De Brulaap

Door Christophe Bell

Waardering
Jouw waardering
Succesvol toegevoegd
'Mijn gedachten zijn de eilanden waartussen ik zit, de eilanden waartussen ik zit zijn mijn gedachten. Bij het wakker worden, een moment tussen het onderbewustzijn en het bewustzijn, in die seconden waarin dromen geen dromen meer zijn, maar ook nog geen gedachten: zijn gezicht, niet lachend, niet huilend, niet lief of kwaad. Een gezicht waartegen onmogelijk op te boksen valt.'

De tekst is een relaas van de tijd onder kameraden die aan deze gebeurtenis voorafging, maar vooral van hoe het leven verder gaat nadat het gestopt is. De verteller onderzoekt in De brulaap hoe doden verder leven en het sterven dat overleven vaak impliceert. De poëtische zinnen bezweren een lot dat enkel door de literatuur geplaatst kan worden. Een desolate reconstructie van een gouden 'destijds'; een wanhopig samenpuzzelen van herinneringen aan een tijdperk waarna alleen nog diepe existentiële eenzaamheid tastbaar is.

Zelden liet een auteur een scherpere landkaart achter van de door de lezer te bewandelen weg. Zelden was die tegelijk raadselachtiger.

Wat anderen schrijven over dit boek

Door Katrijn Van Mol

op 24/05/2018

'De Brulaap' is het debuut van Christophe Bell. Een Antwerpenaar die halftijds barman en journalist is.
Enkele jaren geleden maakten hij en zijn vriend een val van ongeveer 3 meter tijdens een feestje in een studentenhuis. Zijn vriend overleefde dit niet.
Het boek is volgens hem fictie, geen autobiografie maar het leunt wel aan bij zijn eigen wereld.

De omslag zwart met een donkere, zielig kijkende Labrador op. Geen korte inhoud, enkel 1 zin op de achterkant waardoor je wel nieuwsgierig wordt.

Zoals de titel het zegt gaat dit boek over 'De Brulaap'. Dit is een totemnaam die ze bij de scouts geven. In dit geval is 'de brulaap' zijn overleden vriend. Het hoofdpersonage, die ook de verteller van dit verhaal is, voert ons mee hoe hij omgaat met het verlies van zijn vriend, de schuldgevoelens dat hij heeft omdat hij nog wel leeft. Ook neemt hij ons mee naar de herinneringen van vroeger, de hechte vriendschap die tussen hen bestond.

De schrijfstijl is zeer poëtisch wat het lezen wat bemoeilijkt. Ook doordat het thema best wel zwaar is, is het niet iets om als ontspanning te lezen. Zijn herinneringen zijn dan wel vlotter geschreven wat een aangename verandering is tussendoor.

Ik heb het boek gelezen met een verrassingsleesclub. Dit was voor mij een uitdaging aangezien dit boek niet in mijn genre ligt. Maar als er volgende keer weer één is, doe ik zeker weer mee!

Lees meer
Schrijf je mening over dit boek. (Je voornaam & achternaam worden getoond)
Geef je waardering:

Uw recensie werd succesvol toegevoegd

Nog meer boekennieuws op

Kom erbij en lees mee.

Begint het te kriebelen?

Goesting om jouw boekenkast aan te leggen?
Laat het leesplezier beginnen!

Log in met je VRT profiel

Meer leesplezier?

Blijf je graag op de hoogte van alle nieuwtjes?
We sturen je elke week een verse update!

Schrijf je in op de nieuwsbrief