Archief van verloren kinderen

Valeria Luiselli

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
‘Stel nou dat jij en papa er niet meer waren en wij aan ons lot waren overgelaten. Hoe zou het dan gaan?’ Een gebroken huwelijk voorin de auto, een stel wijsneuzen op de achterbank, en continu David Bowies ‘Space Oddity’ op de speakers. In 'Archief van verloren kinderen' reist een Mexicaans-Amerikaans gezin van New York naar Arizona, op zoek naar oude verhalen, vergeten geruchten en de laatste geluiden van de Apachen. Maar dit is niet zomaar een road novel. Want terwijl het gezin naar het zuiden reist, trekken vanuit Centraal-Amerika tienduizenden kinderen zonder ouders richting de Amerikaanse grens, op zoek naar een beter leven. Wanneer de kinderen van het gezin verdwijnen, komen de twee verhaallijnen angstaanjagend dicht bij elkaar en lijken ze met elkaar verstrengeld te raken. Het is aan de lezer een uitgang uit dit spiegelpaleis te vinden. 'Archief van verloren kinderen' is een avonturenroman, een felrealistisch sprookje en een aanklacht ineen; een must-read voor iedereen die ook maar iets meer van deze tijd probeert te begrijpen. De Mexicaanse Valeria Luiselli (1983) krijgt internationaal veel lof voor haar werk. Ze publiceerde onder andere in New York Times en heeft vier boeken op haar naam staan. In 2015 verscheen 'Vertel me het einde, een essay in veertig vragen' bij Das Mag. Het migratiebeleid van de Verenigde Staten is een belangrijk thema voor de in New-York woonachtige Luiselli.

Wat anderen schrijven over dit boek

Meeslepend, eigentijds, prachtig

O o, heb ik nog maar net het maximale aantal brillenglaasjes aan 'Spaar de spotvogel' gegeven, en dan lees ik dit. Een prachtboek, een belangrijk boek, een confronterend en actueel boek.
Een koppel vertrekt op reis, de belangstelling van de man achterna: sporen en echo's van de Apaches zoeken. De vrouw is intussen op zoek naar sporen en echo's van kinderen die proberen illegaal in de VS te geraken met La Bestia, de goederentrein die heel Mexico doorkruist. Hun eigen kinderen op de achterbank lijken het allemaal te ondergaan, soms belangstellend, soms balorig of opstandig. Tot de jongen beslist zelf initiatief te nemen en zijn stem het ook in het boek overneemt.
Je wordt meegezogen in het verhaal, je wilt dat het tenminste voor de hoofdpersonages goed afloopt, maar ondertussen krijg je ook een hoop stof tot nadenken. Nu ik het uit heb, wil ik graag toegang tot een bibliotheek waar alle boeken staan die Luiselli vermeldt, en dan een paar maanden extra leestijd om opnieuw te beginnen en bij elke verwijzing de originelen erbij te pakken. En Ground control to Major Tom in de cd-speler, natuurlijk.
Dus of je nu gewoon een goed verhaal wilt, een origineel soort roman, een basis om door te denken, een stuk Amerikaanse geschiedenis en actualiteit..., léés dit boek, het is schitterend en het is belangrijk.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!