Stillhouse Lake

Rachel Caine

4.5 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Gina is een introverte huisvrouw met een gelukkig huwelijk en twee leuke kinderen. Maar dan wordt door een auto-ongeluk het geheime leven van haar man als seriemoordenaar onthuld. Gina’s voormalige leven is voorbij, ze begint opnieuw, neemt een nieuwe naam aan, Gwen Proctor, die zich ontpopt als een moeder die door het vuur gaat voor haar kinderen. Nu haar ex in de gevangenis zit, heeft de nieuwe Gwen een toevluchtsoord gevonden in een huis in het afgelegen Stillhouse Lake. Toch blijft ze doelwit van stalkers en internettrollen die denken dat ze iets te maken heeft met de misdaden van haar man. Voorlopig blijft ze erop vertrouwen dat haar kinderen eindelijk rustig kunnen opgroeien. Maar net als ze zich op haar gemak begint te voelen met haar nieuwe identiteit, wordt er een lichaam gevonden in het meer – en komen er dreigende brieven van een maar al te bekend adres. Gwen moet voorkomen dat ze wordt ontdekt – of toekijken hoe haar kinderen het slachtoffer worden van een moordenaar die haar wil kwellen. Eén ding is zeker: ze heeft geleerd hoe ze het kwaad moet bestrijden. En ze zal nooit stoppen.

Wat anderen schrijven over dit boek

Rachel Caine schrijft met “Stillhouse Lake” de eerste thriller in een reeks van drie boeken over Gwen Proctor.
Gina en Melvin Royal leiden met hun kinderen Lily (10) en Brady (8) een gelukkig en onbekommerd leven totdat er iets gebeurt waardoor hun leven op onvoorstelbare wijze in een draaikolk veranderd waaruit geen ontkomen mogelijk lijkt.
Maar dan wordt door toeval het geheime leven van haar man onthuld. Hij is niet alleen huisvader maar ook een sadistische moordenaar van jonge vrouwen die hij vreselijk toetakelt.

Vier jaar later heeft Gina haar naam veranderd naar Gwen Proctor en doet ze alles om haar twee kinderen te beschermen tegen de online trollen die een zieke wraak beloven. Paranoia en veel bewegen hebben het gezin tot dusver veilig gehouden, maar Gwen verlangt naar iets standvastiger, een plek waar haar kinderen wat stabiliteit kunnen hebben en echte vrienden kunnen maken. Ze hoopt dat die plaats "Stillhouse Lake" zal zijn.
Maar niets is minder waar. Plots wordt het lichaam van een jonge vrouw in het meer gevonden. De details van haar dood vertonen een opvallende gelijkenis met de methoden die door de ex-echtgenoot van Gwen worden toegepast.
De proloog start met een gruwelijk opwindend openingshoofdstuk. Met als gevolg waren mijn verwachtingen van het boek meteen hooggespannen.
Het verhaal wordt verteld enkel vanuit het perspectief van Gina/ Gwen. Als lezer ga je mee in haar paranoia waardoor het soms moeilijk wordt om de verschillende personages in te schatten. Dit maakt de verhaallijn dan weer onvoorspelbaar. Wie heeft het goed voor met Gina en wie zou ze beter kunnen mijden. Je ziet als lezer een mooie evolutie van het hoofdpersonage.
Gina was ooit een naïeve brave huisvrouw die evolueert naar een sterke vrouw die er alles voor over heeft om haar kinderen te beschermen. “Stillhouse Lake” de locatie is zowel griezelig en als schilderachtig. Dit mede dankzij de beeldende schrijfstijl van Rachel Craine.
“Stillhouse Lake” zit boordevol actie. Het is een van die boeken die je niet kunt wegleggen, je wilt blijven doorlezen om te zien hoe de vork in de steel zit.
Het verhaal eindigt met een echte cliffhanger waardoor je als lezer echt wel het tweede deel wil lezen. Dit is een echte aanrader voor fans van psychologische trillers!

Ik heb het niet zo voor boeken die voor een groot publiek bestemd zijn. Dat komt misschien door die grandioze karaktertrek van me dat ik veelal tegendraads doe en nogal eigenzinnig ben, maar toch … áls ik dan eens toegeef aan mijn nieuwsgierigheid om een gehypet boek te lezen, volgt er nadien meestal een grote teleurstelling.

