Grand Hotel Europa

Door Ilja Leonard Pfeijffer

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
De schrijver neemt zijn intrek in het illustere maar in verval geraakte Grand Hotel Europa om te overdenken waar het is misgegaan met Clio, op wie hij in Genua verliefd is geworden en met wie hij in Venetië is gaan wonen. Hij reconstrueert het meeslepende verhaal van liefde in tijden van massatoerisme, van hun reizen naar Malta, Palmaria, Portovenere en de Cinque Terre en hun spannende zoektocht naar het laatste schilderij van Caravaggio. Intussen vat hij een fascinatie op voor de mysteries van Grand Hotel Europa en raakt hij steeds meer betrokken bij het wedervaren van de memorabele personages die het bevolken en die uit een eleganter tijdperk lijken te stammen, terwijl de globalisering ook op die schijnbaar in de tijd gestolde plek om zich heen begint te grijpen.

Grand Hotel Europa is de grote roman van Ilja Leonard Pfeijffer over het oude continent, waar zoveel verleden is dat er voor toekomst geen plek meer is en waar het meest reële toekomstperspectief geboden wordt door de exploitatie van dat verleden in de vorm van toerisme. Het is een theatraal en lyrisch boek over de Europese identiteit, nostalgie en het einde van een tijdperk. Het is, hoe verontrustend het ook zijn mag, zijn beste boek tot nu toe.

••••• "Grand Hotel Europa deinst nergens voor terug, wil imponeren en imponeert. Het is die grote-grotere-grootste greep die de roman tot een verbluffend meesterstuk maakt. Het is bovendien een heerlijk boek, dat je leest met een gretigheid die almaar koortsachtiger wordt. Pfeijffer ving de tijdgeest en dient hem hier onweerstaanbaar op. Hij heeft de roman van het jaar geschreven" NRC Handelsblad
"Grand Hotel Europa is niet alleen een overrompelende leeservaring, Pfeijffer zadelt je ook op met tonnen denkstof. Wie doet het hem na in de huidige Nederlandse literatuur, met zo’n grote greep de tijdgeest het vuur aan de schenen leggen en een lange neus maken tegen al die brave, petieterige romannetjes vol first world problems?" De Morgen
"Noem Grand Hotel Europa gerust een pageturner. Het meest bewonderenswaardige aan de roman is nog wel Pfeijffers fascinatie voor de materie, zijn betrokkenheid. […] Grand Hotel Europa is niet alleen een beschouwing over onze identiteit, maar ook een bijdrage aan de voortzetting ervan." de Volkskrant
"Elke zin in Grand Hotel Europa is gedoopt in zowel heimwee als ongerustheid." De Standaard
"Ondanks het beladen onderwerp leest zijn grote Europaroman als een trein." De Tijd
"Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer mag je zetten op het plankje naast Europa-boeken van Thomas Mann en Harry Mulisch. Zelden een roman gelezen die zo vernuftig een tragisch maar mooi liefdesverhaal verknoopt met ernstige maar nooit saaie, vaak geestige beschouwingen over het verschijnsel Europa. […] Grand Hotel Europa is een liefdesbrief aan een oude geliefde, een doodvermoeid maar bloedmooi continent." De Limburger
"Met het virtuoze gebaar waarmee Pfeijffer zijn breedvoerige en kokette vertellingen pleegt aan te vatten, en met de zwierige elegantie van zijn zinnen, maakte hij een roman en een bezinning tegelijk over de paradoxen van toerisme en migratie, en over het verlangen naar verleden dat Europa zo eigen is."Klara Radio
"Of ze nu gaan over vluchtelingen, massatoerisme, globalisering, selfies of Caravaggio: niet alleen wát Pfeijffer vertelt, maar ook zijn enorme taalvaardigheid en het plezier dat ervan afstraalt, houdt je tot de laatste pagina in de ban. Wat ons betreft op de valreep dé roman van 2018." Het Laatste Nieuws
"On-Nederlands goed. In één woord: fantastisch, grandioos, magnifiek, splendide, subliem, superbe, wondermooi."TZUM
"Een spektakelstuk."De Leeuwarder Courant

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Johnny Nys

op 11/05/2021

Last-minute lastten we nog een extra boek in bij de opleiding Literaire Creatie: "Grand Hotel Europa" van Ilja Leonard Pfeijffer. Niet onmiddellijk beschikbaar in de bib, heb ik het ebook aangeschaft. God, wat heb ik me dat beklaagd.
Pfeijffer gebruikt in mijn ogen hooghartige taal en lange zinnen om simpele dingen te zeggen. Hij is wat overintellectueel in zijn woordkeuze. Maar ergens vermoed ik dat dit opzettelijk is. Zo had ik, ondanks 'de Italiaanse meisjes met hun bronzen hertendijen', totaal geen zin meer om ooit nog naar Venetië te gaan. Pfeijffer doet teveel moeite om authentiek over te komen, maar dat klaagt hij net aan in zijn boek, dus faalt of slaagt hij nu? Soms wist ik niet meer of ik een boek aan het lezen was, of de Knack, of misschien een transcriptie van De Zevende Dag in handen had gekregen. De helft van wat hij schrijft, begrijp ik niet. Volgens mij hebben we niet de longlist bekeken, maar de longwinded list. We kregen overlaatst in de les een schrapoefening mee, en die was eigenlijk volledig geschreven in Pfeijffer-stijl.
Vanaf hoofdstuk 11 begon het cynisme wat op me af te vegen. Niet zo erg als "Godverdomse dagen op een godverdomse bol" van Dimitri Verhulst, kon ik mijn geest voldoende in bochten wringen om de stijl niet te bejubelen maar al wel te appreciëren, hoezeer er ook een terugkerend patroon in zit. Monologen opgesplitst over Pfeijffer zelf als hoofdpersonage en nog een tweede personage dat heel toevallig dezelfde mening heeft; liefdesscènes al dan niet gefantaseerd door Pfeijffer; en tussendoor de Dan Brown light versie over een verloren schilderij van Caravaggio waarvan ik eerst het nut niet in zag maar dat gewoon nieuw leven probeert te blazen in een statische liefdesrelatie. Opvallend is dat Pfeijffer in dialogen met zijn liefdespartner alleen zegt wat hij denkt dat zij wil horen in plaats van voor zijn mening uit te komen, in contrast met zijn uitlatingen over toerisme, immigratie, politiek etc. De scènes met Clio vond ik het interessantst. Als je alle ballast zou schrappen, zou je niet eens de helft van het boek overhouden.
Naarmate het einde van het boek nadert, begint alles eenvoudiger te worden, vooral omdat je alles al eens eerder hebt gehoord. Maar Pfeijffer is wel een goede verteller. Tijdens Saint Amour las hij enkele scènes voor die wél een verhaal bevatten in plaats van louter meningen of feiten, en zo kwam de humor wel beter naar voor. Na die lezing viel het boek beter mee.

Lees meer

Door Ruben Desmidt

op 09/04/2021

Wie zich graag op sleeptouw laat nemen door filosofische overpeinzingen over de toekomst van Europa en de rol van onze culturele traditie, heeft aan dit boek een vette kluif.

Het went even om je de schrijfstijl eigen te maken. Het verhaal is doorspekt met gewichtige uitdrukkingen en lijvige historische en kunstgerelateerde achtergrondinformatie.

Als fervent reiziger zette het boek me zeker aan het denken. Vormt toerisme altijd sowieso een valkuil voor haar eigen succes? Of bestaat er een duurzame formule waarin de bestemming leefbaar blijft voor de bewoner en de bezoeker?

Bij momenten is het onduidelijk hoe fictief dit verhaal eigenlijk is. De raakpunten met de realiteit die massaal aanwezig zijn, boden me een andere kijk op de geschiedenis van Europa. Ook over het verleden en de toekomst van Italië stak ik dankzij dit boek heel wat op.

Ook al ben fan van gevatte denkoefening over de toekomst van ons continent, toch sleept dit boek voor mij niet de maximumscore binnen. Het teveel aan achtergrondinformatie maakte bepaalde hoofdstukken echt wel te langdradig. Bepaalde erotische hoofdstukken vond ik bij momenten echt ordinair. Het plot van lange verhaal kon mij wel bekoren.

Grand Hotel Europa vergeet ik niet snel.

Lees meer

Door Marleen Eerdekens

op 28/01/2021

Ik krijg dit boek niet gelezen. Ik ben al een paar keer opnieuw begonnen. Het boeit niet, wegens te langdradig.

Lees meer

Door AlbrechtPaul Sanders

op 28/10/2020

Ik heb zelf twaalf jaar als gids in het toenemende massatoerisme gewerkt. Ik herken dus véél van wat Pfeijffer vertelt, ik heb aan die teloorgang meegewerkt en eraan verdiend. Ik had het opzijgelegd omdat de eerste bladzijden totaal onwaarschijnlijk zijn. Een picolo ontvangt een gast niet zo, zelfs al wil de gast 'gewoon' zijn. Nooit of te nimmer! Wat een kluns, om zo te beginnen.
Maar mijn vrouw las het boek helemaal uit, was enthousiast en ik begon opnieuw. Het boek zit goed in mekaar, met een paar fouten.

De hoofdpersoon toont zich als een snob. Hij wil graag de Italiaan spelen, maar tegelijk legt hij de Italianen woorden in de mond die eerder bij een Hollandse burgertrut passen. Ik proef het cultuur- en ritmeverschil niet genoeg.

Je hoort dezelfde betogen op verschillende plekken Cinque Terre, Amsterdam, Giethoorn, Venetië, soms te lang ook en ook te weinig specifiek, te weinig 'couleur locale'.

Het gedrag en de mening tegenover dolle Mina en dichteres Albane is goedkoop macho. Daar zie je de Amsterdammer uit zijn Armanipakje barsten.

Maar de leeslijn blijft intact. Er zit veel humor, spanning en research in dit boek en daardoor is het heel goed leesbaar.

Lees meer

Door Camiel Delclef

op 06/10/2020

Met 'La Superba' kwam Pfeijffer al postvatten tussen de groten van de hedendaagse Nederlandstalige literatuur maar met 'Grand Hotel Europa' heeft hij definitief zijn plaats opgeëist bij de allergrootsten aller tijden uit ons taalgebied.
Dit boek komt ooit in de canon terecht.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief