Christophe Vekeman las 'De mensen leven niet allemaal op dezelfde manier' van Jean-Paul Dubois, winnaar van de Prix Goncourt

Fictie Klara

De Franse schrijver Jean-Paul Dubois kreeg in 2019 de Prix Goncourt voor zijn boek 'De mensen leven niet allemaal op dezelfde manier'. Ook Christophe Vekeman heeft het boek graag gelezen. Al had het wat meer mogen zijn.

Christophe Vekeman:

'Mijn eerste twee boeken, verschenen in 1999 en 2001, heetten respectievelijk Alle mussen zullen sterven en Iedereen kan het: stellige titels waren het, met een duidelijke boodschap aan de wereld. In datzelfde rijtje past ook De mensen leven niet allemaal op dezelfde manier, de nieuwe roman van de in 1950 in Toulouse geboren Jean-Paul Dubois, van wie eerder in het Nederlands onder meer Een Frans leven verscheen. Het grote verschil is wel dat híj met zijn nieuwe roman de Prix Goncourt 2019 won. Terecht?

Op een bepaald moment vertelt iemand in het boek over haar oom, die jaren eerder, laat in zijn leven, zijn familieleden om zich heen riep om hun het volgende mede te delen: ‘Ik heb besloten dat ik Canada wil doorkruisen met mijn oude tractor, van de Stille tot de Atlantische Oceaan. Achtduizend kilometer met mijn oude John Deere. Hoelang het ook mag duren.’

Het doet onvermijdelijk denken aan de David Lynchfilm The Straight Story uit 1999, en over titels gesproken: The Straight Story zou ook prima geschikt zijn om de nieuwe Jean-Paul Dubois te omschrijven. Het verhaal dat hij vertelt hinkt weliswaar op twee benen, maar is verder zo rechtlijnig als een streep van a naar b.

Deels speelt het boek zich af in de tegenwoordige tijd, welke tijd door ik-figuur Paul wordt doorgebracht in de zogenaamde ‘Bordeauxgevangenis’ van Montreal. Dat doet hij samen met 1357 andere gedetineerden, maar vooral met zijn celgenoot Patrick Horton, een behoorlijk overvloedig getatoeëerde, van moord beschuldigde Hells Angel, ‘anderhalve man groot’, die een enorme liefde koestert voor zijn Harley Davidson, denkt dat zijn haren een volwaardig lichaamsdeel vormen, zodat hij knippen als amputeren ervaart, geen enkel schaamtegevoel kent wanneer zijn gevoeg in het geding is, en verder al met al, zoals uit het verloop van het verhaal mag blijken, nog lang de kwaadste niet is.

Lees de volledige recensie met het eindoordeel op klara.be.


Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief