Het verborgen leven van bomen

Door Alejandro Zambra

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
Julián, een jonge literatuurdocent en aspirant-schrijver, merkt op een avond dat zijn vrouw, Verónica, maar niet terugkeert van haar tekencursus. En dat terwijl hij op haar dochtertje Daniela moet passen.

Het wordt later en later, en hoe langer het duurt hoe meer Julián begint te zweten, begint te fantaseren: stapje voor stapje gaat hij terug in de tijd én loopt hij vooruit op zijn – en Daniela’s – leven zonder Verónica. Het verborgen leven van bomen gaat over die ene nacht, één nacht waarin Julián noch de lezer weet wat er precies gebeurt, gebeurd is, of gebeuren zal, want:

‘Dit is geen normale nacht. Het is namelijk niet zeker of er wel een volgende dag is. Het boek blijft doorgaan totdat zij terugkeert, of totdat Julián er zeker van is dat zij niet meer terug zal keren.’

Waarschijnlijk nog meer dan bij Bonsai verdient Het verborgen leven van bomen het om in één avond, misschien wel in één nacht, gelezen te worden. En wanneer de ochtend aanbreekt, en de lezer het boek dichtslaat, zal hij merken dat niets meer is als een dag eerder.

Alejandro Zambra (1975, Santiago de Chile) wordt beschouwd als de beste Chileense schrijver van de huidige generatie. Hij is dichter en criticus, en doceert literatuur aan de Diego Portales Universiteit in Santiago. Het illustere tijdschrift Granta nam hem op in de lijst van ‘De 22 meest veelbelovende Spaanstalige auteurs’.

Met Bonsai, zijn debuutroman, won hij de Chileense Prijs van de Literaire Kritiek voor de beste roman van 2006, de Prijs van de Chileense Raad van het Boek van 2006 en in de VS een nominatie voor de prijs van de beste vertaalde roman van 2008. Ook in Nederland en België werd het boek bejubeld.

Het verborgen leven van bomen is Zambra’s tweede roman. De internationale pers ontving ook dit boek lovend:

‘De schoonheid van Alejandro Zambra’s werk zit in het ongesprokene dat aan het wankelen gebracht wordt, en in de zekerheid, die ene ware zekerheid, dat niets zeker is.’
Pages à pages

Wat anderen schrijven over dit boek

Door André Oyen

op 24/04/2021

Julían, een literatuurdocent en aspirant-schrijver, zit thuis te wachten tot zijn vrouw Verónica terugkeert van haar wekelijkse tekenles. Hij legt Verónica's dochter Daniela te slapen en leest haar een verhaal voor. Maar Verónica keert niet terug en Julían begint zich af te vragen wat er gebeurd kan zijn. Om zichzelf wat op te peppen begint hij een boek te schrijven dat zal klaar zijn wanneer zijn vrouw thuiskomt of hem verwittigt dat ze niet meer thuis zal komen. Dat is de eenvoudige plot van Zambra's nieuwe roman.

Maar de roman op zich dat is wel iets anders. Verónica's mogelijke verdwijning neemt een onbelangrijke plaats in in het geheel. We volgen vooral Julian die begint te fantaseren over wat er zoal gebeurd kan zijn. Heeft ze een affaire of misschien een platte band? De man reageert vrij onverschillig op haar afwezigheid. Hij denkt er niet aan om de politie te bellen en hij liegt tegen Daniela over de verdwijning van haar moeder. Ook het waarom van Verónica's verdwijning lijkt hem niet veel te kunnen schelen. Hij fantaseert en reflecteert zonder in paniek te vliegen wat de meeste mannen wel zouden doen.

Terwijl Julián wacht en steeds ongeruster wordt, sust hij Daniela in slaap met verzonnen verhalen over het verborgen leven van bomen. Julián denkt aan het verleden, hoe hij Verónica leerde kennen dankzij een torta de tres leches, aan de geschiedenis van Verónica en haar ex Fernando, aan zijn vorige vriendin Karla, aan het boek dat hij schrijft over een man met een bonsai. Als lezer wordt je boos omdat die man niets echt doet en dat is hem juist de sterkte van de roman.

Het gaat van kwaad naar erger want Julián probeert zich een leven voor te stellen zonder Verónica. Hij probeert zich al de toekomst van zijn stiefdochter voor te stellen. Hoe zal Daniela zijn als ze vijftien, twintig, vijfentwintig, dertig jaar is? Volgens hem zal ze psychologie studeren, omroepster worden op de nationale radio en een vriend hebben die Ernesto heet. Verder komen we ook veel te weten over Julíans ex-vriendin en over de vader van Daniela.

Het verborgen leven van bomen is intrigerende literatuur waarin zekerheden niet blijken bestaan en waarin ook de lezer voldoende ruimte krijgt om mee te fantaseren met de schrijver, die zichzelf en ons de hamvraag stelt of fictie wel zin heeft. Wie een gigantische ontknoping verwacht, komt bedrogen uit. Het einde is, net als de roman zelf, heel gewoon, alhoewel.....

Alejandro Zambra is een grote stilist, want hij weet zodanig te intrigeren door zijn mix van fantasie en humor die voor een hyperventilerend ritme zorgen. Voor wie echt eens iets nieuw wil lezen dat het volledig moet hebben van de schrijfstijl is dit boek zeker een must.

Lees meer

Door Patrick Houben

op 09/06/2018

Dit is een dik boek van amper 100 pagina's. Dik omdat er minstens evenveel pagina's tussen de regels geschreven staan. Als je de tijd neemt om ook deze pagina's te lezen, dan beland je in een wondermooi verhaal vol lagen.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief