Arnon Grunberg over zijn nieuwe roman 'De dood in Taormina’ in Culture Club

Fictie Radio 1

'De dood in Taormina' is de titel van de nieuwe Grunberg waarin drie exentrieke personages verwikkeld geraken in een echte driekhoeksverhouding. Bent Van Looy ontmoette de schrijver in de lobby van een hotel in Amsterdam Zuid.

Typische Grunberg-personages

Zelda, een jonge vrouw, de oudere acteur Jona en een jonge Zweedse regisseur Per zijn typische Grunberg-personages, vindt Van Looy. Betekent dit voor Grunberg een terugkeer naar de bron?

'Dit verhaal begint met het plot, de laatste keer dat een boek zo begon was in 'Tirza'', vertelt Grunberg. 'Jona is een acteur en bohemien, een mensentype dat niet meer bij deze tijd past. Ze spelen alle drie bohemien in een wereld waarin materialisme de boventoon voert: ze zijn geïnteresseerd in succes en maatschappelijk aanzien en iets bereiken. Om verschillende redenen hangen ze tegen de periferie aan. Zelda heeft in een jeugdbende gezeten, een intelligent meisje dat van haar stuurloosheid haar kracht heeft gemaakt. Jona is een type acteur dat aan het uitsterven is: iemand die het toneelspelen voortzet in het dagelijks leven met heel veel bravoure... Ze zijn enerzijds bohemiens tegen wil en dank en anderzijds ook gemankeerde bohemiens', gaat Grunberg verder.

Ik-persoon

Grunberg schrijft in de ik-persoon vanuit het personage van Zelda en schrijft in een soort meisjestaal. Het is niet de typische Grunberg-stem die in veel boeken zit, vindt Van Looy: 'je gebruikt echt woorden die een 26-jarig meisje gebruikt'. 'Ik heb geprobeerd het jargon te mijden maar wel het gedachtenspoor van een 26-jarige intelligente vrouw te volgen en zo te schrijven dat ze niet lijken uit de mond te komen van de schrijver zelf', vertelt Grunberg.

Het schrijven in de ik-persoon is een terugkeren naar de tijd, hij had het al lang niet meer gedaan, beaamt Grunberg. 'Het was verfrissend om vanuit Zelda te schrijven en door de bril van een 26-jarige naar de wereld te kijken. In de jeugdbende was Zelda de lokeend die de mannen op het verkeerde been moest zetten, zodat haar vrienden konden toeslaan.'

'In welke mate is Grunberg zelf een mensenlokker?' wil Van Looy weten. 'Sociale intelligentie is beseffen dat je ook een spel speelt, 'spel' in een positieve betekenis nl. beseffen dat je meedoet en dat je rekening moet houden met de ander. Dit is waar het boek over gaat.', legt hij uit.

Grunberg, de acteur

We kennen Grunberg vooral als auteur maar eigenlijk wilde hij het theater in. 'Ik dacht dat ik dat heel graag wilde en ik heb ook mijn best gedaan om dat te worden maar ik ben afgehaakt op de toneelschool en ben daar achteraf niet rouwig om...Het voortdurend samenzijn met mensen lag me echter niet zo. Wat mij tegenstaat is die 60-70 keer herhaling. Er zit een component in van verveling.'

In zijn ranglijst van de kunsten staat theater bij Grunberg op de derde plaats, muziek op de tweede en literatuur op één. Hij is niet muzikaal en lezen is een wezenlijkere behoefte dan muziek.

Er zijn voor Grunberg twee romans die cruciaal zijn: 'Madame Bovary' en 'Don Quichotte'. Beide romans gaan over personages wiens hoofd op hol wordt gejaagd door het lezen. Don Quichotte heeft te veel ridderromans gelezen en denkt dat hijzelf een ridder moet zijn en Madame Bovary heeft te veel romantische boekjes gelezen en denkt dat ze altijd romantisch moet zijn.

Lezen heeft ook Grunberg verleid tot andere levens zoals dat van acteur willen worden en schrijver.

Beluister hieronder Culture Club met Arnon Grunberg.

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief