Borderline times

Door Dirk Wachter

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
De wereld door de bril van psychiater Dirk De Wachter We leven in borderlinetijden. In de psychiatrie is borderline vandaag met voorsprong de vaakst gestelde diagnose. Bovendien is de lijn tussen patiënten en niet-patiënten flinterdun. Zijn wij collectief op weg naar ziekte en ongenoegen? Psychiatrie is de spiegel van de wereld waarin we leven. Dirk De Wachter schetst borderline dan ook als een maatschappelijk ziektebeeld. Eén conclusie staat als een paal boven water: In onze westerse maatschappij zijn de symptomen van borderline niet ver te zoeken. Meer nog, ze kenmerken onze leefwereld. Wij zijn ons brein in de tijd. Gelukkig zijn er andere, meer hoopgevende signalen met vooruitzicht op herstel. Onze wereld lijkt aan een grens te staan. Mensen verzetten zich uitdrukkelijk tegen de symptomen. Hechting, engagement, solidariteit en gemeenschapszin zijn waarden die broodnodig zijn om weerwerk te bieden tegen de huidige borderlinegesteldheid van dreigende verbrokkeling, impulsiviteit en zinloosheid.

Wat anderen schrijven over dit boek

GB

Door Guido Bergmans

op 31/10/2019

Borderline Times, of het einde van de normaliteit.
Van Dirk De Wachter

De schrijver is een (in Vlaanderen) bekende psychiater. Borderline is een psychiatrische term die vroeger gebruikt werd voor gedragsstoornissen ergens tussen de psychose en de neurose. Tegenwoordig is het meer een vuilbak van vanalles en nog wat.
Je moet aan 5 van de volgende 9 kenmerken voldoen, en dan krijg je de diagnose opgeplakt (volgens de DSM, de Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders).
1. verlatingsangst
2. instabiele, hyperintense relaties: afwisselend overidealiseren en kleineren
3. identiteitsstoornis (aanhoudend instabiel zelfbeeld)
4. impulsiviteit op minstens 2 gebieden die potentieel zelfbeschadigend zijn (bv. Geld verkwisten, seks, middelengebruik, roekeloos autorijden, vreetbuien,…
5. zelfverminking en suïcidaal gedrag (tussen haakjes, tatoeages rekent hij gewoon bij zelfverminking)
6. affectlabiliteit (periodes van neerslachtigheid, angst, prikkelbaarheid van enkele uren tot enkele dagen)
7. chronisch gevoel van leegte
8. intense woede en moeite om woede te beheersen.
9. aan stress gebonden (en dus voorbijgaande) paranoïde ideeën of ernstige dissociatieve verschijnselen.

In feite is de term borderline bedoeld als psychiatrische diagnose voor patiënten, maar de stelling van De Wachter is, dat zo ongeveer iedereen in het Westen voldoet aan de criteria en dat dus de hele maatschappij eigenlijk borderline geworden is. De marginaliteit, de abnormaliteit is mainstream geworden. Hij geeft een heleboel feiten en voorbeelden, maar inzake verklaringen, oorzaken en vooral oplossingen is het een stuk minder. Volgens hem is de secularisatie (het verdwijnen van de christelijke godsdienst) in onze westerse wereld een van de “oorzaken” van vervreemding, maar wat is dan de oorzaak van de ontkerkelijking?

Ik weet nu ook waarom ik vele recente politiereeksen op TV zo ergerlijk vind. Heel wat hoofdpersonen zijn borderliners. Dat op zich is al treurig genoeg, maar het zijn wel politie-inspecteurs, of hoofdinspecteurs, en ik vind dat de veiligheid van de burger niet moet toevertrouwd worden aan een stel halvegaren.
Dat dit soort borderlinegedrag telkens weer terugkomt in politieseries (en andere trouwens), doet mij heel erg vrezen dat hedendaagse scenaristen dit beschouwen als normaal en mainstream. En dat zij iemand die zijn impulsen weet te beheersen en er in slaagt zich beschaafd en redelijk te blijven gedragen in alle omstandigheden, beschouwen als "saai", "geremd", "een loser" e.d. En deze boodschap wordt wekelijks, dagelijks de Vlaamse huiskamers ingestuurd. En dat vind ik nu eens erg verontrustend. Net als Dirk De Wachter. Waarmee we terug bij het begin zijn.

Lees meer

Door Nadia Huyge

op 02/10/2019

Een vlijmscherpe, correcte analyse van onze samenleving. Hoewel reeds 7 jaar geleden geschreven, zie ik vandaag, anno 2019, nog steeds geen verandering in de situatie : in onze neoliberale maatschappij draait het enkel om consumptie (en jobs jobs jobs om die consumptie te kunnen blijven betalen : mannen en vrouwen moeten zo lang mogelijk aan het werk, kinderen en ouderen worden gedumpt in respectievelijk crèches en rust- & verzorgingstehuizen tot we massaal kopje-onder gaan aan burn-out en depressie) alsof dat dát de grote zingever in het leven is.
Een echte eye-opener, stemt tot nadenken. Maar vrolijk word je er niet van....

Quote :
“Als je jong bent, denk je dat er normale mensen bestaan, maar dat jij de pech hebt ze niet te kennen. Later kom je erachter dat dat onzin is, dat er geen normale mensen bestaan. Er bestaan alleen patiënten. Sommige patiënten weten zich staande te houden ten koste van andere patiënten en die noemen we daarom geen patiënten. Die noemen we geslaagd.” (Arnon Grunberg)

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Enkel je voornaam wordt getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief