Otmars zonen

Peter Buwalda

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Otmars zonen vertelt het verhaal van de jonge Shell-employé Ludwig Smit, die na een bezoek aan de illustere Johan Tromp op het Siberische eiland Sakhalin strandt in een sneeuwstorm. Juist nu, wanneer onderzoeksjournaliste Isabelle Orthel hem het deksel komt overhandigen van een beerput, begint Tromps daverende carrière in de oliebusiness te wankelen. Tromp – hedonist, alfaman, kroonprins van Shell, en in alles het tegenbeeld van Ludwig – schat zijn twee bezoekers volkomen verkeerd in. Peter Buwalda verkent in Otmars zonen de grenzen van de epische wereld die hij al in Bonita Avenue schiep. In de nog te verschijnen delen van zijn roman fleuve, De jaknikker en Hysteria siberiana, geeft hij deze wereld verder vorm.

Wat anderen schrijven over dit boek

De gebeurtenissen in het boek die zich in het nu voordoen, nemen misschien 24 uur in beslag. Veel gebeurt er niet. Die 24 uur nemen meer dan 600 pagina's in beslag. Je moet het maar kunnen.

Schrijven kan Buwalda zeker. Stilistisch mooie zinnen met intrigerende associaties. Vervelen gaat het boek niet.


Het boek begint met een flashback van Ludwig over zijn verleden. Hoe zijn moeder huwt met Otmar Smit en ze naar Venlo verhuizen. Daar groeit hij op tussen de twee wonderkinderen Dolf en Tosca als vreemde eend in de bijt. Want niets is gewoon in dat grote huis in Venlo. Daar gaat hij ook als Ludwig door het leven want ook hij noemt Dolf en twee Dolfjes gaan niet samen.

Muziek is een thema in het boek en ook macht, van machtige mannen. Want wie hoog zit, kan van hoog vallen. Over de macht en val van grote mannen. Daar zou het heel goed over kunnen gaan. Om het zeker te weten is het wachten op deel 2 en deel 3. Otmars zonen is het eerste deel van een trilogie.

Verwacht je aan terreur, geweld, seks en sadisme. De passages over de SM-seks tussen Isabelle en Tromp gaven mij het gevoel dat ik verdwaald was in 'Vijftig Tinten Grijs'. Wil de schrijver zo meeliften op het succes van deze bestseller?

Verder had ik problemen met een plotse perspectiefwissel. Zit ik honderden pagina's in het hoofd van Ludwig, zit ik ineens in het verhaal van Isabelle. Storend.

Ik verwachtte veel van dit boek. Het wordt bejubeld in de pers en de media. Toch heeft het mij niet helemaal kunnen bekoren.

Het open einde is te begrijpen omdat er een vervolg komt. Hopelijk hoeven we daar geen 8 jaar op te wachten.

Ik kijk uit naar deel twee/drie...

Majestueuze plot en virtuoos taalgebruik. Respect!

Mocht een boek ook wijn kunnen zijn, dan is dit van de beste Priorat : krachtig, intens, vol.

“Wat een dolle rit. Een meticuleuze constructie, een ingewikkelde puzzel met duizelingwekkend veel personages en verhaallijnen die om elkaar heen kronkelen, en heen en weer flitsen in de tijd. Maar zo raak en sappig geschreven dat je niet kunt stoppen met lezen en na 600 pagina’s hijgend achterblijft, snakkend naar deel twee van zijn imposante trilogie." - Lieven Van Gils over Otmars zonen

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!