De man in de rode mantel

Door Julian Barnes

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Julian Barnes gidst ons in ‘De man in de rode mantel’ door een van zijn lievelingstijdperken, de Belle Époque, in deze geestige, rijk geïllustreerde, onconventionele biografie van dokter Samuel Jean Pozzi (1846-1918). Dokter van de beau monde in Parijs, kunstliefhebber, anglofiel, vriend van Marcel Proust en vertaler van Charles Darwin: een buitengewoon veelzijdig man, een echte Europeaan, en een voetnoot in de geschiedenis. Tot nu. Julian Barnes tilt Pozzi voor heel even uit de vergetelheid in dit wervelende portret van een ruimdenkende man en de bruisende tijd waarin hij leefde.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Camiel Delclef

op 29/06/2020

Dit boek van Julian Barnes is veel meer dan het verhaal van een in de vergetelheid geraakte dokter uit de Belle Epoque. Het schetst het reilen en zeilen van een gepriviligieerde klasse in Frankrijk en Engeland uit die periode. Barnes vertelt ook iets over figuren als Proust, Wilde, Montesqiou, Maupassant, Flaubert, Dreyfuss en maakt ons terloops ook deelgenoot van zijn eigen ideeën.
Schitterend boek van één van de groten van onze tijd.

Lees meer

Door Guido Bergmans

op 08/03/2020

De man in de rode mantel. Julian Barnes

Schitterende evocatie van de Belle Epoque. Decadent, neurotisch, gewelddadig, hectisch, narcistisch, staat er op de achterflap, en dat klopt allemaal als je het boek uit hebt. Het boek draait voor een stuk rond Samuel Pozzi, gynecoloog, maar er komen nog tientallen andere mannen en vrouwen in de schijnwerpers te staan.

Kunst: je voelt goed dat Barnes niet alleen romancier is, maar ook kunstcriticus (zie ook zijn recent boekje Hé, Ha, Hm, Kunst en Woorden, de neerslag van de Joost Zwagermanlezing in Alkmaar). Zowel schilders als schrijvers komen uitgebreid aan bod. Velen zijn intussen al in de vergetelheid geraakt.
Wat mij opviel was ook hoeveel gewelddadiger het dagelijks leven was in vergelijking met wat wij nu gewend zijn. De samenleving was nog doordrenkt van militarisme, militairen stonden nog hoog in aanzien. Vuurwapens waren vrij toegelaten in Frankrijk (zoals nu nog in de VS), en werden volop gebruikt. Er worden heel wat moorden beschreven, waaronder die op Pozzi zelf. Duels waren aan de orde van de dag, hoewel men in Engeland al rond 1830 het belachelijke daarvan ingezien had. In Frankrijk ging dit nog volop door tot aan WO I, hoewel niet altijd met zware gevolgen. Bij vuurwapens schoot men er soms opzettelijk naast, bij degenduels was een kleine wonde aan hand of arm voldoende om te eer te redden. L’Honneur est sauf.

Lees meer

Door lieve van cleemput

op 27/12/2019

Non fictie die leest als een roman en aanzet om de klassiekers te herlezen van rond de Belle epoque of om er eindelijk eens aan te beginnen.
Kon wellicht hier en daar wat dieper worden uitgediept daarom “slechts” 4/5

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief