Het verdriet van Vlaanderen

Door Kristien Hemmerechts

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Vlaanderen en Nederland kennen een lange traditie van zwijgen over de schandelijke collaboratie met de Duitse bezetter tijdens de Tweede Wereldoorlog. Tweelingbroers Hein en Toon Van den Brempt willen die stilte doorbreken. Hun vader was een SS’er, hun moeder werkte als secretaresse
voor Richard Jungclaus, hoofd van de Belgische SS. Hun getuigenis vormde een indrukwekkende bijdrage aan de succesvolle Canvasreeks Kinderen van de collaboratie. In het besef dat er meer te ontdekken en te vertellen viel, gingen ze samen met Kristien Hemmerechts op zoek naar de waarheid achter de taboes, de leugens en de mythes.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door anne-marie martien

op 23/04/2019

Een warm gevoel van trots en bewondering voor Kristien Hemmerechts, maar ook voor de grote moed van Toon en Hein om op zoek te gaan naar de verborgenheden uit het verleden van hun familie.

Het boek zet aan tot zelfreflectie over vooroordelen, nederigheid en empathie.

Oorlogstijd...….een eindeloos verhaal.

Lees meer

Door Roland Derveaux

op 14/04/2019

BOEK: HET VERDRIET VAN VLAANDEREN - KRISTIEN HEMMERECHTS

Laat me eerlijk zijn. Het is Toon die me over de streep getrokken heeft om dit boek te gaan lezen. Ik vond de titel namelijk nogal “goedkoop”. Ik had met enige belangstelling de televisiereeks “Kinderen van de collaboratie” gevolgd en het optreden van de tweeling Toon en Hein had ik op de een of andere manier “ontwapenend” gevonden. Enige belangstelling voor de Tweede Wereldoorlog is mij niet vreemd (ik heb er zelf al twee romans over geschreven en werk aan een volgende boek). Ik ben geboren in december 1944, dus tussen de bevrijding van Vlaanderen en de Slag om de Ardennen, die de vrede inluidde. Bovendien heb ik als milicien gediend in Duitsland van december 1963 tot november 1964. In Soest ervaarde ik al dat er bij de Duitsers - althans bij dat grote deel dat er geen economisch voordeel uit haalde - niet veel sympathie voor de “bezetters” leefde. Gelukkig kwam ik na mijn legerdienst in een bedrijf terecht dat, met mijn bescheiden medewerking, een mooie klantenkring in dat land kon opbouwen. Op die manier was ik ruimschoots in de gelegenheid om het volk van een andere kant te bekijken en te waarderen.
Van de collaboratie wist ik alleen wat ik ervan gehoord en gelezen heb, en veel was dat tot voor korte tijd niet. Ik lig er ook niet wakker van. Ik heb meer belangstelling voor de mens achter de feiten. En daartoe vond ik de televisieserie wel enigszins geschikt. Ik was er echter niet echt van overtuigd dat een boek daar nog iets kon aan toevoegen. Tot de schrijfster, vergezeld van Toon, het boek onlangs kwam inleiden op uitnodiging van Letters & C° in Deinze. Daar hebben ze met een spontane voorstelling mijn interesse gewekt om toch maar het boek te gaan lezen. Ik heb het me niet beklaagd! Veel meer dan de televisiereeks krijg je gedurende het lezen, bladzijde na bladzijde, een beter inzicht in de omstandigheden die van schatten van mensen, meedogenloze verklikkers en zelfs koele killers maken. Toon en Hein, op een paar maanden na mijn leeftijdsgenoten, behoorden niet tot een “reguliere” familie, zoals de meesten van ons zich dat voorstellen. Als kind werden ze van het ene opvanggezin naar het andere gestuurd. Ze passen zich aan, zijn niet op de hoogte van de gedragingen van de volwassenen, kennen ook de voorgeschiedenis niet. Ze voelen zich overal geborgen, bij nonkels en tantes, grootmoeders en grootvaders, allemaal mensen met een gezonde culturele bagage, waar ze de genegenheid vinden die voor ieder kind zo belangrijk is. Als later, beetje bij beetje, sommige feiten aan het licht komen, beginnen ze zich vragen te stellen, waarop de antwoorden hun verdere leven beïnvloeden. Ze graven dieper, willen drijfveren kennen en botsen op de ene verbijsterende waarheid na de andere. Ze vinden deuren die gesloten blijven, op een kier geopend worden, maar ook deuren die opengaan. Ze hebben een gemeenschappelijk doel: de feiten onder ogen zien, begrip opbrengen en opwekken door het gesprek niet te mijden.
In Kristien Hemmerechts vinden ze een partner die meewerkt aan hun zoektocht, als ervaren schrijfster de juiste methoden, woorden en structuren vindt, om de resultaten te boekstaven in overzichtelijke stappen. Ze komen veel te weten, maar niet alles. Op sommige vragen komt geen antwoord, omdat documenten ontbreken, monden gesloten blijven en memories lijden aan “verdringeringen”. En misschien is dat wel goed zo.
Veel teksten uit oude dossiers zijn overgenomen in de originele schrijfwijze, spelling of letterlijke vertaling uit het Frans, en (sic) dat kan tot enige wrevel leiden bij de lezer, maar aan de andere kant staat de authenticiteit ervan. Kristien Hemmerechts is erin geslaagd om spanning te halen uit “droge” dossiers. Toon en Hein laten in hun ziel kijken, en dat alleen al verdient respect.
“Het Verdriet van Vlaanderen” - Kristien Hemmerechts op pad met Hein en Toon, de tweeling van de collaboratie - De Geus 2019.
Boek - www.facebook.com/plezierschrijver - 14 april 2019 - ©2019 Roland Derveaux

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief