De heilige Rita

Tommy Wieringa

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Paul Krüzen woont al zijn leven lang met zijn vader in een Saksische spookboerderij aan de Duitse grens. Eens zorgde zijn vader voor hem, nu zorgt hij voor zijn vader. In de halve eeuw die intussen verstreken is hebben ze hun dorp sterk zien veranderen. De wereld is in beweging gekomen: Chinezen hebben de horeca van Mariënveen overgenomen, Russen, Polen en Roemenen zijn in het dorp vertrouwde verschijningen geworden.
De grote kentering is begonnen met de Russische piloot die met een sproeivliegtuigje uit de Sovjet-Unie ontsnapte, en in het hart van de Koude Oorlog neerstortte in het maisveld achter de boerderij. Dit zette een keten van gebeurtenissen in werking waarvan Paul Krüzen en zijn vader nooit volledig zijn bekomen.

De heilige Rita is een betoverend memento voor de achterblijvers en een ode aan de mens die zichzelf wil overstijgen.

Alles moest zijn loop hebben. In het leven van de dieren, in dat van hemzelf, Paul Krüzen – meer haas dan kraai. Solitair levend prooidier. Hazenhart.

Wat anderen schrijven over dit boek

Wieringa schrijft over het leven in een Nederlands dorp, aan de grens met Duitsland. Een dorp waar “het lijkt alsof de tijd heeft stilgestaan”, kondigt de promotekst op de achterflap aan.
Na enkele tientallen bladzijden weet ik wat bedoeld word: een dorp waar mannen eeuwig thuis blijven wonen en aan geen vrouw geraken, tenzij ze haar importeren uit het verre oosten, of haar betalen voor troost.

Verlaten en vergeten door iedereen rest er de mannen alleen nog troost te zoeken. Bij opgewarmde bami schotels aan kleverige cafétogen, bij de routineuze vleselijke diensten van Rita, de schamele dorpshoer. Eenzaamheid en verlangen borrelen voortdurend op, en daartussen een vage en onuitgesproken bewondering voor wie wel gedurfd heeft z’n vleugels uit te slaan, en uit het dorp is weggeraakt.

Het is geen boek om vrolijk van te worden, maar toch heb ik het graag gelezen. Omdat Wieringa onweerstaanbaar goed schrijft en je zo meetrekt in zijn universum, ook als dat een wereld is waar je in de verste verte geen affiniteit mee hebt.

Lezen dus, al was het maar om nooit meer te vergeten hoe een taalvirtuoos een overjaarse fles vlierbessenstroop omschrijft. Te vinden bovenaan op pagina 101, iets met wervelingen en sterrennevels.

Eenzaamheid is een beetje de rode draad in dit boek. Mooi geschreven maar ik vond het geen hoogvlieger qua inhoud.

Het boek gaat over eenzaamheid, knap geschreven in een couleur locale. Wel een vreemd einde.

Wieringa schrijft een mooi Nederlands, dat is voor mij de grootste verdienste van dit boek.
Hij weet de eenzaamheid, de verlatenheid en het leven van de achterblijvers in hun dorp goed weer te geven, al komen buiten hemzelf en zijn vader de andere personages veel minder uit de verf.
Spijtig dat dit boek veel aan spankracht verliest en net zoals het dorp wat wegdeemstert.
Misschien niet zijn beste maar zeker de moeite waard al was het maar om de vele mooie natuurbeschrijvingen die hij uit zijn pen tovert.

Prachtig geschreven in fijne taal. Een boeiend verhaal over een dorp in verandering, gezien door de ogen van een vrijgezelle boerenzoon.

wat teveel de hemel ingeprezen!
Nostalgie troef en een wat éénzijdig beeld van de "vreemdelingen"

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!