Het kleine meisje van meneer Linh

Philippe Claudel

Fictie

4.5 /5

Gelezen? Geef jouw waardering

Succesvol toegevoegd
Meneer Linh ontvlucht zijn door oorlog geteisterde land, op zoek naar een betere toekomst voor zijn kleindochter. De toewijding waarmee hij zich over het kleine meisje ontfermt maakt hem tot mikpunt van de spot van zijn kamergenoten in het asielzoekerscentrum. Meneer Linh voelt zich niet thuis in het vreemde land, tot hij op een dag meneer Bark ontmoet. Meneer Bark praat vooral over zijn vrouw die kort daarvoor is overleden. Meneer Linh verstaat hem niet maar hij luistert, met zijn kleine meisje op schoot. Ze blijven elkaar dagelijks op hetzelfde bankje in het park treffen.
Tot op een dag meneer Linh en zijn kleindochter plotseling worden overgeplaatst naar een gesloten inrichting, elders in de stad. Hoe moet hij nu zijn vriend terugvinden? Met gevaar voor eigen leven onderneemt hij een ontsnappingspoging, die uitmondt in een dramatische ontknoping. Het kleine meisje van meneer Linh is een schitterend geschreven roman, die geen lezer onberoerd zal laten. Met zijn meesterlijke sfeerbeschrijvingen, prachtige beelden en treffende taalgebruik raakt hij de kern van het menselijk bestaan: de fundamentele behoefte aan het contact met andere mensen.
'Een oude man staat op het achterdek van een boot. In zijn armen houdt hij een lichte koffer en een pasgeborene, nog lichter dan de koffer. De oude man heet Meneer Linh. Hij is de enige die weet dat hij zo heet, want iedereen die het wist is om hem heen gestorven.'

Wat anderen schrijven over dit boek

Een dunne roman over een oude man uit het Oosten die zijn familie verliest en alles moet achterlaten. Hij belandt als vluchteling in een nieuwe wereld waar hij eenzaamheid ervaart, maar zet door voor zijn kleindochter, wiens zorg hij als enige overlevende op zich heeft genomen. Zij is de enige die zijn bestaan nog draaglijk maakt. Ook de innige vriendschap die ontstaat met een lokale man vormt een lichtpunt. De eerste helft van het boek kenmerkt zich door een aaneenrijging van korte en zeer eenvoudige zinnen, alsof je door een kinderboek bladert. Pas in de tweede helft bloeit de roman helemaal open en ontwikkel je een diep medeleven met de oude man. Uiteindelijk volgt er ontroering wanneer duidelijk wordt welke illusie, voortgedragen door een diep verdriet, hem op de been weet te houden.

Zo mooi, en wonderlijk hoe je meegaat in het verhaal totdat je op het eind een klap voor je kop krijgt, en ineens beseft: Natuurlijk, dat verklaart veel van wat zo schokkend was.

Claudel is geweldig. Tot tranen toe ontroerd!

Claudel is een meesterverteller. Zijn realistische vertelstijl is doorspekt met surrealistische bubbeltjes. Spraakmakend, ontroerend. Het beste boek dat ik van hem gelezen heb.

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?
Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Inschrijven nieuwsbrief

Meld je aan om verder te gaan!