Toch wou ik ‘Stillhouse Lake’ een kans geven. Waarom ? Vooral vanwege de korte inhoud. Een samenvatting die, naar mijn mening, iets teveel spoilers bevat. Eigenlijk zou je dit boek gewoon moeten lezen zonder vooraf een recensie raad te plegen of de achterflap te lezen. Gewoon starten aan het verhaal en je laten meeslepen door het verhaal van Gina.



‘De moordenaar van meer dan twaalf jonge vrouwen, wier bobbelende lichamen onder water heel langzaam tot ontbinding overgingen.’



Ik hoor het je al vragen. ‘Over wat gaat het boek dan eigenlijk ?’ Wel, over een vrouw die met haar kinderen aan een meer woont. Ze kon geen andere uitweg vinden dan te verhuizen en elke ochtend te ontwaken met een lichte hoop op een betere toekomst.

Meer verklap ik niet, meer wil ik je gewoonweg niet zeggen. Wat ik wel kwijt wil is dat je dit eerste deel van de serie moet lezen. Dat je daarom ook de eerste paar dagen afgesloten wil zijn van de buitenwereld, dat je een paar keer enkele diepe zuchten zal slaken, dat je af en toe eens zal vergeten ademen, dat je zal vloeken, dat je ‘kiekevlees’ (voor Nederlandstaligen : een kippenvelmoment) zal krijgen. Dit alles en nog zoveel meer. Je zal nadien elke dag naar jouw agenda piepen en aftellen naar 9 oktober, want rond deze periode komt het vervolg ‘Killman Creek’ uit.



Een voltreffer. Ja, zo zou je deze actiethriller kunnen noemen.

‘Stillhouse Lake’ is by far, één van de beste thrillers die ik ooit gelezen heb. Ikzelf heb wèl de achterflap gelezen en achteraf gezien had ik daar spijt van, want die eerste hoofdstukken hadden me waarschijnlijk nòg meer in hun macht gehad dan dat ze nu deden. De eerste zeventig pagina’s waren soms een worsteling. Het hoofdpersonage Gina kwam vlug klagend en zagend over waardoor verder lezen soms vervelend werd. Maar inderdaad, soms is het beter om door te bijten, want zodra je Gina en haar kinderen beter leert kennen, kan je alles een beetje beter plaatsen en is de tijd gekomen om omver geblazen te worden door enkele plottwists waar je als fervente thrillerliefhebber enkel maar van kan dromen.



‘Zodra de koplampen het huis belichten, zie ik bloed.’



Caine kent haar personages door en door. Hun uitwerking kent een perfecte balans waardoor je je hen feilloos kan visualiseren. Het aantal personages is mooi gedoseerd en Caine plaatst hen één voor één zo in het verhaal dat ze ongegeneerd jouw hersenen gaan bespelen. Niet enkel Gina wordt opgejaagd, maar ook als lezer voel je dermate de spanning stijgen dat je niks anders kan doen dan hoofdstuk na hoofdstuk Gina’s rasse schreden te bewandelen en haar emoties te laten doorsijpelen tot in jouw limbisch systeem. De bruuske dialogen, de angst, de warmte is zo geschreven dat je het hele verhaal als een film voorbij je ziet gaan. En oh ja hoor, niemand ontsnapt aan de massa’s turbulentie die Caine doorheen dit verhaal sjeest. Het is huppelen van de ene scène naar de andere. De schrijfster gunt je nauwelijks een adempauze, hier is geen sprake van een hobbelige spanningsboog. De spanning stijgt en stijgt en stijgt tot een cliffhanger van jewelste.

Ook qua locatie is Caine erin geslaagd sfeer beeldig te belichten. Je slaat als het ware de muggen van je weg terwijl je enkele passages leest, je hoort het water op de achtergrond kolken. Deze stilte rond het meer is weliswaar zeldzaam, maar ik raad ten stelligste aan om dat zelf te ontdekken. Ik, ik tel verder af naar ‘Killman Creek’ …



5*****

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!