70 jaar geleden overleed Cesare Pavese - Nicky Aerts praat met Luc Devoldere over leven en werk van de Italiaanse auteur

Poëzie - Novelle Klara

Nicky Aerts praat met Luc Devoldere over de Italiaanse schrijver Cesare Pavese, die dit jaar alweer 70 jaar dood is.

Op 27 augustus 1950 stapte de Italiaanse schrijver Cesare Pavese, 42 jaar, uit het leven in een hotelkamer in Turijn. Zijn lievelingsboekje lag op zijn nachtkastje. Hij liet een klein, maar verfijnd oeuvre na: poëzie, dagboeken en novelles als 'De maan en het vuur'. Schrijver, italofiel en vertaler Luc Devoldere is na al die jaren nog altijd in de ban van Pavese. Tijd voor een (her)ontdekking van zijn oeuvre.

'Zijn leven bestond uit schrijven, en dat schrijven ging over wat het leven is, het leven waar hij nooit bij geraakte', vertelt Luc Devoldere. Pavese was een echte klassieke alfa- intellectueel, die een heel goede opleiding had genoten aan de betere scholen in Turijn. Zijn dagboek 'Leven als ambacht' werd 1 jaar na zijn dood uitgebracht. Het lag opgeborgen in een doos en hij bedacht er de titel voor, waardoor duidelijk is dat hij wilde dat het gepubliceerd werd. Pavese heeft er een aantal fragmenten uit gehaald die politiek niet zo correct waren en die stukken zijn in de jaren 90 opgedoken.

In wezen is hij een a-politiek schrijver. Als politiek tegenstander van Mussolini werd hij in 1935 verbannen naar een ver dorp het zuiden van Italië voor 5 jaar, maar hij kreeg gratie een jaar later. Hij werd opgepakt, niet omwille van verzetsdaden maar omdat er brieven van een communistische militante waarop hij verliefd was, bij hem waren gevonden. Tijdens deze eenzame opsluiting begon hij zijn dagboek. Het is een zoektocht naar 'wat betekent literatuur voor mij?' en 'hoe moet ik leven met mijn eenzaamheid?'. In die zin is het een registratie van een zelfkwelling, van een genadeloze blik op zichzelf, het relaas van het onvermogen om tot het leven te komen. aldus Devoldere.

Waarom was dat zo? Een van de mooiste teksten die over hem zijn geschreven, zijn van de hand van Natalia Ginzburg, een vriendin van Pavese. 'Portret van een vriend', door Luc Devoldere vertaald, is een soort narratief essay, uit de bundel 'Le piccole virtù' (1962) van Ginzburg. Luc bezocht haar in 1989. Zij vatte het bruusk samen: 'hij hield niet van het leven'. Hij verwachtte veel van het leven, maar was niet in staat om te leven: hij had geen huis, woonde bij zijn zus, at met moeite, bekeek talloze keren dezelfde film...Tussen 1933 en het einde van Tweede Wereldoorlog, werkte hij samen met Natalia in een jonge uitgeverij waar hij zich ontpopte tot een fantastische eindredacteur en vertaler van Amerikaanse literatuur. Hij heeft ook les gegeven aan Primo Levi.

Pavese verafschuwde zijn eenzaamheid en zijn onvermogen om door te dringen tot een vrouw, zijn leven is een aaneenschakeling van mislukte relaties. In de boeken van Pavese wordt veel rondgehangen, geslenterd, men hunkert en wacht op het leven. Die hunkering blijkt achteraf het leven zelf te zijn. In de laatste maand van zijn leven, alludeerde hij in zijn dagboek over de zelfmoord, hij schrijft over 'een kalm en vermoeid opgeven'.

70 Jaar na zijn dood wordt Pavese nog steeds uitgegeven door de Bezige Bij.

Herbeluister Luc Devoldere in Pompidou en verneem nog meer over het leven en werk van Cesera Pavese.

Heb je vragen over zelfmoord, dan kan je terecht bij de zelfmoordlijn op het nummer 1813, of online via zelfmoord1813.be

Deel dit artikel

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief