Sprakeloos

Tom Lanoye

Fictie

4.5 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Geef je mening

Na een beroerte raakt een amateur-actrice en schrijversmoeder haar spraakvermogen kwijt. Langzaam en onherroepelijk takelt ze af, steeds minder in staat om te communiceren met wie haar lief is. Daarover schrijvend maakt Tom Lanoye een meervoudige balans op. Van zijn kleurrijke jeugd in een volkswijk, van zijn worsteling met de liefde, van zijn rol als schrijver, van zijn conflicten met de kleine moederdiva, van de strijd die zij manmoedig voert en waarin ze reddeloos en redeloos ten onder gaat - en van de blijvende woede en pijn die dat oplevert. De verfilming van Sprakeloos draait vanaf voorjaar 2017 in de bioscoop. Sprakeloos ligt volledig in de lijn van Lanoyes autobiografische klassieker Kartonnen dozen. Was Kartonnen dozen een monument voor de jeugdliefde van de auteur, Sprakeloos is een aangrijpende ode aan zijn moeder. Tom Lanoye (1958) woont en werkt in Antwerpen en Kaapstad. Hij staat bekend als romancier, theaterauteur, dichter, scenarist en performer. Hij is vertaald in meer dan vijftien talen, er zijn stukken van hem gespeeld in twintig landen e op zijn palmares staan bestsellers als Kartonnen dozen, Ten oorlog en Gelukkige slaven. In 2012 schreef hij het Boekenweekgeschenk Heldere hemel. In 2014 ontving hij voor zijn oeuvre de Constantijn Huygensprijs. 'Een indringend en onvergetelijk boek.' De Standaard 'Sprakeloos, zo laat Lanoye zijn lezer achter.' Elsevier 'Het boek van zijn leven.' HUMO 'Een naar de keel grijpend monument van taal voor een gestorven moeder.' HP/De Tijd 'Hartverscheurend en hilarisch.' De Morgen 'Een verrijzenis van allure.' **** de Volkskrant 'Een monument voor een dode moeder én een zelfonderzoek.' NRC Handelsblad 'Moeiteloos naast het beste van Claus en Boon.' De Tijd

Wat anderen schrijven over dit boek

Tom Lanoye roept in een mooie literaire, gedetailleerde taal sferen op, waardoor je wordt meegezogen in zijn verhaal.
Je kan het niet opzijleggen !

Blij dat ik heb doorgelezen. in aanvang bleef ik wat hangen aan de wel erg bloemrijke taal...
Ook al gaat het niet om eenzelfde milieu, toch was het aangenaam de sfeer waarin ik zelf (tijdgenoot) opgroeide zo goed te herkennen. Verder getroffen door de band die de ouders hadden met vijf kinderen in een tijd waar kinderen en volwassenen toch nog sterk in een eigen wereld leefden en opvoeden wat gelijk stond aan zorgen voor...Mooi hoe dit boek de sfeer zo kan zetten. Boek bleef trekken tot het uitgelezen was en dat is wat mij betreft een goed teken!

Lanoye is op zijn best in autobiografisch werk.

Pakkend boek dat je niet meer los laat. Een pluim voor Tom dat je dit zo kan schrijven.

Schrijf je mening over dit boek

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!