Ik zal de wereld nooit meer zien

Ahmet Altan

Geschiedenis

3.5 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Toen op een vroege ochtend in de zomer van 2016 werd aangebeld bij de Turkse journalist en schrijver Ahmet Altan wist hij meteen dat de politie voor de deur stond. Hij en zijn broer Mehmet werden gearresteerd in de nasleep van de mislukte staatsgreep in Turkije. De verdenking: verspreiding van verborgen boodschappen ter aanmoediging van de coupplegers. Begin 2018 werd Altan veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. De rest van zijn leven zal hij drieëntwintig uur per dag doorbrengen in eenzame opsluiting.
In Ik zal de wereld nooit meer zien beschrijft Altan op urgente wijze de politieke situatie in Turkije en zijn leven in de gevangenis. Hij overstijgt daarmee zijn eigen tragedie en schrijft indrukwekkend over universele thema’s als vrijheid en het verloop van de tijd, die in een ander licht komen te staan als je weet dat je voor altijd opgesloten zit. Vanuit zijn cel kan Altan nog maar één ding doen: een verhaal vertellen dat zijn lezers niet meer loslaat. Ik zal de wereld nooit meer zien is een oprecht en belangrijk verhaal voor iedereen die gelooft in de kracht van het woord.

Wat anderen schrijven over dit boek

Nicky Aerts (Klara-Pompidou) over 'Ik zal de wereld nooit meer zien' van Ahmet Altan:

Een boek geschreven vanuit de Turkse gevangenis. Het grijpt je bij de keel omwille van de nuchterheid waarmee Altan, journalist en schrijver die na de mislukte staatsgreep in Turkije in de zomer van 2016 in de gevangenis belandt, schrijft over tijd en over de kracht van literatuur en de verbeelding van schrijver en lezer.
Het is de verbeelding die hem dingen doet schrijven als: ‘Tot op de dag van vandaag ben ik nooit in de gevangenis wakker geworden, niet één keer.’ Of wat dacht je van dit: ‘ Ik schrijf in een gevangeniscel. Maar ik ben iets in de gevangenis. Ik ben een schrijver. Ik ben noch waar ik ben noch waar ik niet ben. Je kunt me gevangenzetten, maar je kunt me niet in de gevangenis houden. Omdat ik, zoals alle schrijvers, over magie beschik. Ik loop met gemak door muren heen.’ Het is de verbeelding die hem helpt te overleven. En het zijn de boeken die hij zelf schrijft en die van anderen die hij leest, die hem daarbij helpen. Ijzersterk. Lezen. Lezen. En herlezen.
Leve de literatuur! Leve de vrijheid!'

Op 5 november 2019 kwam Ahmet Altan vrij nadat een Turkse rechtbank zijn vrijlating heeft bevolen.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!