Elke ochtend de zee

Door Karl-Heinz Ott

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Dertig jaar lang was Sonja manager van een hotel aan de Bodensee. Lange tijd liepen de zaken goed, haar man Bruno kreeg zelfs een ster als kok. Maar dan sterft Bruno. Dreef de faillietverklaring hem tot zelfmoord? Bruno's broer Arno is bereid om alles over te nemen, inclusief de berg schulden, op voorwaarde dat Sonja verdwijnt. En dat doet ze. Nu staat ze aan de rand van de kliffen bij Abydyr, een afgelegen Wesh dorp. Het regent elke dag in Wales, maar de zee, die is prachtig. Kijkend naar beneden rest haar enkel nog de vraag wanneer ze zal springen.

Elke ochtend de zee vertelt het verhaal van een vrouw die niet aan het ongeluk lijkt te kunnen ontsnappen. Maar zelfs in ongeluk schuilt loutering, zo blijkt uit Karl-Henz Otts briljante roman.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Linda Vermeulen

op 05/08/2019

Dat een klein boek toch groot kan zijn, bewijst deze roman. Met prachtig poëtische zinnen.

Met een ingetogen vertelstem voert een verteller ons mee in het hoofd van Sonja. Een zestigjarige vrouw die alles verliest en verdwijnt in Abydyr, een afgelegen dorp in Welsh. Het regent er elke dag en elke dag is er de zee.

De zee als een prachtige metafoor van het leven.

Er komen weinig personages in voor, we zitten vooral in de psyche van de hoofdpersoon. Over schuld en verlies, pijn en verdriet, over facade en tegenslagen en de kracht van herinneringen.

Het is een verdrietig en tegelijk intimistisch en wonderschoon portret van een getorpedeerde vrouw die een nieuw bestaan opbouwt.

Lees meer

Door Marc Dilliën

op 29/07/2019

Dit is het eerste in het Nederlands vertaalde boek van deze auteur en de kennismaking is voor mij verbluffend verlopen, " Elke ochtend de zee" is één van die boeken die te midden van al hetgeen ik al gelezen heb met stip bovenaan staat. Een vrouw die zowat alles verloren heeft, haar man, haar hotel/restaurant met ster, haar kennissenkring aan de Bodensee, als een vluchteling heeft zij een tweederangspension in Wales overgenomen en bezoekt iedere ochtend de woeste zee. We leren haar zeer goed kennen, haar levensloop als eigenares van een klasserestaurant, haar omgang met personeel, klanten en de langzame ontluistering van haar man, zijn drinken en tenslotte zijn dood. De auteur weet ook een aantal andere personages met enkele trekken passend te schetsen: de professor die regelmatig komt om te drinken en met de rug naar de toog blijft turen naar de zee, haar schoonbroer, zakenman, gewiekst en niet verlegen om haar als vrouw te benaderen, een slager die s' nachts schapen steelt en ze na slachting verkoopt in zijn zaak. Neem daarnaast dat dit geschreven en vertaald is in een mooie, beeldrijke taal, dat de veelvuldige beschrijvingen van het woeste landschap en vooral de zee zo virtuoos is, dat de vergelijking op de kaft met Julian Barnes helemaal niet overtrokken is. Wat beslist zij, staande nabij de woeste zee, springen en opgeven zoals haar man of het leven nemen met al zijn tegenslagen en blijven ploeteren ondanks alles?

Lees meer

Door Mariejeanne Van Steen

op 27/07/2019

Sonja,de hoofdpersoon,runt samen met haar man een succesvolle chef kok, een hotel aan de Bodensee. Ze verwerven een ster,die zijn tol zal eisen. Ze wisselt de Alpen van de Bodensee en haar jeugd,na vele turbulente jaren,voor de zee aan de kust van Wales.
Zoals de zee,rustig en geweldig kan zijn,zo beschrijft Karl Heinz Ott,de innerlijke wereld van Sonja, gelouterd door gebeurtenissen in haar leven

Lees meer

Door Roland Derveaux

op 18/06/2019

Na het lezen van een goed boek met weinig personages, heb ik de indruk dat ik nieuwe mensen heb leren kennen, al is dat volledig de verdienste van de auteur. Dat is ook het geval na het dichtdoen van “Elke ochtend de zee”, met in de hoofdrol Sonja, ex-hotelmanager. Ze werd dertig jaar omringd door Bruno, haar man en - op het tweede plan - haar zwager, haar kat en de gasten. Daarvoor was er haar grootmoeder en daarna een trouwe hotelklant en enkele losse passanten.
Bruno is een ambitieuze kok en bereikt een hoogtepunt met een eerste Michelinster. Tot de klantenkring van hun fameus hotel-restaurant aan de Bodensee - een overbekend meer, niet verwarren met de zee! - behoren de stadsautoriteiten en bezoekers met naam en faam uit de politieke, financiële en economische wereld uit binnen- en buitenland. Vanuit die positie groeit een zeker misprijzen voor de gewone toeristenrestaurants met hun goedkope populaire gerechten. Als het restaurant zijn ster verliest, is Bruno gekwetst in het diepste van zijn wezen. Hij ligt overhoop met zijn principes, minacht het belang van de ster en is boos omdat hij de eer niet aan zichzelf gehouden heeft. Te laat! Onvermijdelijk verliest zijn zaak de status van paleis, het verval begint. Politici en gezagsdragers mijden de plaats, de omzet daalt, het personeel wordt te duur. Exclusieve leveranciers zijn onbetaalbaar. De algemene kwaliteit gaat achteruit, zowel van de keuken als van de gebouwen. Bruno verlaagt zich tot overdreven gebruik van alcoholische dranken uit zijn dure kelder. Zijn losbandige levenswijze leidt tot catastrofale gevolgen. De schuldenberg groeit. De bank grijpt in.
Alle banbliksems voor de ondergang vallen nu op de rug van Sonja. Ze krijgt verwijten van haar zwager Arno, die in betere tijden naar haar gunsten dong.
Sonja zoekt heimelijk nog enig vertier in haar oude omgeving maar laat dan toch de hele toestand achter zich en vertrekt naar de woeste kust van Wales en beheert daar een hotelletje dat in zijn voegen kraakt onder de druk van de hevige wind uit de zee, de oceaan. De taal valt tegen, aan het gure weer valt moeilijk te wennen.
Het zal nu al duidelijk zijn dat het hier niet gaat om een vrolijk verhaal. De kwaliteit ervan zit in de uitstekende weergave van de psyche van de aftakelende figuren, in de eerste plaats die van Sonja en Bruno, maar ook van de veranderende houding van de voorname personen die in betere tijden tot hun bewonderaars behoorden. Uit het leven gegrepen.
De voortreffelijke vertaling komt uit de pen van Els Snick, bekend van diverse Joseph Roth publicaties.
Voor mij was dit boek een hernieuwde kennismaking met de Duitse literatuur. Ik was een beetje blijven hangen in de generatie Böll, Grass, e.a. En ik moet zeggen, wat de stijl betreft moest ik spontaan terugdenken aan “Und sagte kein einziges Wort” (Böll), maar ook aan klassiekers uit andere landen zoals “The old man and the sea” (Hemingway) of “L’Etranger’ (Camus). Wereldliteratuur dus.

B&L Borgerhoff & Lamberigts 2019 - ELKE OCHTEND DE ZEE (Und jeden Morgen das Meer) - Karl-Heinz Ott -

www.facebook.com/plezierschrijver - Roland Derveaux - 17 juni 2019

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief