Lied van de tijd

Julia Blackburn

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
In Lied van de tijd onderzoekt Julia Blackburn op bijzondere wijze de geschiedenis van het land dat nu bekendstaat als Doggerland, een gigantisch laagland dat ooit de oostkust van Engeland direct verbond met Nederland en het vasteland van Europa – totdat de stijgende zeespiegel het gebied voorgoed overspoelde rond 5000 voor Christus.

Julia Blackburn verweeft fragmenten uit haar eigen leven met de verhalen van de mensen die onderzoek doen naar de geschiedenis van Doggerland. Ze bezoekt Nederlandse vissers die slagtanden en botten van mammoeten en andere dieren uit de Noordzee vissen. In Denemarken maakt ze kennis met de Man van Tollund, al tweeduizend jaar perfect bewaard in het veen, waardoor het lijkt alsof hij elk moment wakker kan worden.

Wat anderen schrijven over dit boek

Julia Blackburn: Lied van de Tijd

Een boek over Doggerland, het land dat nu onder de Noordzee ligt, maar enkele tienduizenden jaar geleden gewoon vasteland was, soms toendra temidden van ijskappen, soms met een veel warmer klimaat. Zo’n 8000 jaar geleden verdween het dan helemaal onder de zeespiegel. Er leefden dieren als mammoeten, wolharige neushoorns, sabeltandtijgers en oerrunderen, maar ook mensen. Die waren jagers-verzamelaars, die allerhande sporen nalieten, hun eigen botten, hun voetsporen in de modder, en ook hun pijlpunten, vuistbijlen, speren enz.
Blackburn is eigenlijk schrijfster, maar blijkt ook een gedegen kennis over de natuur te bezitten, over vogels, planten, dieren, klimaat, geologie en wat nog al niet. Een deel van die kennis verwerft ze door interviews af te nemen van allerlei mensen die op de een of de andere manier betrokken zijn bij Doggerland, sommige als strandjutters, vissers, fossieljagers, amateur-archeologen, maar ook professionele paleontologen, verbonden aan musea of universiteiten in UK, Denemarken en Nederland. Blackburn weet deze interviews altijd heel mooi weer te geven, met een verstrengeling van kleinmenselijke details enerzijds (welk soort thee ze geserveerd krijgt, of de inrichting van de huiskamer om maar iets te noemen), en anderzijds de wetenschappelijke inzichten of de vondsten van de geïnterviewden in hun eigen woorden gebracht. Het is altijd heel menselijk, heel direct en nooit overladen. De hoofdstukken zijn steeds kort, en Blackburn blijft altijd heel nuchter en gewoon, terwijl ze tegelijk in dezelfde tekst heel intieme en persoonlijke details over zichzelf prijsgeeft. Ze kan vloeiend overgaan van simpele wetenschappelijke feiten naar meer spirituele bespiegelingen, zonder dat het hysterisch of geëxalteerd wordt. Zo gaat ze op zeker moment een beetje asse van haar pas gecremeerde man mengen in haar fruityoghurt. Dit wordt allemaal heel kort en zakelijk gebracht, terwijl je voelt dat er toch echte en doorleefde gevoels onder zitten. Een enorme verademing tegenover het hysterische, fake gedoe waarmee we tegenwoordig in romans en TV-series platgeslagen worden.
De tekst omvat ook een 20-tal Liederen van de Tijd, die vaak een tussenhoofdstuk vormen en een wat meer poëtische neerslag zijn van wetenschappelijke boeken of artikelen. Deze vond ik over het algemeen de minst overtuigende delen. Misschien komt het door de vertaling, of misschien moet je het echt zingen, maar ik herkende niets van rijm of ritme. Het lijkt gewoon een tekst waarvan de woorden in wat kortere regels dan normaal zijn gezet.
Al met al een mooi boek.

Een duizelingwekkende reis in de tijd naar een verdronken land,niet "Atlantis",maar echt dichtbij "Doggerland",aan onze kusten. Een tijd dat jagers verzamelaars zwierven naar Engeland,te voet..Dieren,en planten,bossen en veen,vroegere bewoners geven tekenen bloot van hun bestaan. De schrijfster neemt ons mee op haar tochten,samen met anderen,vissers en wetenschappers,naasten en vrienden...op zoek en woelend langs kusten en fjorden,moerassen en stranden,in weer en wind. Ze verzamelen vuursteentjes, en fossielen,zaden en hout,schelpen en schedels..Een bestaand vroeger landschap komt in beeld. Klimaatveranderingen,natuurverschijnselen volgen elkaar op en veranderen de wereld voor al wat er leeft...dood volgt op leven,en de tijd brengt weer nieuw leven. Wat leeft past zich aan ,of verdwijnt. Deze belangstelling had ze al van kinds af,een passionele zoektocht in de tijd,en de wereld onder haar voeten. De hoofdstukken wisselen met 18 "Liederen van de tijd", vergezeld met tekeningen van" Enrique Brinkmann".
Persoonlijke gebeurtenissen zijn verweven in het boek,zoals het overlijden van haar man.
Een verwijzing naar fragment uit het boek bij haar bezoek in Denemarken van een museum in Vedbaek",restanten van mensen werden gevonden in de bodem van een fjord, van een begraafplaats uit het mesolithicum,en worden er bewaard.
"We zagen de restanten van een vrouw......Haar hoofd lag op een kussen van wit uitgeslagen hertengeweien die als een grote gebleekte kroon aan haar schedel ontsprongen..."
Ze schrijft met veel passie,die ze al uit haar jeugd koestert voor de wereld onder haar voeten...
Stap je mee met haar,lees dan haar boek,ze neemt zelf uitvoerig haar tijd . Maar verrassend blijft het ,in veranderende tijden ,met klimaatinvloeden en natuurfenomenen. In het boek zijn kaarten weergegeven die "Doggerland",situeren.
Onderwerpen die vandaag onze aandacht trekken.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!