1q84

Door Haruki Murakami, Hurakami Murakami

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
In dit slotdeel van de meesterlijk trilogie 1q84 kan Aomame niet weg uit de flat waar ze zich schuilhoudt, Tengo kan niet weg bij zijn stervende vader, en Ushikawa kan niet weg achter de verborgen camera waarmee hij op ze loert. Ieder bezint zich op zichzelf. Wat kunnen ze anders doen? Maar wie zal de eerste zijn die deze patstelling verbreekt? In deze zinderende roman brengt Haruki Murakami zijn meesterlijke trilogie tot haar onverbiddelijke, ontroerende ontknoping.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Guido Bergmans

op 22/12/2020

1q84 Haruki Murakami

Ik nam Boek een mee uit de bib en stelde thuis vast dat het het eerste deel van een trilogie was. Het eerste deel beviel me (zie aldaar), over dus naar Boek Twee en boek Drie. Het verhaal ontwikkelt zich verder en het magisch-realistische, dat in Boek Een op de achtergrond bleef, wordt stilaan sterker, zodat het verhaal een meer sprookjesachtig karakter krijgt. Dit culmineert in een slot dat we zonder meer mogen omschrijven als “En ze leefden nog lang en gelukkig”. Dat is dan ook niet het sterkste deel van dit boek (of boekenreeks). Er blijven, ook na pakweg 1200 blz. veel losse eindjes, zoals het lot van al de andere hoofdfiguren, dat gewoon onbesproken blijft.
Wel sterk is het verhaal op zich, de personages die erin voorkomen en de stijl. Het verhaal speelt zich af in 1984. Mobiele telefoons en internet bestaan nog niet. Misschien mede hierdoor kabbelt het verhaal rustig voort, in een relatief traag tempo, zonder ooit saai te worden. Wat hierbij helpt, is dat elk hoofdstuk het gezichtspunt verandert, in Boek een en twee tussen Tengo en Aomame, vanaf Boek drie komt daar ook Ushikawa bij. Ook is er veel afwisseling tussen doe-scènes (het woord actiescènes zou hier wat overdreven zijn) en meer introspectieve stukken. Spanning en actie zijn wel degelijk aanwezig, maar relatief spaarzaam. Heel wat blz. gaan op aan gewone alledaagse bezigheden, zoals verplaatsingen, eten koken, enz. Je wordt als lezer zo toch erg betrokken bij de hoofdpersonages. En dat moet ook, want geen enkele van de personages is helemaal goed of slecht. Je sympathiseert natuurlijk met de twee hoofdpersonen, maar Aomame is eigenlijk een huurmoordenares. Tengo maakt ondanks zijn imposante lichaamsbouw een heel brave, wat sullige indruk, en houdt zich erg op de achtergrond. Sommige lezers zou dit wellicht gaan irriteren, maar ik herken mezelf nogal sterk in deze figuur. Toch houdt Tengo er een relatie op na met een getrouwde vrouw (dat doe ik dan weer niet). Ushikawa, op het eerste zicht een malafide detective/advokaat in dienst van de boosaardige sekte, blijkt tegelijk heel eenzaam en lijdt onder zijn lelijke uiterlijk.
De stijl beviel mij zeer. Of die ook in het Japans zo naar voren komt, weet ik natuurlijk niet, maar de vertaler maakt het erg levendig. De zinnen zijn kort, duidelijk, de woordkeuze blijft eenvoudig. Geen ingewikkelde bellettrie. Geen schrijver die de lezer wil overdonderen met zijn eruditie. Goed zo.
Leuk is ook dat Murakami veel verwijzingen gebruikt, enerzijds naar Japanse gebruiken/historische gegevens, die door de vertaler mooi in voetnoten uitgelegd worden, en anderzijds naar Westerse elementen in de muziek (klassiek en pop) en de literatuur.
Ik heb de drie boeken met aandacht en plezier gelezen.

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief