©Stéphane Remael

Wat vindt Christophe Vekeman van 'Kerozine', de tweede roman van Brusselse auteur Adeline Dieudonné?

Fictie Pompidou

De Brusselse schrijfster Adeline Dieudonné wordt op handen gedragen in de Franstalige wereld en ook internationaal breekt ze potten. De verwachtingen voor haar nieuwe roman 'Kerozine' zijn dan ook hooggespannen. Maar Christophe Vekeman vindt er maar niks aan ...

Het is twaalf over elf ’s avonds, het is zomer, en waar bevinden wij ons? Aan een ‘benzinestation langs de snelweg’. Zijn er nog mensen in de buurt? Jazeker. ‘Als je het paard meetelt maar niet het lijk, zijn er op dit moment veertien aanwezigen.’

Zie daar de setting van de tweede roman van de Franstalige, in Brussel woonachtige schrijfster, actrice en stand-upcomedian Adeline Dieudonné, geboren in 1982. Wie zonet echter bij het woord stand-upcomedian is opgeveerd terwijl hij handenwrijvend uitriep: ‘Joepie, dat wordt lachen geblazen!’, gaat beter meteen weer zitten, want het boek is waarlijk om te huilen zo slecht.

Dat komt, ondanks de hierboven geschetste zeer aantrekkelijke plaats van handeling, omdat Adeline Dieudonné, wier debuut 'Het echte leven' met prijzen overladen is, schrijft als een bijzonder matig getalenteerde puber die in haar vrije tijd opstelletjes bij elkaar pent die gezien de zeer choquant bedoelde inhoud en teneur ervan nooit in handen van haar ouders of de leraars mogen vallen.

Lees de volledige recensie van Christophe Vekeman op Klara.be.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief