welk verzoek dan ook van iedereen die me een drankje aanbood’. Al even wild was het meisje dat hij in diezelfde zomer leerde kennen, en dat mede door toedoen van haar kettingrookgedrag en zeer korte rokjes ‘zo ongeveer de slechtste reputatie van de hele universiteit’ had. De twee broekenjagers werden vrienden en gingen samenhokken. Ze waren zelfs in fysiek opzicht gelijkend, in die zin dat ze beiden groter waren dan gemiddeld: zij mat 1 meter 67, hij 1 meter 77.

Het is deze laatste informatie die de lezer na een aantal bladzijden voor het eerst even de wenkbrauwen doet fronsen en hem doet beseffen dat deze roman zich weliswaar in een ‘andere’ wereld afspeelt dan die van ons, maar dan een wereld die al met al louter op het gebied van geringe details van de onze lijkt te verschillen: ja, de mensen zijn dus kleiner in Zuid-Korea, eten ‘zure kimchi’ als ontbijt, en betalen niet in euro maar in won, maar verder lijkt het ‘wilde stadsleven’ in Seoel zich niet al te sterk te onderscheiden van dat in Brussel. Of toch niet van dat in het Brussel van gelukkig heel lang geleden, meer bepaald wanneer het over homoseksualiteit gaat. De verteller deelt ons bijvoorbeeld mee dat hij als puber nog in een psychiatrische instelling beland is omdat zijn katholieke moeder hem betrapte op het kussen met een jongen…

Wat gebeurt er verder in dit boek?

Beluister de volledige recensie van Christophe Vekeman hieronder:

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief