De grote stilte

Door John Boyne

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd

Boynes eerste boek over zijn vaderland Ierland is een krachtig verhaal over vriendschap en morele moed


1972. De jonge Odran Yates gaat in het klooster, omdat zijn moeder hem ervan overtuigd heeft dat het priesterschap zijn roeping is. Hij begint vol ambitie en hoop aan zijn nieuwe leven, toegewijd aan zijn studie en open voor nieuwe vriendschappen.

Veertig jaar later staat zijn vertrouwen in de Kerk onder grote druk door de vele onthullingen over misbruik. Vrienden van hem zijn voor het gerecht gesleept, collega’s zijn gevangengezet en vele jonge parochianen zijn getekend voor het leven. Odran vermijdt contact met de buitenwereld uit angst voor afkeurende blikken en beledigende opmerkingen. Tot hij gedwongen wordt zijn eigen voetsporen in deze geschiedenis terug te volgen.


Over het werk van John Boyne

De grote stilte is John Boynes belangrijkste roman.’ John Irving

‘Boyne trakteert ons op veel spannende scènes, op grappige dialogen, en op ontroering. Het is hem heel goed gelukt om met dit verhaal de waargebeurde geschiedenis te illustreren.’ **** NRC Handelsblad

‘Boyne verstaat, zoals Ierse schrijvers betaamt, de kunst van het vertellen.’ **** Leeuwarder Courant

‘Boyne bewijst eens te meer een goed schrijver te zijn die grote thema’s tot de kern weet terug te brengen en in meeslepende literatuur te vertalen.’ Noordhollands Dagblad

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Francky Varrewaere

op 16/06/2019

één woord.......schitterend!!!

Lees meer

Door Linda Vermeulen

op 04/10/2018

Wat een indringend verhaal, meeslepend en indrukwekkend. Over het lange doodgezwegen kindermisbruik in het katholieke Ierland. Een verhaal dat aan je ribben blijft kleven.

'Het is onmogelijk een schatting te maken van het aantal Ierse kinderen dat heeft geleden onder de katholieke kerk, en het is ook niet eenvoudig te schatten hoeveel toegewijde en eerlijke priesters hun leven en roeping geschonden hebben zien worden door wat hun collega's hebben aangericht.

Deze roman is opgedragen aan al deze slachtoffers, in de hoop dat hun gelukkiger tijden wachten.'

'Ooit had Aidan me woedend gevraagd of ik vond dat ik mijn leven had verspild, en ik had nee gezegd. Maar ik had het mis. En Tom Cardle had gelijk. Want ik had alles geweten, van meet af aan, en ik had er nooit iets mee gedaan. Keer op keer had ik weggekeken en geweigerd te zien wat zich voor mijn neus afspeelde. Ik had mijn mond gehouden terwijl ik iets had moeten zeggen, omdat ik mezelf ervan had overtuigd dat ik boven die dingen stond. Ik was medeplichtig aan al hun misdaden en door mijn toedoen hadden mensen geleden. Ik had mijn leven verspild. Ik had elk moment van mijn leven verspild. ... door te zwijgen was ik net zo schuldig als alle anderen.'

En Odran Yates was lang niet de enige. Er waren er zoveel zoals hij.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief