De eenzaamheid van de priemgetallen

Door Paolo Giordano

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
De zevenjarige Alice moet van haar vader elke dag tegen haar zin naar skiles. Op een mistige ochtend zondert zij zich af van haar skiklasje en besluit ze de afdaling alleen te maken, maar ze komt ten val en raakt voor de rest van haar leven verlamd aan een been. Mattia is de helft van een tweeling. Hij is hyperintelligent, zijn zusje Michela is zwakbegaafd. Als de tweeling wordt uitgenodigd voor een verjaardagspartijtje schaamt Mattia zich bij voorbaat voor het gedrag van Michela en hij besluit om haar op een bank in het park achter te laten met de opdracht dat ze daar op hem moet wachten. Als hij terugkomt is zijn zusje verdwenen en zij wordt nooit meer gevonden. Op de middelbare school kruisen de levens van Alice en Mattia elkaar en er ontstaat een merkwaardige vriendschap. Ze voelen zich vanaf de dag van hun ontmoeting verbonden, maar merken al snel hoe moeilijk het is om wezenlijk contact met elkaar te krijgen. De eenzaamheid van de priemgetallen is het aangrijpende verhaal van een bijzondere vriendschap dat de lezer vanaf de eerste pagina in zijn greep houdt, en een grandioos debuut waarmee Paolo Giordano blijk geeft van een scherp inzicht in de complexe menselijke psyche.
'Alice Della Rocca haatte de skilessen. Ze haatte de wekker die ook in de kerstvakantie om half acht ’s morgens afging en haar vader die haar tijdens het ontbijt aanstaarde en onder tafel zenuwachtig met zijn been heen en weer wipte, alsof hij wilde zeggen vooruit, schiet op.'

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Leen Reynaerts

op 26/06/2021

De vertelstijl van Paolo Giordano

De relatie tussen Alice en Mattio is fragiel en gelaagd, net zoals dit hele boek. Giordano creëert personages die je bij blijven en die anders zijn dan de doorsnee personages uit een boek. Ik denk dat dit typisch is voor Italiaanse schrijvers, die houden van personages met een hoekje af.

Lees meer

Door Lena Van Steenbergen

op 18/11/2020

De eenzaamheid van de priemgetallen is een fictieve liefdesroman van Paolo Giordano.
Ik vind het een heftig thema, maar dat maakt het hierdoor geen slecht boek. Integendeel, het weerspiegelt heel erg de realiteit. Het thema eenzaamheid komt uitvoerig aan bod. Ik heb me in deze rare corona tijden ook af en toe alleen gevoeld. Ik kan me hierdoor best goed inleven in de hoofdpersonages.
De hoofdpersonages in het boek zijn Alice en Mattia. Als je hun karakter vergelijkt verschillen ze enorm. Alice wil er juist heel graag bij horen in tegenstelling tot Mattia, die het liefst teruggetrokken leeft. Maar toch is er iets dat de twee personages naar elkaar toetrekt.

Lees meer

Door Marie-Alix Santens

op 12/11/2020

De eenzaamheid van de priemgetallen van Paolo Giordano is een fantastisch boek. Het is spannend en onvoorspelbaar. Er zitten heel wat onverwachte plotwendingen in. Ik begrijp volledig dat deze debuutroman een enorm succes is en blijft scoren in de Italiaanse bestsellerlijsten. Het is een boek dat ik zeker aanraad. De jonge auteur, Paolo Giordano is erin geslaagd om het verhaal erg boeiend te houden. Het is een boek waarin sprongen in de tijd worden gemaakt. Het boek beschrijft veertien jaar van het leven van de twee hoofdpersonages. Elk hoofdstuk beschrijft een bepaald moment in het leven van de beide personages. Dat element zorgt ervoor dat het boek niet langdradig wordt. Er worden namelijk twee karakters uitvoerig beschreven, Alice en Mattia. Het zijn qua karakter elkaars tegenpolen en toch geraken ze intens verbonden met elkaar.

Het thema van het boek is voor mij volledig nieuw. Het is vaak heel heftig, vooral de menselijke psychologie speelt een belangrijke rol. Eenzaamheid komt vaak terug in het verhaal. De personages en de gebeurtenissen zijn zeer intens en hartverscheurend. Door de sfeer krijg je als lezer een zwaarmoedig gevoel. Zowel Alice en Mattia stellen zich zeer kwetsbaar en onzeker op, diep van binnen voelen ze zich zeer eenzaam. Ze hebben elk hun eigen problemen en verschillende karakters maar toch voelen ze iets voor elkaar. Het is een liefde die niet makkelijk tot uiting komt doordat ze allebei zo gesloten zijn. Deze problemen maakten het boek juist zo mooi doordat beide personages ondanks hun verschillende karakters toch naar elkaar toegroeien.

Tijdens het lezen kreeg ik een heleboel vragen waar ik nooit een antwoord op vond. Verschillende elementen kwamen aanbod maar die kregen nadien geen aandacht meer en bleven onbeantwoord. Ik vermoed dat dit de bedoeling is van de auteur, hij maakt gebruik van de andere personages om de problemen van de hoofdpersonages te verduidelijken. Ik vond het jammer dat ik andere personages niet beter heb leren kennen. Het ging alleen over Alice en Mattia. Af en toe kwamen boeiende en karaktervolle personages aan bod, maar deze verdwenen later in het verhaal. Hopelijk leren we hen beter kennen in een van de volgende romans van de deze beloftevolle auteur.

Het boek heeft een duidelijke chronologische opbouw. Het taalgebruik van de auteur is zeer toegankelijk. Laat je niet afschrikken door de 318 pagina’s, het verhaal is duidelijk geschreven en het leest zeer vlot.

De titel is zeer goed gevonden, het heeft een symbolische betekenis. Priemgetallen zijn alleen deelbaar door één en door zichzelf. Ze komen ook nooit naast elkaar voor. De tweelingpriemgetallen zijn getallen die van elkaar gescheiden worden door even getallen. Het komt voor in paren en zijn onafscheidbaar van elkaar (bijv. 11 en 13). De auteur maakt een zeer mooie vergelijking met de personages. Mattia en Alice zijn dicht bij elkaar maar nog niet dicht genoeg om elkaar volledig te raken. Het zijn individuen die het geluk vinden bij elkaar doordat ze altijd naast elkaar blijven staan.

De eenzaamheid van de priemgetallen is een prachtig verhaal. De auteur creëert een diepe verbondenheid tussen de personages waarin liefde en geluk een grote impact heeft op het leven van de personages. Paolo Giordano slaagde erin om twee kwetsbare personages op te stellen die niet los te trekken zijn van elkaar. Ik ben benieuwd als ook de andere boeken van Giordano mij zo zullen boeien.

Lees meer

Door Aurore Indekeu

op 16/10/2020

De eenzaamheid van de priemgetallen is een fictieve liefdesroman waarin het psychologische aspect duidelijk de overhand haalt. Het psychologische thema past goed in de hedendaagse samenleving en hoewel het een fictieve roman is, ligt het verhaal heel dicht bij de werkelijkheid.
De eerste keer dat ik dit boek las, overtrof het mijn verwachtingen volledig. Ondertussen heb ik het reeds drie keer gelezen en is het uitgegroeid tot een van mijn lievelingsboeken. Vanaf het begin merk je als lezer dat de schrijver een diep inzicht heeft in de menselijke psyche en hierdoor zijn publiek van de eerste tot de laatste bladzijde in zijn greep zal houden.
Het verhaal leest vrij vlot en het taalgebruik van de schrijver is heel verzorgd. Daarnaast is het verhaal ook origineel en laat het de lezer niet onberoerd. De opbouw van het boek is chronologisch en gestructureerd.
De twee hoofdpersonages Alice en Mattia zijn geen gewone types die je in een doorsnee roman terugvindt. Je volgt de ontwikkeling van beide personages op de voet. Naarmate het verhaal vordert, duiken er steeds meer morele conflicten op. Beide personages zijn integraal verschillend, Paolo Giordano heeft ze dan ook op een wonderbaarlijke manier samengebracht in deze roman. Je voelt afwisselend sympathie en apathie voor het ingewikkelde personage Mattia, waardoor er zich onbewust een band tussen jou en Mattia ontwikkelt. Het ene moment kan je je inleven in zijn situatie, het andere moment ben je verloren in zijn gedachten.
Het verhaal speelt zich af tussen de jaren ’80 en het begin van de 21ste eeuw. Aldus speelt het verhaal zich niet in een te oude noch te moderne tijd af. Deze tijd past goed bij de inhoud van het boek. Elektronica en moderne snufjes komen bijvoorbeeld sporadisch aan bod. Het verhaal draait om het sentimentele en de emotionele ontwikkeling van de personages. Technologie is dus overbodig.
Je zou kunnen zeggen dat het boek verscheidene zwaarmoedige thema’s aankaart, dit maakt het boek echter niet zwaarmoedig. Integendeel, we worden geconfronteerd met de realiteit en leren deze onder ogen zien. Het boek lijkt wel een perfecte weergave van de gruwel van de adolescentie en de sporen die deze nalaat in het verdere leven.
Het boek bevat zeker voldoende boeiende gebeurtenissen zodat je als lezer nooit verveeld geraakt.
Als tiener kan ik me goed inleven in de personages, maar ik denk dat dit als volwassene lezer wat moeilijker zou zijn. Daarom raad ik dit boek hoofdzakelijk aan aan jong volwassenen.
Een betere titel voor dit boek bestaat volgens mij niet. Als je begint met lezen snap je niet meteen het verband tussen de titel en het boek, maar dat wordt na een tijdje op een heel mooie manier uitgelegd.
Als je ontmoedigt bent door de 318 bladzijden die je te wachten staan dan verzeker ik je dit: het boek leest als een trein en voor je het weet heb je het uitgelezen.
Het is zeker de moeite waard. Je zult veel plezier beleven aan dit meesterwerk.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief