Catherine Vuylsteke las de internationale bestseller 'Kim Jiyoung, geboren in 1982' van Zuid-Koreaanse schrijfster Nam-Joo Cho

Fictie Klara

De Zuid-Koreaanse schrijfster Nam-Joo Cho zorgt voor ophef in eigen land. In haar roman 'Kim Jiyoung, geboren in 1982' klaagt ze de positie van vrouwen in de Koreaanse samenleving aan. Catherine Vuylsteke las het boek en vertelt erover in Pompidou.

Internationale bestseller

Nam-Joo Cho, nu 41 jaar, voorheen schrijfster van scenario's voor tv-series, heeft zich met 'Kim Jiyoung, geboren in 1982' internationaal op de kaart gezet. Het verscheen voor het eerst in 2016 in Zuid-Korea, is ondertussen in 18 talen vertaald en er zijn miljoenen exemplaren van verkocht.

Meisjes en vrouwen minderwaardig

'Vanwaar die '1982' in titel?', vraagt Nicky Aerts aan Catherine. Volgens Catherine Vuylsteke heeft ze '1982' toegevoegd aan de titel omdat de auteur wilde duidelijk maken dat haar verhaal over misogynie en nood aan feminisme een verhaal is dat zich niet afspeelt in een vooroorlogse tijd waarvan we ons gemakkelijk kunnen distantiëren vanuit de idee dat het van een hele tijd geleden is en waarvan we nu niet meer zoveel last hebben. Het hoofdpersonage is geboren in 1982 en is een relatief 'gewone' Zuid-Koreaanse vrouw: ze is hoogopgeleid, woont in Seoel maar eigenlijk gaat het niet goed met haar. Ze lijdt aan een dissociatieve persoonlijkheidstoornis wat inhoudt dat ze op de meest ongepaste momenten in de huid van iemand anders kruipt. Je kan het een beetje vergelijken met PTSD (Post-traumatic stress disorder), het feit dat je emotioneel niet met iets om kan en dat je je daarom gaat dissociëren van de realiteit en plots iemand anders wordt.

'Wat is de oorzaak van haar gedrag?' wil Nicky weten. 'We zien doorheen het boek dat ze tenonder gaat aan alle druk die op haar wordt gelegd vanuit de maatschappij omdat ze een meisje is. Niet alleen is er prestatiedruk maar er is die voortdurende, permanente onrechtvaardigheid die als heel normaal wordt bestempeld. Dat begint al heel vroeg: ze vertelt dat ze als kind van 4 jaar ontzettend houdt van de babymelk die haar broertje krijgt. Haar oma vindt dat ze daar absoluut niet mag van eten en de reden daarvoor is dat het voor een 'jongentje' bedoeld is en dat het jongentje aan niets mag ontberen. En zo gaat dat met alles: meisjes zijn altijd weer minder en niet welkom. In diezelfde jaren 80 is haar moeder zwanger van een derde kind en in het huis is de spanning te snijden want ze hebben nog altijd geen zoon. De moeder besluit tot een abortus, ze doet dit niet samen met haar man, vanuit die maatschappelijke druk om toch maar die zoon het hebben.'

Maatschappelijk debat

Heel veel Zuid-Koreaanse vrouwen herkennen zich in dit boek. Zuid-Korea is niet het 'ontzettend moderne land': daaronder schuilen starre tradities. Het boek heeft ook voor een maatschappelijke debat gezorgd. Nu nog steeds want het gaat over zoveel elementen in de maatschappij die permanent deel uitmaken van de omgangsvormen in Zuid-Korea. 'Er is nog een hele lange weg af te leggen' vertelt Catherine.

Herbeluister hieronder de recensie van Catherine Vuylsteke in Pompidou.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief