La Superba

Ilja Leonard Pfeijffer

Fictie

4 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Deze roman is een monument voor een stad zoals er maar één is: Genua, La Superba (de hoogmoedige). En meer nog dan een roman over een schokkend echte en labyrintische stad, is het een liefdesverhaal dat tragisch eindigt. En meer nog dan een stadsroman en een liefdesroman, onderzoekt, vertelt en ontrafelt La Superba de fantasie van een beter leven elders en laat zien hoe mensen van gerenommeerde schrijvers en verlopen heren van stand tot arme Senegalese sloebers en flanerende hoeren op verschillende manieren verdwalen in die fantasie. En meer nog dan over de stad, de liefde en het lot van de zoekende mens gaat deze grandioze meerstemmige roman over het schrijven van een grandioze meerstemmige roman. Hoertjes zijn voor de lunch. Rond een uur of elf, half twaalf, komen ze tevoorschijn. Ze hangen rond in het labyrint van steegjes in de hellende driehoek tussen Via Garibaldi, Via San Luca en Via Luccoli, aan weerskanten van de Via della Maddalena, in duistere straatjes met poëtische namen als Vico della Rosa, Vico dei Angeli en Vico ai Quattro Canti di San Francesco. Dit zijn stegen waar zelfs op het middaguur de zon niet doordringt. Daar leunen ze achteloos tegen deurposten of ze zitten in groepjes bij elkaar op straat. Ze zeggen dingen tegen mij als `amore . Ze zeggen dat ze van mij houden en dat ze willen dat ik bij hen kom.

Wat anderen schrijven over dit boek

'Superbe', net zoals Genua!
Na een reis naar Genua, kon ik me het boek zeer goed voorstellen. Zeer rake beschrijving van personen en van de Italiaanse levensstijl in het algemeen. Ik kon de opbouw van het boek wel waarderen: een verhaal onderbroken door twee 'intermezzi', hoewel het eerst een beetje vreemd aanvoelde.
Een aanrader, maar een reis naar Genua is dat ook (ondanks de ingestorte brug die we een tiental keer hebben 'gebruikt')

Na Peachez, een romance, was ik enorm geïnteresseerd om nog iets te lezen van deze auteur. Peachez vond ik een juweeltje, maar La Superba is me eigenlijk wel wat tegengevallen.
Ik vind het geen echt aansluitend verhaal, eerder een boek met verschillende korte verhalen. De 2 grootste delen (begin en einde van het boek) gaan over Het mooiste meisje van Genua, maar dat is nu net het deel dat mij het minste aansprak. Tussen deze delen zijn kortere verhalen en het deel over de illegalen vind ik dan weer schitterend mooi verteld.
De auteur kan mooi, aanschouwelijk en meeslepend schrijven, maar bij dit boek heb ik twijfels. Ik vond het op de duur zelfs langdradig en verwarrend.
Voorlopig heb ik het wel gehad met Pfeijffer, jammer!

In één woord: indrukwekkend. Waar te beginnen? Bij de beschrijving van het mooiste meisje van Genua uiteraard. Je zou direct het vliegtuig nemen om haar op te zoeken. 'Zij is gemaakt van een ander spul dan meisjes: hetzelfde spul waarvan glimlachjes zijn gemaakt, ontroering en zomerdagen.' Maar, het is vooral een boek over migratie: de niet zo geslaagde verhuis van de gevierde schrijver-dichter van Nederland naar Genua, maar evengoed van nog minder gefortuneerden, zoals de Senegalees Djiby, die Ilja's pad kruisen. Het kruipt behoorlijk onder het vel, dit boek. Het is het verhaal van de havenstad Genua met al zijn kleurrijke maar vaak ook in de rand van de maatschappij levende personages. Monia, Don, om er maar enkele te noemen. In een recensie las ik dat het boek een ode is aan de fantasie. Enigszins klopt dat wel, maar het boek is in de eerste plaats een confrontatie met alle pijnlijke illusies die we ons aanmeten en die totaal geen steek houden met de werkelijkheid. Het Nederlands van Pfeijffer is virtuoos en fenomenaal.

Actueel, confronterend en meeslepend!

Schitterend boek die Genua tot leven brengt. Mooie taal, knap verhaal, een mustread!

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!